Οι καλικάντζαροι
Η πίστη στους καλικάντζαρους ήταν διαδεδομένη όταν η Ελλάδα αποτελούσε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτά τα φρικτά πλάσματα έμεναν στον κάτω κόσμο. Στον κάτω κόσμο υπήρχε ένα κοσμικό δέντρο. Οι καλικάντζαροι περνούσαν τον περισσότερο χρόνο τους υπογείως, πριονίζοντας τον κορμό του δέντρου γιατί ήθελαν να πέσει και να καταστραφεί το σύμπαν. Ο θρύλος λέει ότι κάθε Δεκέμβριο, όταν σχεδόν είχαν τελειώσει να πριονίζουν τον κορμό, μία πύλη άνοιγε και οι καλικάντζαροι έβγαιναν στην επιφάνεια της Γης και δημιουργούσαν αναστάτωση μεταξύ των ανθρώπων. Η πύλη έμενε ανοιχτή από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα. Ευτυχώς, κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στη Γη, το κοσμικό δέντρο θεραπευόταν και θα συνέχιζε έτσι να στηρίζει το σύμπαν. Στους καλικάντζαρους δεν άρεσε το φως, άρα την αυγή κρύβονταν στα σπήλαια και στους ανεμόμυλους έως το σούρουπο. Τα Φώτα, οι καλικάντζαροι ξαναγύριζαν στον κάτω κόσμο. Αυτά συνέβαιναν συνεχώς και συμβαίνουν κάθε χρόνο μάταια, γιατί το σύμπαν εξακολουθεί να υπάρχει ακόμη και σήμερα!
