Iōsēphus: Salvēte, audītōrēs! Nōmen mihi est Iōsēphus.

Lebbaeus: Salvēte, amīcī! Et ego vocor Lebbaeus.

Iōsēphus: Ego et Lebbaeus spērāmus vōs esse bene. Hoc est ācroāma nostrum nōmine “QUID ES TŪ?” ego, Iōsēphus, et amīcus meus, Lebbaeus, sumus magistrī linguae Latīnae.

Lebbaeus: rēctē, dīxistī! ut valēs hodiē, amīce?

Iōsēphus: ego valeō. Et tū, Lebbaee?

Lebbaeus: Ego sum laetus.

Iōsēphus: Optimē

Lebbaeus: Et ego [susurrat] ita, ego sum laetus et benīgnus.

Iōsēphus: [mīrātur] Semper benīgnus es tū.

Lebbaeus: Ō grātiās, amīce!

Iōsēphus: ut audīvistis, Lebbaeus prōnūntiat verba modō ecclēsiasticō: sīcut nōmen “Caesar”

Lebbaeus: [susurrat] Nōn, nōn, amīce, modō ecclēsiasticō.

Iōsēphus: Ō! Prō dolor! [amīcī rīdent] Caesar. Caesar. Caesar.

Lebbaeus: Ō, Caesar. Nunc cognōvī.

Iōsēphus: [rīdēns] optimē.

Lebbaeus: Et Iōsēphus prōnūntiat verba modō classicō: sīcut nōmen “Caesar”

Iōsēphus: Caesar.

Lebbaeus: aut Cicerō.

Iōsēphus: Cicerō.

Lebbaeus: Sed audītōrēs, hodiē, Iōsēphus partem agit.

Iōsēphus: Rēctē. Lebbaeus hodiē rogat et ego respondeō.

Lebbaeus: Ita. Hodiē quid est Iōsēphus? Certē Iōsēphus est homō, sed quam partem Iōsēphus agit? Estne animal? Estne planta? Estne Iōsēphus rēs? Ego et vōs vocābulum dīvīnāre dēbēmus. Quid es tū, Iōsēphe?

[Mūsica cantat]

Lebbaeus: Amīce, esne tū maior quam arbor?

Iōsēphus: Maior quam arbor? Minimē, amīce. Ego sum minor quam arbor.

Lebbaeus: bene. Tū minor quam arbor es. Esne tū maior quam formīca?

Iōsēphus: ita vērō. Ego sum maior quam formīca. Formīca parva est.

Lebbaeus: Et amīce, quid significat “formīca?”

Iōsēphus: Ā! Formīca est īnsecta.

Lebbaeus: Īnsecta parva. Īnsecta minima, nōnne?

Iōsēphus: Ita.

Lebbaeus: Multae formīcae in ūnō domō habitant.

Iōsēphus: Ō! Ita. Nōn in domō meō.

[amīcī rīdent]

Lebbaeus: Optimē. Et perplacent formīcae dulcēs, nōnne? Dulcēs perplacent.

Iōsēphus: Vērum est. Vērum est.

Lebbaeus: Ita. Et tū maior quam formīca es [Iōsēphus cōnstat] sed tū minor quam arbor. Habēsne tū duae crūra?

Iōsēphus: Minimē. Duae crūra nōn habeō.

Lebbaeus: Āh, habēsne tū nūlla crūra?

Iōsēphus: Ita. Nūlla crūra habeō.

Lebbaeus: Ā! Tū nūlla crūra habēs. Esne tū animal?

Iōsēphus: Ita vērō. Ego sum animal.

Lebbaeus: Tū es animal sed tū nōn habēs crūra. Tū crūribus nōn movēs, nonne?

Iōsēphus: Ita.

Lebbaeus: Habēsne tū multōs colōrēs?

Iōsēphus: Minimē. Ego multōs colōrēs nōn habeō sed amīcī meī variōs et multōs colōrēs habent.

Lebbaeus: Habēsne tū caput?

Iōsēphus: Ita vērō. Caput habeō.

Lebbaeus: Quia tū es animal.

Iōsēphus: Ita vērō.

Lebbaeus: Bene. [susurrat] ambulās- nōn. Tū nōn ambulās. Tū nōn ambulās quia tū nōn habēs crūra.

Iōsēphus: Ita vērō. Ego crūra nōn habeō ergō ego nōn ambulō.

Lebbaeus: Ita. Nātāsne in aquā?

Iōsēphus: Ita vērō.

Lebbaeus: Sed tū, amīce, tū nōn volō, quia ego cognōscō tē.

Iōsēphus: Vērum est. Ego nōn volō per caelum.

Lebbaeus: Ultima quaestio: habēsne tū linguam bifurcātam?

Iōsēphus: Lebbaee, vērum est. Linguam bifurcātum habeō.

Lebbaeus: Itaque ego certē tē cognōscō.

Iōsēphus: Quis?

Lebbaeus: Esne tū [rīdet] serpēns?

Iōsēphus: [sībilāns] Sīc. [amīcī rīdent; sībilāns] Sīc. Ego sum serpēns.

Lebbaeus: Mactē, amīce! Ita tū [sībilāns] es serpēns.

Iōsēphus: [sībilāns] sīc.

[amīcī rīdent]

Lebbaeus: Bene! Aliquid dē tē nārrā mihi, amīce.

Iōsēphus: Nunc dē mē nārrāre volō. Nōnne scītis, audītōrēs et Lebbaeē, mē esse longum.

Lebbaeus: [sībilāns] Esse longum?

Iōsēphus: Esse longum. Et habēre dentēs longōs.

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Et linguam longam.

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Ego [sībilāns] saepe sībilō. [sībilat et rīdet] Nōn ambulō.

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Nōn ambulō. Et nōn currō quod pedēs nōn habeō.

Lebbaeus: Ita

Iōsēphus: Quōmodo movēre possum? Ego eō in stomachō meō. Ego rēpō.

Lebbaeus: Et tū nūlla crūra, tū nūllōs pedēs, tū nūlla bracchia habēs, sed tū habēs caudam, linguam bifurcātam, et dentēs tuī habent venēnum.

Iōsēphus: Ita vērō. Ita vērō.

Lebbaeus: Itaque hominēs tē timent.

Iōsēphus: [cōnstat] Ita vērō. Cavēte omnēs! [Lebbaeus rīdet] Cavēte! [Iōsēphus rīdet]

Lebbaeus: Quid “cavēte” -

Iōsēphus: [rīdēns] -Necesse est-

Lebbaeus: - significat “cavēte”?

Iōsēphus: Cavēte, cave, cave.

Lebbaeus: Quid?

Iōsēphus: Cave.

Lebbaeus: Ō! Cavēte. Ō! Nunc intelligō!

Iōsēphus: Ā! Nunc. Necesse est omnibus ad mē caute venīre.

Lebbaeus: Ita. [Iōsēphus cōnstat] Ita.

Iōsēphus: In herbīs aut inter saxa mē invenīre potestis. Multī prope mē venīre nōlunt quod -

Lebbaeus: -Ita.-

Iōsēphus: quod ut dīxistī. Multī -

Lebbaeus: - Sed amīce, timēsne hominēs?

Iōsēphus: [susurrat] minimē. Ego nōn timeō.

Lebbaeus: Ō! Tū nōn timēs.

Iōsēphus: Fortis sum.

Lebbaeus: Ā! Ita. [amīcī rīdent et Lebbaeus sībilāns] fortis sum.

Iōsēphus: [sībilāns] fortis sum. [amīcī rīdent]. Bene. Multī putant mē esse horribilem sed -

Lebbaeus: - ego quoque putō.

[amīcī rīdent]

Iōsēphus: Sed alterī putant mē esse pulchrum.

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: [sībilāns] saepe in herbīs iaceō. Et cibum meum exspectō.

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Exspectō. Exspectō. [Lebbaeus cōnstat] Exspectō. [Lebbaeus exclāmat] et subitō! Subitō, surgō et verberō! Et animālia cōnsūmō. [susurrat] mihi placent.

Lebbaeus: rattōs. [Iōsēphus rīdent] Ita tū cōnsūmis rattōs,

Iōsēphus: et mūrēs

Lebbaeus: et rōdentēs et avēs, fortasse cervōs.

Iōsēphus: Ō! [susurrat] mihi placet!

Lebbaeus: Et in lūmine sōlis tū quoque reclīnās.

Iōsēphus: Optimē, Lebbaee, ego reclīnō in lūmine sōlis.

Lebbaeus: Ita, reclīnāre in lūmine sōlis perplacet tibi, nonne?

Iōsēphus: Ita.

Lebbaeus: Nōnne, verbum est aprīcārī. Nōnne aprīcārī significat reclīnāre in lūmine sōlis.

Iōsēphus: Ō! Nesciō.

Lebbaeus: Ita est. aprīcārī significat reclīnāre in lūmine sōlis. Tū reclīnās in lūmine sōlis itaque aprīcārī tibi perplacet.

Iōsēphus: Mactē, amīce! Ut ante dīxī: cavēte. Frequenter inimīcōs verberō. Dentibus longīs meīs vulnerāre possum. Venēnō saepe eōs caedō.

Lebbaeus: Quid significat “caedō,” amīce?

Iōsēphus: Interficiō aut -

Lebbaeus:- ō! Ita. -

Iōsēphus: - necō.

Lebbaeus: Ita. Itaque tū necās animālia quae tū cōnsūmis.

Iōsēphus: Ita. Bene dīxistī. Et Lebbaee, dīc mihi, esne tū inimīcus meus?

Lebbaeus: [rīdēns] Ita. Ego sum inimīcus tuus.

Iōsēphus: Ō! Cave! Cave! [“inimīcī” rīdent] Optime! Tempus fugit.

Lebbaeus: Et tempus ad exspectandum tibi. [Iōsēphus rīdet] Exspectandum.

Iōsēphus: Necesse est omnibus fugere [rīdet]

Lebbaeus: [sībilāns] necesse est tibi exspectāre.

Iōsēphus: cibum meum!

Lebbaeus: Bene. Audītōrēs, hodiē Iōsēphus partem serpentis ēgit! Actor bonus erat. Nōnne cōnsentītis? Eī multās quaestiōnēs rogāvī et Iōsēphus bene respondit.

Iōsēphus: Grātiās.

Lebbaeus: Audītōrēs, vocābulum dīvīnāvistis?

Iōsēphus: spērō vōs rēctē dīvīnāsse!

Lebbaeus: Optimē audīvistis, audītōrēs, Iōsēphus et ego multās grātiās vōbīs agimus!

Iōsēphus: grātiās plūrimās agimus, audītōrēs! Ācroāma nostrum fīnītum est. Valēte!

Lebbaeus: in proximum!

[Mūsica cantat]