5 - Βάρνα (Κείµενο 2)

Τον 8ο και τον 7ο αιώνα π.Χ. ο ελληνισµός απλώθηκε σ' όλα τα παράλια της Μεσογείου και του Εύξεινου πόντου και δημιούργησε πολλές αποικίες. Κατά την περίοδο 580-560 π.Χ. Έλληνες από τη Μίλητο της Μικράς Ασίας βαθμιαία εγκαθίστανται στην περιοχή της Οδησσού στη Μαύρη Θάλασσα. Το όνομα αυτό όμως δεν το έδωσαν οι Έλληνες, αλλά οι παλαιότεροι κάτοικοι. Θεωρείται ότι η λέξη «Οδησσός» σημαίνει «πόλη στο νερό». Αυτός ο ισχυρισμός υποστηρίζεται από τους αρχαιολόγους, οι οποίοι βρήκαν λιμναίες οικίες στην ακτή του λιμανιού της Βάρνας. Τους επόμενους αιώνες το όνομα άλλαξε μερικές φορές και η πόλη ονομάστηκε προς τιμήν του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου και της Βυζαντινής Αυτοκράτειρας Ειρήνης. Ίσως από τα πρώτα χρόνια του αποικισμού ιδρύθηκε το Γυμνάσιον, σχολή για νεαρούς μέχρι 21 χρονών. Στη σχολή αυτή, εκτός από τη φιλοσοφία, ασκούνταν και σε διάφορα αθλήματα. Η παράδοση αυτή συνεχίζεται και στη ρωμαϊκή εποχή, όχι όμως κατά την ελληνιστική περίοδο. Τότε, στην παλαίστρα των ρωμαϊκών θερμών, που σώθηκαν ως σήμερα, οι άντρες γυμνάζονταν κάθε μέρα. Βρέθηκαν διάφορα όργανα και εικόνες που δείχνουν αθλητές ενώ προπονούνται σε διάφορα αθλήματα με τη βοήθεια των δασκάλων τους. Οι τακτικοί διαγωνισμοί στην Οδησσό ήταν πολυήμερες γιορτές με αθλητικό, ποιητικό και μουσικό χαράκτηρα. Οι προστάτες τους ήταν ο θεός Απόλλων και ο ήρωας Ηρακλής, ενώ τους νικητές στους διαγωνισμούς αυτούς τούς έγραφαν στα χρονικά της πόλης.