Hér eru nefnd dæmi um annmarka sköpunarverksins

Lífið er ekki einfalt og til eru þeir sem hafa verulega margt út á það að setja. Magnús Guðmundsson, sem nefndur var sálarháski, tjáði til að mynda á eftirfarandi hátt um sitt líf:

„Þykir ykkur von, að ég geti gjört mér til gamans, þegar ég hefi aflifað 9 drepsóttir og 11 landplágur og þar á ofan 4 höfuðsjúkdóma, nefnilega matvendni, magasýki, reform og gigt. Og þar að auki er ég hjartabilaður, samviskusligaður og vélindaslitinn. En þó yfirtekur vitleysan úr fólkinu. Hún smýgur í gegnum hnakkaholuna, étur heilann úr bakhöfðinu, stígur svo upp í æðahnútana og ofan í þunnvangana og ofan eftir öllum mínum líkama, svo það er ekkert heilt á mér, og þykir þér von, minn kæri, að ég geti gjört mér til gamans.“

Kannski er ekki til nein afsökun á því hve líf mannanna er oft öfugsnúið en það er þó alténd til á því skýring. Guð skapaði manninn seinast allra lifandi hluta og dauðra. Hann fól höndum sínum einum að sjá um verkið en fylgdist ekkert með því sjálfur, því hann mátti ekki líta af jörðinni og sköpunarverkinu því þar voru töluverðir byrjunarörðugleikar og sífellt var eitthvað að fara úrskeiðis. En þegar á þessu fyrsta stigi var maðurinn dálítið ofvirkur, vildi byrja að lifa sem fyrst og fara mikinn, svo hendur guðs misstu hann niður á jörðina áður en hann var fullfrágenginn og áður en þær gætu borið verkið undir guð og fengið vottun um að það væri fullklárað og næði máli. Út af þessu atviki komu upp leiðindi og ósætti. Hægri hönd Guðs kenndi þeirri vinstri um og sú vinstri þeirri hægri en Guð var ergilegur út í þær báðar, stjakaði þeim frá sér og vildi ekkert hafa meira saman við þær að sælda. Ef ekki hefði komið til þessa ósættis Guðs við sínar eigin hendur á sjötta degi sköpunarinnar er vel líklegt að hann hefði haldið eitthvað áfram að skapa eftir helgina og búið ýmislegt til sem mannkynið þurfti löngu seinna sjálft að finna upp með ærinni fyrirhöfn eins og til ostaskera, heimabíó, getnaðarvarnarpillur og fingravettlinga

Lyginni líkast. Jón Hjaltason safnaði efni og ritstýrði. Bókaútgáfan Hólar. Akureyri 2003. S. 121

Rilke, R.M. : Sögur af himnaföður. Almenna bókafélagið. Reykjavík. 1959 S. 14-15