Iōsēphus: Salvēte, audītōrēs! Nōmen mihi est Iōsēphus.

Lebbaeus: Salvēte, amīcī! Et ego vocor Lebbaeus.

Iōsēphus: Spērō vōs esse bene. Hoc est ācroāma nostrum nōmine “QUID ES TŪ?” ego, Iōsēphus, et amīcus meus, Lebbaeus, sumus magistrī linguae Latīnae.

Lebbaeus: rēctē, dīxistī! ut valēs hodiē, Iōsēphe?

Iōsēphus: valeō… et tū, Lebbaee?

Lebbaeus: Optimē valeō. Et fessus es? Esne tū fessus hodiē?

Iōsēphus: Ego? Ego, hodiē?

Lebbaeus: Tū!

Iōsēphus: Minimē [susurrat] Nōn fessus sum. Dormīvī novem hōrās. Ergō nōn sum.

Lebbaeus: Ita. Tū multās hōrās [Iōsēphus rīdet] dormīvistī hēri noctē, nonne?

Iōsēphus: [rīdēns] ita.

Lebbaeus: Bene.

Iōsēphus: ut audīvistis, Lebbaeus prōnūntiat verba modō ecclesiasticō: sīcut sententia “vēnī, vīdī, vīcī.”

Lebbaeus: Et Iōsēphus prōnūntiat verba modō classicō: sīcut sententia “vēnī, vīdī, vīcī”

Iōsēphus: Rēctē.

Lebbaeus: Sed, audītōrēs, hodiē, Iōsēphus partem agit.

Iōsēphus: Rēctē. Lebbaeus mē rogat et ego respondeō.

Lebbaeus: Rēctē. Hodiē, quid est Iōsēphus? Certē est homō, sed quam partem is agit? Estne animal? Estne planta? Estne rēs? Ego et vōs vocābulum dīvīnāre dēbēmus. Quid es tū, Iōsēphe?

Iōsēphus: Nesciō. [gaudenter rīdet]

[Mūsica cantat]

Lebbaeus: Habeō quaestiōnem. Habeō interrogandum tibi, amīce mī.

Iōsēphus: [susurrat] rogā mē!

Lebbaeus: Ita. Esne tū maior quam domus?

Iōsēphus: [susurrat] Difficilis est quaestiō tua. Ego nōn sum maior quam domus.

Lebbaeus: Esne tū manū factum?

Iōsēphus: Minimē. Ego nōn sum manū factus.

Lebbaeus: Ā! Itaque tū es in nātūrā, nōnne?

Iōsēphus: Ō! Ita. Ego sum nātūrālis.

Lebbaeus: Bene. Audīsne tū auribus?

Iōsēphus: Minimē. Aurēs nōn habeō.

Lebbaeus: Ōh! Tū nōn habēs aurēs.

Iōsēphus: Rēctē.

Lebbaeus: [susurrat] Num, amīce, num oculīs vidēsne?

Iōsēphus: Rēctē. Ego oculōs nōn habeō.

Lebbaeus: Tū aurēs et oculōs nōn habēs. Certē, esne tū animal?

Iōsēphus: Minimē! Ego nōn sum animal!

Lebbaeus: Ita. Cognōscō. Esne tū plantā?

Iōsēphus: Minimē. Ego nōn sum plantā.

Lebbaeus: Itaque tū es rēs, nonne?

Iōsēphus: Ita. Rēs sum.

Lebbaeus: Tū rēs nātūrālis es.

Iōsēphus: Ita.

Lebbaeus: Bene!

Iōsēphus: Rēs nātūrālis sum!

Lebbaeus: Estne necesse hominibus habēre tē?

Iōsēphus: Ō! Ita vērō. Necesse est hominibus mē habēre.

Lebbaeus: Habēsne multās partēs?

Iōsēphus: [susurrat] multās partēs? Nesciō, Lebbaee. Nesciō. Multās?! Fortasse paucās. Sed multās [susurrat] minimē.

Lebbaeus: Tū autem paucōs partēs habēs. [susurrat] Necesse est hominibus habēre tē. Esne tū cibus?

Iōsēphus: Aliquandō cibus sum, sed nōn semper.

Lebbaeus: Bene. Cōnsūmuntne hominēs tē?

Iōsēphus: Minimē. Hominēs mē nōn cōnsūmunt. [susurrat] iterum. Difficilis est quaestiō tua! Hominēs bonī mē nōn cōnsūmunt.

Lebbaeus: Esne tū pōtiō?

Iōsēphus: [susurrat] Pōtiō. Hominibus pōtiō nōn sum nisi malī hominēs. Animālibus pōtiō sum, fortasse.

Lebbaeus: Animālibus tū es potiō. Et tū es potiō malīs hominibus.

Iōsēphus: Ita.

Lebbaeus: Sed tū nōn es manū facta.

Iōsēphus: Ita vērō.

Lebbaeus: Tū es rēs nātūrālis. Habēsne tū multōs colōrēs?

Iōsēphus: Multōs colōrēs? [susurrat] Minimē nōn multōs. Ego habeō ūnum colōrem.

Lebbaeus: Quālem colōrem tū habēs?

Iōsēphus: Quālem? Ego habeō colōrēs paucōs et colōrēs sunt ruber aut purpureus fortasse.

Lebbaeus: aut albus?

Iōsēphus: [susurrat] albus? Minimē. Nōn sum albus.

Lebbaeus: Esne tū in rūre?

Iōsēphus: Minimē.

Lebbaeus: Tū in rūre nōn es. Tū nōn es maior quam domus.

Iōsēphus: Ita.

Lebbaeus: Frequenter, saepe, esne tū minor quam domus?

Iōsēphus: Ita vērō.

Lebbaeus: Bene.

Iōsēphus: Minor quam domus sum.

Lebbaeus: Bene. Videntne hominēs tē?

Iōsēphus: Ita. Hominēs mē vident.

Lebbaeus: In domō?

Iōsēphus: [susurrat deinde rīdet] nōn spērō.

Lebbaeus: Ō! In domō nōn. Audiuntne hominēs tē?

Iōsēphus: Minimē. [susurrat et exspīrat] Ō! Quaestiō bona! Quaestiō bona! Fortasse hominēs mē audiunt, sī hominēs dīligenter.

Lebbaeus: Hominēs bonī nōn tē habent, ut dīxistī.

Iōsēphus: Ō! Minime. Hominēs bonī mē habent et hominēs malī mē habent.

Lebbaeus: Ā! Nunc intellegō. Bibuntne hominēs tē?

Iōsēphus: Sōlum malī.

Lebbaeus: Tantum-

Iōsēphus: - ita.

Lebbaeus: hominēs malī bibunt tē.

Iōsēphus: Ita. Et [susurrat] etiamtunc paucī mē bibunt.

Lebbaeus: Ubi est tē? Esne tū in corpore hominis?

Iōsēphus: Ita vērō. Ego sum in corpore hominis.

Lebbaeus: Esne necesse hominibus tē vīvere.

Iōsēphus: Ego vītam dō.

Lebbaeus: [susurrat] Tū dās vītam hominibus. [Iōsēphus cōnstat et Lebbaeus susurrat] Quid es tū?

Iōsēphus: [rīdet] Tū cognōscis.

Lebbaeus: Ita. Ego cognōscō. Nunc. Ego cognōscō. [exspīrat] Quid dīxī? [Iōsēphus rīdet] Ego cognōscō.

[Amīcī rīdent]

Iōsēphus: Ita

Lebbaeus: Ā!

Iōsēphus: Quis sum ego? Quis sum ego?

Lebbaeus: Certē, hominēs in tē nōn natant.

Iōsēphus: [rīdet et exclāmat]

Lebbaeus: Fortasse Caligula aut -

Iōsēphus: - Drācula [rīdet]-

Lebbaeus: - aut Nerō. Aut Drācula? Ō! Bene. Placetne Drāculae?

Iōsēphus: [rīdēns] Ita vērō. Perplacet. Tū cognōscis. Tū cognōscis.

Lebbaeus: Ita. Esne tū sanguis?

Iōsēphus: Sīc sanguis sum. [facit sonum Drāculae]

Lebbaeus: Bene. Necesse est hominibus habēre tē.

Iōsēphus: Ita. Lebbaee, nunc dē mē nārrāre volō.

Lebbaeus: Dīc mihi! Dīc audītōribus!

Iōsēphus: Tōtum per corpus fluō.

Lebbaeus: Ita. per tōtum corpus fluis. Grātiās!

Iōsēphus: [rīdet] et in corpore per corpus tuum.

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Cor mē ēgerit. Cor mē ēgerit.

Lebbaeus: Quid significat “ēgerit”

Iōsēphus: Ā! Sonitus ēgerendī est sīcut [facit sonitum cordis].

Lebbaeus: Ā!

Iōsēphus: Ego per vēnās cursō. [facit sonitum cordis]

Lebbaeus: [cōnstat] Ita. Per vēnās et per cor tū pulsās.

Iōsēphus: Et cor ēgerit. [facit sonitum cordis]

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Necesse est et hominibus et animālibus mē habēre.

Lebbaeus: Ita.

Iōsēphus: Ubi per vēnās fluō, vītam ferō. Sī corpus, corpus hominis aut corpus animālis, secātur ego ē corpore fluō.

Lebbaeus: Ita. Prō dolor!

Iōsēphus: Ita. Sī ē corpore omnīnō flūxerō, corpus moriētur.

Lebbaeus: Ita. Requiēscat in pāce.

Iōsēphus: Ita. [rīdet] Corpus sīve hominis sīve animālis moriētur.

Lebbaeus: Itaque necesse est hominibus et animālibus -

Iōsēphus: - omnibus -

Lebbaeus: - tē habēre.

Iōsēphus: Ita vērō. Itaque vidētis mē vītam ferre. Color meus ruber est. Et aliī dīcunt purpureus.

Lebbaeus: Aliquandō, amīce, medicus secat corporā et tū fluis. Et hominēs tē vident. Fortasse hominēs subitō dormiunt et cadunt. [Iōsēphus rīdet] Ita?

Iōsēphus: Ita.

Lebbaeus: Et aliquandō hominēs tē timent.

Iōsēphus: Ita vērō. Mōnstra mē bibunt.

Lebbaeus: Ō! Ita. Ita vērō.

Iōsēphus: Ō! Terror

Lebbaeus: Quam horribile!

Iōsēphus: Quam horribile!

Lebbaeus: Tū mōnstra dēlectās.

Iōsēphus: Ita. Ā! Amīce, tempus fugit. [rīdet] Tempus fluit! [Amīcī rīdent] et fugit.

Lebbaeus: Fluit et fugit. Audītōrēs, hodiē Iōsēphus partem sanguinis ēgit! Āctor bonus erat. Nōnne cōnsentītis? Eī multās quaestiōnēs rogāvī et Iōsēphus bene respondit. Audītōrēs, vocābulum dīvīnāvistis?

Iōsēphus: sperimus vōs rēctē dīvīnāsse!

Lebbaeus: Optimē audīvistis, audītōrēs, et nōs multās grātiās vōbīs agimus!

Iōsēphus: grātiās plūrimās, audītōrēs. Ācroāma nostrum fīnītum est. Valēte!

Lebbaeus: in proximum!

[Mūsica cantat]