Af fæðingu út um eyra og fleiru

Ég hef nú tilfært dæmi um undraverða getnaði og vissulega eru ekki síður til heimildir um miklu kostulegri fæðingar en þær sem nú tíðkast, hvort heldur á Fæðingadeild 23A á Landspítala-Háskólasjúkrahúsi eða í heimahúsum. Nægir þar að nefna fæðgingu Pantagrúls, sem franski rithöfundurinn Rabelais greindi frá í bókinni Gargantúi og Pantagrúll. Án þess að fara nánar út í það hér var Pantagrúll í flestu efni afbrigðilegur einstaklingur alla ævi sína og aðstandendur hans skrýtnir svo ekki dé dýpra tekið í árinni. Faðir hans Gargantúi var fjögur hundruð áttatíu og fjögurra ára að aldri þegar hann barnaði Badebekk Amorótadóttur, og er það út af fyrir sig mikið söguefni. Fæðingunni lýsir Rabelais svo:

„Því þegar móðir hans Badebekk varð léttari og ljósmæðurnar biðu þess að taka á móti honum, þá komu fyrst út úr kviði hennar sextíu og átta múldýrasveinar og teymdi hver þeirra á hálsbandi múldýr klyfjað salti; þar næst komu út úr kviði hennar níu drómedarar klyfjaðir svínshöm og reyktum uxatungum, sjö kameldýr klyfjuð smáum ál, síðan tuttugu og fjögur kerruhlöss af blaðlauki, hvítlauki, rauðlauki og graslauki... (loks kom út) Pantagrúll, loðinn eins og björn.“

Varla er þörf á að taka fram að Badebekk Amorótadóttir lifði fæðinguna ekki af. Fæðing Gargantúa sjálfs fjögur hundruð áttatíu og fjórum árum fyrr var raunar einnig saga til næsta bæjar, því fyrir hnjask..

„...losnaði um legkökuna og króginn fór þar út í einu stökki og inn í stóruslagæð. Því næst kleif hann upp í gegnum þindina og áfram að þeim stað í öxlinni þar sem æð þessi greinist í tvær kvíslir. Hann fór vinstri kvíslina og kom út um eyrað þeim megin.“

Rabelais, F.: Gargantúi og Pantagrúll. Mál og menning. Reykjavík 1993 s. 173, 30