Quid es tu? - primum
Iōsēphus: Salvēte, audītōrēs. Nōmen mihi est Iōsēphus.
Lebbaeus: Salvēte, amīcī. Et ego vocor Lebbaeus.
Iōsēphus: Spērō vōs esse bene. Hoc est ācroāma nostrum nōmine “Quid es tū?” Ego, Iōsēphus, et amīcus meus, Lebbaeus, sumus magistrī linguae Latīnae.
Lebbaeus: Āh. Rēctē dixīstī. Ut valēs hodiē, amīce?
Iōsēphus: Valeō. Et tū, Lebbaee?
Lebbaeus: Ō, valeō mediocriter [Iōsēphus exspīrat] ego paululum aegrōtō.
Iōsēphus: Ō, maestus sum. Ut audīvistis, Lebbaeus prōnūntiat verba modō ecclēsiasticō, sīcut nōmine “Caesar”.
Lebbaeus: [rīdet] Et Iōsēphus prōnūntiat verba modō classicō, sīcut nōmine “Caesar.” Hodiē ego pars imāgō sīcut vocābulum. Itaque vōs et amīcus meus vocābulum dīvīnāre dēbētis.
Iōsēphus: Quid est Lebbaeus? [rīdent] Cognōscēre volumus. Certē est homō.
Lebbaeus: Certē.
Iōsēphus: Sed quam partem Lebbaeus agit? Estne animal? Estne planta? Estne rēs? Egō et vōs vocābulum dīvīnāre dēbēmus. Quid es tū, Lebbae?
[Mūsica cantat]
Iōsēphus: Esne tū animal?
Lebbaeus: Mmm, sum animal, amīce.
Iōsēphus:Ō, tū es animal. Esne animal minor quam -
Lebbaeus: Minor
Iōsēphus: Minor. Esne minor quam mēnsa?
Lebbaeus: Mmm. Rēctē! sum . . . nōn . . . minor quam?
Iōsēphus: Sīc
Lebbaeus: Minor quam mēnsa ego sum.
Iōsēphus: Tū es minor quam mēnsa.
Lebbaeus: Certē.
Iōsēphus: Esne maior quam caput?
Lebbaeus: Ego sum maior.
Iōsēphus: Hūmānum! Caput hūmānum!
Lebbaeus: Ō, caput. Quid? Quid rogās?
Iōsēphus: Esne tū maior quam caput hūmānum?
Lebbaeus: Ō, caput hūmānum. Umm. Rēctē. Ego sum maior quam caput hūmānum.
Iōsēphus: Habitāsne in silvā?
Lebbaeus: Aliquandō. Ego habitō, nōn semper, sed aliquandō. Ego habitō in silvā.
Iōsēphus: In silvā. Habitāsne in monte?
Lebbaeus: Āh! Et in montibus aliquandō habitō.
Iōsēphus: Aliquandō.
Lebbaeus: Mhm.
Iōsēphus: Nōn semper?
Lebbaeus: Nōn, nōn semper.
Iōsēphus: Habitāsne in . . . habitāsne prope flūmen?
Lebbaeus: Mhm. Ego prope flūmen habitō, quia piscēs perplacent mihi.
Iōsēphus: āh-ha. Piscēs perplacent.
Lebbaeus: Mhm.
Iōsēphus: Fortasse tū es [aliquid murmurat] animal. . .
Lebbaeus: Ita, ego sum animal.
Iōsēphus: Habēsne multōs colōrēs?
Lebbaeus: Nōn multōs colōrēs. Paucōs colōrēs habeō.
Iōsēphus: Quid colōrem habēs? [Lebbaeus susurrat] Quem colōrem?
Lebbaeus: Ō quid [susurrat] quem. Quem colōrem habeō? Ego habeō colōrem badium.
Iōsēphus: Badium.
Lebbaeus: Mhm. Badium.
Iōsēphus: Cōnsūmisne piscēs?
Lebbaeus: Rēctē. Ego cōnsūmō piscēs.
Iōsēphus: Esne tū ursus?
Lebbaeus: Ha. Nōn, nōn sum ursus. Ego in multīs locīs cōnsīdō. Et. . .
Iōsēphus: In multīs locīs cōnsīdis
Lebbaeus: [cōnstat] Ego vēnor piscēs, et ego vēnor mūrēs et cunīculōs et animālia parva. Et ursus est maior quam mēnsa sed ego minor quam mēnsā.
Iōsēphus: Ita.
Lebbaeus: Rēctēne? [Iōsēphus cōnstat] Tū meministī?
Iōsēphus: Et volāsne?
Lebbaeus: Ha. Certē
Iōsēphus: Āh. Per caelum! [Lebbaeus cōnstat] Esne tū aquila?
Lebbaeus: Āh! Sum.
Iōsēphus: Ai! Ah-ha!
[Amīcī rīdent]
Lebbaeus: Bene, bene.
Iōsēphus: Dīvīnāre possum.
Lebbaeus: Tū rēctissimē rogāvistī.
Iōsēphus: [murmurāns] optimē, optimē, grātiās!
Lebbaeus: Aquila optimē videt et spectat in silvīs, in montibus, in -
Iōsēphus: sīc!
Lebbaeus: in multīs locīs, rēctēne?
Iōsēphus: Nōn in domibus.
Lebbaeus: [efflat] Grātiās.
Iōsēphus: [rīdēns] Optimē.
Lebbaeus: Sed amīce, tempus fugit.
Iōsēphus: Audītōrēs, hodiē Lebbaeus partem aquilae ēgit! Actor bonus erat. Nōnne cōnsentītis? Eī multās quaestiōnēs rogāvī et Lebbaeus bene respondit. Audītōrēs, vocābulum dīvīnāvistis?
Lebbaeus: Spērō vōs rēctē dīvīnāsse!
Iōsēphus: Optimē audīvistis et nōs multās grātiās vōbīs agimus!
Lebbaeus: Grātiās plūrimās agimus, omnēs!
Iōsēphus: Ācroāma nostrum fīnītum est. Valēte!
Lebbaeus: In proximum!
[Mūsica cantat]
