Jōhannēs ad nātālīciam it.
dōnum Margarītae est eī emendum.
Jōhannēs autem convīviīs adesse nōn solet.
ānxius est et sēcum volvit quid emendum sit.
Margarītae placent ōrnāmenta, bēstiae, et caeruleus color.
Jōhannēs ad tabernam gemmāriam it.
monīle pulchrum et argenteum videt.
monīle fēle caeruleā ōrnātum est.
Jōhannēs est laetus et monīle emit.
spērat monīle Margarītae placitūrum esse.
haec est eadem fābula ā Jōhanne nārrāta.
ad nātālīciam eō.
dōnum Margarītae est mihi emendum.
ego autem convīviīs adesse nōn soleō.
ānxius sum et mēcum volvō quid emendum sit.
Margarītae placent ōrnāmenta, bēstiae, et caeruleus color.
ad tabernam gemmāriam eō.
monīle pulchrum et argenteum videō.
monīle fēle caeruleā ōrnātum est.
laetus sum et monīle emō.
spērō monīle Margarītae placitūrum esse.
Quaestiōnēs.
1) Jōhannēs ad nātālīciam Margarītae it. itne Jōhannēs ad nātālīciam? etiam, Jōhannēs it ad nātālīciam Margarītae.
2) Jōhannēs nōn solet convīviīs adesse, itaque ānxius est. soletne Jōhannēs convīviīs adesse? nōn solet, Jōhannēs nōn solet convīviīs adesse, itaque ānxius est.
3) bēstiae et caeruleus color placent Margarītae. placentne bēstiae Margarītae? placent, bēstiae Margarītae placent, et caeruleus color quoque placet.
4) Jōhannēs ad tabernam gemmāriam it. Margarītane ad tabernam gemmāriam it? minimē, ad tabernam gemmāriam it nōn Margarīta, sed Jōhannēs.
5) Jōhannēs monīle argenteum videt. ānulumne argenteum videt Jōhannēs? minimē, videt monīle argenteum, nōn ānulum.
6) monīle est argenteum. utrum est monīle argenteum an aureum? monīle est argenteum, nōn aureum.
7) monīle fēle caeruleā ōrnātum est. purpureāne fēle ōrnātum est? minimē, monīle fēle caeruleā ōrnātum est.
8) Jōhannēs monīle emit quod spērat id Margarītae placitūrum esse. emitne Jōhannēs monīle? emit, Jōhannēs emit monīle quod spērat id Margarītae placitūrum esse.
