64. Αναμνήσεις
Ο Ξενοφών σας μαθαίνει Ελληνικά
Αναμνήσεις
ΞΕΝΟΦΩΝ: Γεια σας! Σήμερα, οι φίλοι μιλάνε για το παρελθόν...
Ελένη: Κοιτάξτε τι βρήκα καθώς καθάριζα την αποθήκη. Ένα κουτί με παλιές φωτογραφίες από την παιδική μου ηλικία και το σχολείο.
ΞΕΝΟΦΩΝ: Συγκινήθηκα τώρα...
Μαρία: Γεμάτο αναμνήσεις δηλαδή. Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο. Για να δω... Πω πω, εσύ είσαι αυτό το αδύνατο κοριτσάκι στο κέντρο; Δεν έχεις αλλάξει καθόλου!
ΞΕΝΟΦΩΝ: Ε, φυσικά και έχει αλλάξει.
Γιώργος: Δυστυχώς, εγώ δεν έχω πολλά ενθύμια από εκείνη την εποχή. Θυμάμαι όμως με λεπτομέρεια την πρώτη μου μέρα στο σχολείο.
Ελένη: Αχ, τι υπέροχη ανάμνηση! Δε θα ξεχάσω ότι φορούσα το αγαπημένο μου φόρεμα και περίμενα πώς και πώς να γνωρίσω την καινούρια μου δασκάλα.
Μαρία: Είστε πολύ τυχεροί! Εγώ δε θυμάμαι τίποτα ιδιαίτερο από εκείνη την εποχή. Πολύ σας ζηλεύω!
ΞΕΝΟΦΩΝ: Για ακούστε άλλη μια φορά...
ΞΕΝΟΦΩΝ: Ήρθε η ώρα να πείτε κι εσείς κάτι. Ακούστε και πείτε το:
Δεν έχεις αλλάξει καθόλου!
Δεν έχω πολλά ενθύμια από εκείνη την εποχή.
Είστε πολύ τυχεροί!
ΞΕΝΟΦΩΝ : Όταν θυμάστε κάτι με νοσταλγία, ΤΙ ΛΕΤΕ;
Μπορώ να σου πω όλες τις λεπτομέρειες.
Tι υπέροχη ανάμνηση!
Η μνήμη μου δεν έχει κρατήσει τίποτε το ιδιαίτερο.
ΞΕΝΟΦΩΝ: Tι υπέροχη ανάμνηση! Tι υπέροχη ανάμνηση!
ΞΕΝΟΦΩΝ: Αυτό το ξέρετε; Τα τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα διοργανώνονται συναντήσεις παλιών συμμαθητών ή συμφοιτητών για να θυμηθούνε τα παλιά.
ΞΕΝΟΦΩΝ: Οι φίλοι συνεχίζουν τη συζήτηση για τα παιδικά τους χρόνια.
Ελένη: Δεν μπορεί, κάτι θα θυμάσαι. Πώς ήσουνα σαν παιδί; Σου άρεσε το σχολείο; Είχες φίλους;
Μαρία: Τι να σου πω... Οι γονείς μου λένε ότι ήμουν αρκετά πεισματάρα και όχι και πολύ φιλική.
ΞΕΝΟΦΩΝ: Από μικρός φαίνεται ο άνθρωπος.
Γιώργος: Χμμ... Σε αυτό το τελευταίο δεν έχεις αλλάξει και πολύ. Έλα αστειεύομαι...
Ελένη: Ό, τι και να λέμε τα παιδικά χρόνια είναι τα καλύτερα.
ΞΕΝΟΦΩΝ: Εγώ και τώρα καλά περνάω.
ΞΕΝΟΦΩΝ: Για ακούστε άλλη μια φορά...
ΞΕΝΟΦΩΝ: Ήρθε η ώρα να πείτε κι εσείς κάτι. Ακούστε και πείτε το:
Σου άρεσε το σχολείο;
Είχες φίλους;
Τα παιδικά χρόνια είναι τα καλύτερα.
ΞΕΝΟΦΩΝ: Όταν δεν μιλάτε σοβαρά, ΤΙ ΛΕΤΕ;
Έλα αστειεύομαι.
Φοβάμαι πολύ.
Πώς ήσουνα σαν παιδί;
ΞΕΝΟΦΩΝ: Έλα αστειεύομαι... Έλα αστειεύομαι...
ΞΕΝΟΦΩΝ: Αυτό το ξέρετε; Στην Ελλάδα, μάς αρέσει να μιλάμε για τις αναμνήσεις μας με τους φίλους μας!
ΞΕΝΟΦΩΝ: Σας περιμένω και πάλι, ΓΕΙΑ ΣΑΣ!
