Αττική - Η παραλία στο Θυμάρι!

Είναι νωρίς το απόγευμα.

Και έχεις τελειώσει από την δουλειά ας πούμε,

θες να ξεσκάσεις και το σκέφτεσαι.

Σου έχω δύο προτάσεις που θυμίζουν κάτι από Κυκλάδες.

Θες από παραλιακή;

Θες από Βουλιαγμένης;

Είσαι στα βόρεια; Πιάνεις την Αττική Οδό και πέφτεις στην Αθηνών - Σουνίου.

Πρώτος προορισμός είναι ο Χάρακας.

Εφτασα μέχρι εδώ με ένα τετράχρονο κουνούπι, λόγω διαστάσεων,

που κινείται με φυσικό αέριο.

Πιο οικονομικό και οικολογικό δεν γίνεται,

με αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Με νοτιοδυτικό προσανατολισμό και την βραχονησίδα Πάτροκλο μπροστά της,

η παραλία είναι προστατευόμενη από τους νοτιάδες,

ενώ από τον βοριά την προστατεύουν χαμηλά βουνά πίσω της.

Στον Χάρακα θα μάθεις να... τραβάς ευθείες.

Για παράδειγμα.

Να ισιώνεις το κορμί σου.

ή πώς να το αφήνεις να επιπλέει στο νερό. Η παραλία του ομώνυμου οικισμού

έχει ξανθιά άμμο,

αβαθή γαλανά νερά,

δύο μπιτς μπαρ

και άφθονο χώρο για όποιον θέλει να στήσει την ομπρελίτσα του.

Εγώ πάλι σαν χάρακας ευθυγραμμίστηκα σε ξαπλώστρα του μπιτς μπαρ, που είναι στη μέση της παραλίας.

Καθώς ο ήλιος έγερνε, σηκώθηκα να μπω στη θάλασσα.

Η βουτιά και το κολύμπι με τόνωσαν.

Εφτιαξε η διάθεσή μου.

Ενιωσα σαν να ήμουν σε διακοπές.

Ενα κοκτέιλ ήταν ό,τι έπρεπε εκείνη την ώρα.

Και κοίτα να δεις τι συνέβη.

Ολα ήταν στη θέση τους.

Ο ήλιος, η θάλασσα,

το ποτό, η θέα.

Το Σύμπαν συνωμοτούσε υπέρ μου.

Μπαίνω στο αμάξι και παίρνω τον δρόμο της επιστροφής

σε μια διαδρομή από τις ωραιότερες της Αττικής, όπως βλέπεις.

Επόμενη στάση στις δύο παραλίες του οικισμού Θυμάρι.

Εδώ ο βυθός έχει πέτρες,

αλλά από την άλλη πλευρά τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα.

Γι' αυτό άλλωστε και την επιλέγουν κυρίως οικογένειες.

Το μπιτς μπαρ που είναι στην άκρη της παραλίας,

κάτω ακριβώς από μια μάντρα φουσκωτών,

είναι προστιθέμενη αξία.

Στο εξωτικό Θυμάρι,

υπάρχει ένα μυστικό.

Αυτή εδώ η μικρή, απομονωμένη με βότσαλα παραλία.

Το κολύμπι μου άνοιξε την όρεξη.

Ξέρω πού θα πάω.

Στην πλατεία της Παλαιάς Φώκαιας.

Στο σούρουπο, απόλαυσα το προφιτερόλ παγωτό μου,

στο λιμανάκι της κοινότητας

με την ωραία περατζάδα.

Και όχι,

δεν ηχούσε στα αυτιά μου το λιωμένο παγωτό.

Αυτό εδώ,

είναι σαν φαρμακευτική αγωγή.

Το παίρνεις μετά το φαγητό.

Τώρα που η διάρκεια της μέρας είναι μεγάλη, μην αφήνεσαι.

Στο μεταξύ,

θα πάω οδικώς σε παραλίες που θα μπορούσαν να είναι στην Κύθνο.

Θα τα πούμε σύντομα.