Beloved Vienna

Θα μπορούσα να έχω ένα ξεχωριστό podcast μόνο για τη Βιέννη, και σε κάθε επεισόδιο να λεω πως

-μαζί με τη Βαλένσια, φυσικά - είναι η πιο αγαπημένη μου πόλη στον κόσμο.

Στη Βιέννη έχω πάει τρεις φορές. Η πρώτη φορά ήταν πριν από οκτώ χρόνια, σε μια σχολική εκδρομή.

Η εκδρομή ήταν, βέβαια, στην Πράγα, αλλά μέσα στο πρόγραμμα ήταν να περάσουμε μια μέρα στη Βιέννη.

Όταν φτάσαμε εκεί, ήμουν με το στόμα ανοιχτό, ήταν σαν να βρίσκομαι σε ένα παραμύθι!

Δε μπορώ να πω ακριβώς τι ήταν αυτό που με εντυπωσίασε τόσο πολύ.

Ίσως ότι όλα ήταν πιο μεγάλα, πιο όμορφα και εντυπωσιακά από ότι στη δική μου πόλη.

Ίσως τα παλάτια, η Όπερα και οι πλατείες.

Ίσως ήταν απλά η ατμόσφαιρα, και ότι οι άνθρωποι μιλούσαν μια απο τις αγαπημένες μου γλώσσες, τα Γερμανικά.

Ίσως ήταν όλα αυτά μαζί, δεν ξέρω.

Αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι υποσχέθηκα στον εαυτό μου να επιστρέψω όσο πιο σύντομα μπορούσα.

Ένα χρόνο αργότερα, κράτησα την υπόσχεσή μου. Επέστρεψα για ένα μήνα και έκανα μαθήματα γερμανικών σε ένα Ινστιτούτο.

Οι καθηγητές του Ινστιτούτου οργάνωναν πολλές δραστηριότητες για εμάς τους μαθητές,

και έτσι γνώρισα την πόλη καλύτερα, και έκανα φίλους από πολλές διαφορετικές χώρες.

Στη Βιέννη νιώθω πάντα οικεία. Νιώθω πως είμαι στο σπίτι μου, πως είναι το μέρος που θα έπρεπε να είμαι.

Ξέρω πως οι άνθρωποι της Βιέννης δεν είναι πάντα πολύ ανοιχτοί και χρειάζονται λίγο χρόνο για να σε γνωρίσουν και να γίνουν πιο φιλικοί.

Παρόλο που συνήθως προτιμώ πόλεις με πιο ανοιχτούς ανθρώπους,

η Βιέννη είναι η μόνη πόλη που ο κλειστός χαρακτήρας των ανθρώπων της δε με πειράζει.

Η τρίτη και πιο πρόσφατη φορά που ήμουν εκεί ήταν πριν από δύο χρόνια.

Η καλύτερή μου φίλη έμενε τότε στη Βιέννη, και σκέφτηκα πως για τα γενέθλιά μου

θέλω να είμαι με έναν άνθρωπο που αγαπώ πολύ, σε μια πόλη που αγαπώ πολύ.

Τα γενέθλιά μου είναι κοντά στα Χριστούγεννα, και άρα η πόλη ήταν ήδη στολισμένη.

Υπήρχαν ήδη οι μεγάλες αγορές με γλυκά και glühwein, με φωτάκια και μουσική, με παγοδρόμιο για πατινάζ.

Αυτή τη φορά δεν ήθελα να είμαι εκεί ως τουρίστρια, αλλά ήθελα να γνωρίσω κάποια πιο ιδιαίτερα μέρη.

Έψαξα πολύ στο ίντερνετ, και βρήκα όμορφα καφέ και εστιατόρια, μικρά μουσεία και μέρη που δεν είχα ξαναπάει.

Σε αυτή την αναζήτηση, βρήκα ίσως το αγαπημένο μου μέρος στη Βιέννη, το Kugelmugel.

Είναι ένα σφαιρικό κτίριο με πολύ ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα ιστορία.

Δεν είναι μουσείο, ούτε είναι πολύ δημοφιλές ή γνωστό αξιοθέατο,

αλλά κατά τη γνώμη μου αξίζει να μάθεις πώς δημιουργήθηκε και γιατί είναι εκεί:

Πριν από πενήντα χρόνια, ένας καλλιτέχνης που ζούσε σε μια μικρή πόλη της Αυστρίας έχτισε ένα στούντιο σε σφαιρικό σχήμα,

αλλά οι νόμοι της πόλης επέτρεπαν μόνο τετράγωνα κτίρια. (πολύ παράξενος νόμος, αλλά είναι αλήθεια!)

Υπήρξαν πολλές διαφωνίες μεταξύ του καλλιτέχνη και της πόλης, της επαρχίας, της χώρας,

και τελικά αυτό το σφαιρικό στούντιο μεταφέρθηκε στη Βιέννη, και είναι εκεί μέχρι σήμερα.

Άλλα αγαπημένα μέρη που μπορώ να σου προτείνω είναι: το kaffemik για θαυμάσιο καφέ

το Μουσείο Μουσικής γιατί είσαι στη Βιέννη, αν δεν πας πουθενά αλλού, πρέπει να πας εκεί

το Kaisergruft, η κρύπτη όπου βρίσκονται οι σαρκοφάγοι Αυστριακών αυτοκρατόρων

και το Supersense που είναι ταυτόχρονα καφετέρια και κατάστημα αναλογικής φωτογραφίας και μουσικής.

Είναι τέλειο, θα σου αρέσει πολύ.

Νομίζω πως ήδη έχεις καταλάβει πόσο λατρεύω τη Βιέννη.

Αν δεν έχεις πάει, αλήθεια αξίζει να την επισκεφτείς, και να νιώσεις την υπέροχη ατμόσφαιρά της.

Εγώ ήδη σχεδιάζω το τέταρτο ταξίδι μου, για όταν θα είναι ασφαλές να ταξιδέψω, φυσικά.