Hér er birt í annað sinn leikritið Ástarkonan eftir Hugrúnu

Hér liggur beint við að birta í heilu lagi leikritið Ástarkonan, sem tekur þessi mál til umfjöllunar á gagnorðan og hnitmiðaðan hátt, bæði glannalega meðferð Erosar á örvum sínum og fyrirhyggju ábyrgðarfullra foreldra. Leikrit þetta hefur mér vitanlega aldrei verið sviðsett. Hlutverkin er tvö og eru bæði kvenhlutverk; hlutverk Frúarinnarog hlutverk Ástarkonunnar. Leikritið birtist í 1. tbl. barnablaðsins Æskunnar árið 1986 og hógvær höfundur þess kallaði sig aðeins Hugrúnu, í fjórða bekk b.

Um sviðsetningu segir: Frúin liggur uppi í sófa og drekkur súkkulaði úr gullbolla. Ástarkonan bankar.

Frúin: Kom inn!

Ástarkonan: Nei, hæ, ég veit ekki hvað ég á af mér að gera.

Frúin: Nú, af hverju ekki?

Ástarkonan: Þú mátt ekki segja neinum en ég er alveg að deyja úr ást.

Frúin: Og út af hverju er það svona slæmt?

Ástarkonan: Þannig er mál með vexti að það er svo ofsalega erfitt að ná í hann.

Frúin: Nú, af hverju er það svona erfitt?

Ástarkonan: Það er af því að mamma hans og pabbi vilja ekki láta hann giftast mér.

Frúin: Ég skal gefa þér ráð. Sko, þú ferð í heimsókn til hans þegar mamma hans og pabbi eru ekki heima og svo verðið þið búin að gifta ykkur þegar þau koma heim.

Ástarkonan: Já, þau eru ekki heima núna og nú fer ég.

Frúin: Já.

Ástarkonan: Bless.

Frúin: Bless.

Tjaldið.

Barnablaðið Æskan. 1. tbl. 1986