Daria's favourite books

Γεια σας!

(πήρα μικρόφωνο!)

Σήμερα θα κάνουμε κάτι διαφορετικό:

Σε όλα τα επεισόδια του podcast έχω πάντα ένα κείμενο και το διαβάζω στο μικρόφωνο.

Σήμερα θέλω να κάνω ένα επεισόδιο χωρίς κείμενο ...

(... περνάει το αυτοκίνητο …)

Σήμερα θα κάνω ένα επεισόδιο όπου θα μιλάω για τα αγαπημένα μου βιβλία.

Πάντα πίστευα ότι αν έκανα επεισόδιο με ‘'αγαπημένα'' πράγματα (αγαπημένα βιβλία, αγαπημένη μουσική, αγαπημένες ταινίες) ότι θα ήταν βαρετό.

Αλλά, μου αρέσει να βλέπω βίντεο με ανθρώπους να μιλάνε για πράγματα που τους αρέσουν,

για αυτό αποφάσισα και εγώ να κάνω ένα τέτοιο βίντεο.

Δεν ξέρω πόση ώρα θα είναι αυτό το επεισόδιο, συνήθως όταν έχω το script, είναι περίπου πέντε λεπτά;

Σήμερα δεν ξέρω πόση ώρα θα με ακούτε και θα με βλέπετε, αλλά ελπίζω να είναι ενδιαφέρον!

Ξεκινάω με το πρώτο βιβλίο, που είναι το Σιντάρτα από τον Herman Hesse, και αυτό το βιβλίο δεν θυμάμαι πότε το ανακάλυψα.

Δεν θυμάμαι ποιος μου είπε για αυτό το βιβλίο αλλά θυμάμαι ότι όταν το διάβασα για πρώτη φορά, ήταν σαν να ταξιδεύω σε ένα μαγικό μέρος.

Είναι πολύ μικρό, είναι ... πόσες σελίδες; Εκατόν εξήντα εφτά!

Το έχω διαβάσει πάρα πολλές φορές.

Έχω υπογραμμίσει κάποιες φράσεις που μου αρέσουν πάρα πολύ, κάποιες φράσεις που νιώθω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικές για εμένα

ή με βοηθάνε στη ζωή μου και στα πράγματα που σκέφτομαι και τα πράγματα που κάνω.

Είναι ένα πολύ γλυκό βιβλίο! Δεν θέλω να σας πω την ιστορία γιατί δεν θέλω να κάνω spoil.

Είναι πολύ γλυκιά ιστορία, μου αρέσει πάρα πολύ, αλήθεια, αυτό το βιβλίο είναι στην καρδιά μου.

Το αγαπώ πάρα πολύ, και πολύ συχνά το ξαναδιαβάζω.

Οπότε,

ναι.

Συνήθως δε μου αρέσει η λογοτεχνία, συνήθως προτιμώ βιβλία που είναι πιο nonfiction,

που μου λένε πράγματα για τον κόσμο, που μου λένε πληροφορίες σαν να διαβάζω τη Wikipedia, καθαρές πληροφορίες.

Και τα επόμενα δύο βιβλία που θα σας δείξω είναι nonfiction.

Το δεύτερο βιβλίο που αγαπάω, άλλαξε τον τρόπο που σκέφτομαι για τον κόσμο και πώς λειτουργεί ο κόσμος, είναι το Sapiens.

Ξέρω ότι πάρα πολλοί άνθρωποι λένε ‘'Ααα, εγώ διαβάζω το Sapiens και αλλάζει η ζωή μου, είναι φανταστικό!''

Η αλήθεια είναι, όταν διάβασα το Sapiens για πρώτη φορά, χρειάστηκα περίπου εννιά μήνες για να τελειώσω όλο το βιβλίο.

Και όχι επειδή είναι πάρα πολύ μεγάλο βιβλίο ή είναι πάρα πολύ δύσκολο, αλλά, μερικά πράγματα που γράφει το βιβλίο

ήταν για εμένα πολύ δύσκολο να σκέφτομαι και να καταλαβαίνω ότι είναι αλήθεια.

Δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε τι θέλω να πω.

Για παράδειγμα, εγώ στο Πανεπιστήμιο ήθελα να γίνω Συνήγορος των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - Human Rights Advocate.

Αλλά στο βιβλίο λέει ότι τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι απλά μία ιστορία,

δεν είναι κάτι που είναι ‘αλήθεια' όπως ο ήλιος, όπως η θάλασσα, όπως η χημεία, η φυσική, είναι κάτι που οι άνθρωποι αποφάσισαν και συμφωνούν ότι είναι αλήθεια.

Και όταν το διάβασα αυτό, όλος ο κόσμος που είχα φτιάξει στο μυαλό μου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα σταμάτησε να υπάρχει.

Δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν ακούγεται δραματικό ή αν ακούγεται παράξενο, δεν ξέρω.

Αλλά, έτσι ένιωσα. Το Sapiens είναι ένα πάρα πολύ φανταστικό - υπέροχο - ενδιαφέρον βιβλίο, το προτείνω.

Έχω διαβάσει και το Homo Deus. Το Homo Deus με φρίκαρε με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο.

Δεν ξέρω ποιο προτιμώ, αλλά προτείνω και τα δύο.

Δεν έχω διαβάσει το τρίτο βιβλίο ακόμα, το 21 Lessons for the 21st Century,

θα το διαβάσω σύντομα και αν ενδιαφέρεστε θα σας πω τη γνώμη μου.

*τέλεια*

Το τρίτο βιβλίο που επίσης νιώθω ότι έχει αλλάξει τη ζωή μου …

Νομίζω, σε κάθε βιβλίο λέω ότι ‘'έχει αλλάξει τη ζωή μου'', αλλά, αυτά τα τρία βιβλία είναι τα τρία αγαπημένα μου βιβλία.

Όσα βιβλία έχω διαβάσει, αυτά τα τρία βιβλία είναι για εμένα τα πιο σημαντικά, για αυτό και έχουν αλλάξει τη ζωή μου, για αυτό είναι και σε αυτή τη λίστα!

Λοιπόν, το τρίτο βιβλίο είναι το Why We Sleep του Matthew Walker.

Θα βρω τα βιβλία αυτά στα ελληνικά και θα υπάρχουν στο description και στο YouTube και στο Spotify και στο Apple Podcasts και όλα αυτά.

Το Why We Sleep επίσης δεν θυμάμαι που το βρήκα, νομίζω στο reddit?

Αυτό που θυμάμαι είναι ότι ήμουν πάρα πολύ ενθουσιασμένη όταν το αγόρασα, ανυπομονούσα πάρα πολύ να το διαβάσω.

Και όταν το διάβασα, ένιωσα ότι ανοίγει ένας νέος κόσμος για εμένα.

Τι εννοώ με αυτό;

Εννοώ ότι,

οκ, ‘ο ύπνος'.

Τι είναι ο ύπνος; Είναι κάτι πάρα πολύ βασικό που το κάνουμε όλοι οι άνθρωποι, όλα τα ζώα, όλοι οι οργανισμοί - πολύ βασικό, σωστά;

Πάρα πολύ σωστά, ναι.

Το θέμα είναι ότι

δεν ξέρουμε ακριβώς πάρα πολλά πράγματα.

Και, όταν λέω ‘δεν ξέρουμε' εννοώ ‘εμείς' οι απλοί άνθρωποι, που δεν είμαστε επιστήμονες, που δεν είμαστε γιατροί,

που δεν έχουμε κάποιο λόγο να μελετάμε τον ύπνο συχνά.

Όμως ο συγγραφέας του βιβλίου νομίζω είναι νευροεπιστήμονας και έχει μελετήσει τον ύπνο εδώ και είκοσι χρόνια;

Τέλος πάντων, επιστήμονας.

Και γράφει πράγματα με πάρα πολύ απλό τρόπο, και εξηγεί, για παράδειγμα: - Πώς δουλεύει η καφεΐνη.

- Τι πράγματα συμβαίνουν, τι γίνεται όταν πίνουμε καφεΐνη. - Τι συμβαίνει όταν πίνουμε αλκοόλ και κοιμόμαστε.

- Γιατί έχουμε hangover την επόμενη μέρα. - Τι είναι το REM sleep, τι είναι το non-REM sleep.

Ενώ ξέρουμε πάνω-κάτω, πολύ βασικά τι κάνουν, αλλά δεν ξέρουμε ακριβώς τι κάνουν για τον ύπνο.

Όλα αυτά τα πράγματα υπάρχουν στο βιβλίο.

Kαι θυμάμαι ότι την πρώτη φορά που διάβασα το βιβλίο μιλούσα στους μαθητές μου, στους φίλους μου, στην οικογένειά μου για αυτό το βιβλίο.

Αν κάποιος έπινε καφέ το βράδυ έλεγα ‘'ωωω, η καφεΐνη δεν είναι καλή το βράδυ, πρέπει να πίνεις καφεΐνη το πρωί γιατί μετά δεν θα κοιμάσαι καλά''

και όλα αυτά τα πράγματα που έλεγε το βιβλίο και έλεγε ότι είναι καλύτερα για τον ύπνο.

Kαι….

ναι.

Νομίζω ότι δυστυχώς στην κουλτούρα μας και στον τρόπο ζωής μας ο ύπνος δεν είναι προτεραιότητα.

Πολλοί άνθρωποι προτιμούν να δουλεύουν περισσότερο αντί να κοιμούνται, ή θεωρούν ότι ο ύπνος δεν είναι χρήσιμος,

δεν είναι κάτι που θέλουν να κάνουν για πολύ χρόνο.

Εγώ, από την άλλη πλευρά, επειδή έχω διαβάσει αυτό το βιβλίο, ο ύπνος είναι το πιο σημαντικό πράγμα.

Το πιο σημαντικό πράγμα.

Ναι.

Δεν έχω να πω κάτι άλλο για τον ύπνο.

Αυτά είναι τα τρία αγαπημένα βιβλία που προτείνω σε όλους να διαβάσουν.

Θα ήθελα να κάνω ένα honourable mention στο βιβλίο του Alexandre Dumas, ‘Ο Κόμης του Μόντε Κρίστο'.

Νομίζω πρέπει να κάνω ένα άλλο επεισόδιο για τον Κόμη του Μόντε Κρίστο, αλλά, όπως είπα πριν, γενικά δεν διαβάζω λογοτεχνία.

Δεν διαβάζω κλασικά βιβλία όπως ‘Άννα Καρένινα' και, δεν ξέρω, όλα αυτά τα κλασικά βιβλία.

Όμως είχα τον Κόμη του Μόντε Κρίστο στη βιβλιοθήκη μου,

και επειδή φέτος θέλω να διαβάσω περισσότερα βιβλία από ότι πέρυσι, αποφάσισα να το διαβάσω.

*door closing*

Έχω το βιβλίο εδώ, θα το φέρω να το δείτε. Λοιπόν, αυτό το βιβλίο είναι τεράστιο.

ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ.

Είναι πάρα πολύ μεγάλο, το βλέπεις.

Το διάβασα στα Αγγλικά, δεν ήταν πολύ εύκολο - χίλιες δεκαέξι σελίδες.

Αυτό το βιβλίο είναι σίγουρα το μεγαλύτερο βιβλίο που έχω διαβάσει στη ζωή μου.

Όταν το βλέπεις για πρώτη φορά,

το μέγεθος είναι λίγο τρομαxτικό.

Μετά, το συνηθίζεις!

... το συνηθίζεις ...

Και επειδή η ιστορία είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα - μα πάρα πολύ ενδιαφέρουσα - δεν μπορείς να το αφήσεις το βιβλίο κάτω.

Δεν μπορείς να κάνεις άλλα πράγματα με τη ζωή σου, γιατί το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να διαβάσεις τη συνέχεια.

Δεν θέλω να κάνω πάλι spoiler, δεν θα πω τίποτα. Νομίζω η ιστορία είναι πάνω-κάτω γνωστή, αλλά δεν θα πω πολλά.

Θα πω μόνο ότι μη σας τρομάζει το μέγεθος.

Επίσης θέλω να κάνω ένα dishonourable mention σε ένα βιβλίο που ίσως είναι controversial αυτό που θα πω, αλλά

εμένα δεν μου άρεσε αυτό το βιβλίο.

Είναι το The Great Gatsby.

Το είπα.

Συγγνώμη,

συγνώμη,

το είπα.

Δεν μπορώ να κάνω κάτι.

Όταν λέω 'δεν μου αρέσει', δεν εννοώ 'δεν μου αρέσει καθόλου, είναι το χειρότερο βιβλίο που έχω διαβάσει ποτέ' - όχι.

Όταν λέω 'δεν μου αρέσει' εννοώ ότι έχω πολλούς φίλους που μου έλεγαν ότι

το Great Gatsby είναι το πιο φανταστικό βιβλίο που έχουν διαβάσει ποτέ, ότι έχει αλλάξει τη ζωή-

οh.

Παρατηρώ την ειρωνεία εδώ γιατί μόλις τώρα έλεγα για τα βιβλία που έχουν αλλάξει τη ζωή μου -

* ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ *

Μου έλεγαν λοιπόν ότι αυτό το βιβλίο είναι φανταστικό, ότι έχει αλλάξει τη ζωή τους,

ότι σκέφτονται τη ζωή τους πριν το Gatsby και μετά το Gatsby, ότι δηλαδή είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό σημείο στη ζωή τους.

Ότι έκλαιγαν όταν το διάβαζαν, ότι το σκέφτονταν κάθε μέρα

- τέλος πάντων, όλα αυτά τα πράγματα.

Εγώ είχα δει την ταινία όταν ήταν στο σινεμά, και θυμόμουν πάνω-κάτω την ιστορία.

Όχι πολύ καλά, αλλά θυμόμουν ότι υπήρχε ο Gatsby, υπήρχε η - πώς τη λένε; - Daisy, αλλά δεν θυμόμουν πάρα πάρα πολλές λεπτομέρειες.

Και, αποφάσισα να διαβάσω το βιβλίο.

Το διάβασα και στα ελληνικά και στα αγγλικά, δε μου άρεσε σε καμιά εκδοχή και μάλλον επειδή οι φίλοι μου μού έκαναν προπαγάνδα για αυτό το βιβλίο,

ότι είναι το καλύτερο βιβλίο σε όλο τον κόσμο, οι προσδοκίες μου ήταν πάρα πολύ ψηλά.

Αλλά, το βιβλίο είναι μικρό.

Και, διάβαζα το βιβλίο και περίμενα να έρθει η στιγμή που θα άλλαζε η ζωή μου.

Και συνέχιζα να διαβάζω, και συνέχιζα να διαβάζω, και τελικά, αυτή η στιγμή

δεν ήρθε.

Και πάλι, δεν είναι το χειρότερο βιβλίο που έχω διαβάσει ποτέ. Απλά είναι ένα βιβλίο που δεν με ακούμπησε.

Πέρασε, και δεν με ακούμπησε.

Aυτά.

Νομίζω αυτό το επεισόδιο είναι πάρα πολύ μεγάλο.

Ευχαριστώ που είδατε αυτό το βίντεο ή ακούσατε αυτό το podcast,

θα σας δω το επόμενο.

Γεια σας!