Hvernig ég lærði tungumálin mín

Velkomin aftur í einfalt eintal með Rökkva, eða maður getur kallað þetta einföld eintöl, það eru semsagt mörg. Eintal er að tala einn, eintöl væri þá þegar einhver talar einn, oft. Það sem ég vildi aðeins tala um núna er í rauninni aðeins hvernig ég lærði tungumál.

Og ég mun, ég mun skrifa bók um þetta seinna. Ég mun gera meira um þetta, en bara í stuttu máli sagt, bara svona hvernig ég lærði tungumál. Að ég er auðvitað Íslendingur. Ég fæddist á Íslandi með íslensku sem móðurmál. Og ég kunni í rauninni ekkert annað mál þangað til ég varð 11 ára. Þá flutti ég til Bandaríkjanna og þar lærði ég ensku. Það sem var svolítið skrítið var að ég var ekkert sérstaklega fljótur að læra ensku og það sem var líka skrítið var að það var hálfpartinn eins og ég kynni ekki neitt og svo allt í einu bara kynni ég allt sem að þurfti. Það einhvernveginn tók mig svona hálft ár þar sem ég kunni mjög lítið og gat ekki mikið talað, svo einhvernveginn eftir áramótin, ég byrja í, um haustið í skóla, eh mér finnst einhvernveginn eins og fyrri parturinn hafi verið mjög erfiður og svo eftir jólin, þá einhvernveginn finnst mér eins og ég hafi kunnað ensku fullkomlega. Þetta er sjálfsagt ekki alveg rétt munað. Það hefur sjálfsagt verið aðeins öðruvísi en þetta, en það kom svona stórt stökk. Og það er bara eitt sem ég vil segja við þá sem eru að læra íslensku eða læra önnur tungumál, að stundum er það eins og maður kunni ekki neitt og skilji ekki neitt og fari ekkert fram í mjög langan tíma og svo kemur stökk. En það er kannski meira þannig ef þú býrð í landinu. Þegar þú þarft að læra að tala og svoleiðis. Þegar maður er að læra hérna í LingQ, með því að lesa, þá finnur maður yfirleitt framför tiltölulega hratt í byrjun og svo getur maður hugsanlega fundið minni og minni framför með tímanum. Afsakið aðeins, ehem. Það sem ég vil nefinlega ekki gera er klippa þessa þætti saman. Ég vil bara hafa þetta þannig að einhver talar og, og stoppar ekki þó að það sé truflun. Það er eðlilegra tal. Núna til dæmis er ég pínu hás. Að vera hás það er að eiga svona pínu erfitt með að tala. Það er eitthvað stíflað í hálsinum á mér. Og það er allt í lagi að læra að hlusta á fólk sem er hást líka. Sumt fólk talar ekki eins skýrt. Sumt fólk muldrar, talar svona lágt. Sumt fólk talar hærra. Það er mjög mismunandi. Það þarf að læra að hlusta á alla. Eins og ég hef áður sagt þá er þetta svona ákveðið millistig. Þetta er ekki alveg eins og byrjandi þar sem einhver er að lesa upp af blaði. Eins og til dæmis þar sem þú værir með mjög einfalda kennslubók í íslensku. Og það er mjög einfaldur texti og einhver er að lesa svona: Ari á stein. Steinninn er harður. Ari tekur steininn og setur hann í krukku. Þetta er auðvitað svona einfaldasta byrjunarstigið af hlustun sem að maður byrjar á, en maður þarf auðvitað að geta síðan hlustað á eitthvað flóknara. Ehm, ég var að tala um það aðeins hvernig ég lærði tungumál og ég lærði ensku þarna þegar ég var 11 og varð 12 ára og síðan lærði ég hin tungumálin mín með því að búa í löndunum. Og ég bjó í Danmörku þegar ég var 17 ára í tvo mánuði, en það var nóg til þess að ég gæti talað dönsku reiprennandi. Að vera reiprennandi það er að geta talað eins og ég er að tala núna. Það er að tala án þess að þurfa alltaf að hika og hugsa sig um og stoppa. Geta strax skilið það sem að hinn segir sem maður er að tala við - viðmælandinn manns og svarað. Ehm, það var í rauninni þá fyrst sem kom í ljós að ég hefði einhverja hæfileika í tungumálum. Ég var ekkert fljótari að læra ensku í Bandaríkjunum en bara venjulegur krakki. En það kom Dönunum mjög að óvart hvað ég var fljótur að læra dönsku. Og við lærum reyndar dönsku í skólanum á Íslandi, en ég mundi segja að ég hafi lært dönsku í Danmörku, því það er þá sem að ég var fær um að tala dönsku, þar sem ég var reiprennandi. En auðvitað hefur það hjálpað að vera búinn að læra ensku og vera búinn að vera smá með dönsku í skólanum. En ég var mjög fljót- fljótt fær um að tala dönsku reiprennandi. Og árið eftir þegar ég var 18 ára þá var ég í Svíþjóð í 3 mánuði og sænska og danska eru mjög líkar. Þetta eru mjög lík tungumál þannig að ég var í rauninni mjög fljótur. Það tók mig kannski bara 2 vikur að geta talað sænsku reiprennandi, mesta lagi 3 vikur. Síðan seinna þegar ég er orðinn 19 ára þegar ég er að verða tvítugur, þá kláraði ég menntaskóla hálfu ári fyrr en vanalega og þá er ég með hálft ár þar sem gat gert eitthvað áður en ég fór í Háskólann og þá var ég svona aupair í Þýskalandi. Aupair, þetta er ekki íslenskt orð, bara orð sem við notum í íslensku, en aupair er í rauninni einhver sem er svona eins og heimilishjálp. Hann eða hún passar krakka, eldar mat og þrífur og svoleiðis. Og þar var ég náttúrulega með krökkum mjög mikið. Tveimur strákum sem ég passaði og svo í rauninni fjölskyldunni og þá var ég alltaf með fólkinu, var alltaf að tala og þá lærði ég mjög hratt. Ástæðurnar fyrir því að ég gat lært dönsku og sænsku svona hratt og þýsku, voru líklega aðallega að ég var alltaf með fólki. Ég var alltaf talandi með fólki. Ég var alltaf talandi. Það er alltaf verið að tala við mig. Það er alltaf verið að segja mér eitthvað og það er alltaf samhengi. Einhver í vinnunni minni í Danmörku segir mér að gera eitthvað. Hann segir: Taktu þennan múrstein og farður með hann þing-, þangað og þá eru múrsteinarnir og þá bendir maðurinn mér á múrsteinana og hann bendir mér hvert ég á að fara með þá og ég skil þetta vegna samhengisins. Ég mundi ekki endilega skilja þetta ef ég væri að læra nýtt tungumál og heyrði þetta bara svona, í einhverjum þætti í útvarpi eða podcasti. En, það liðu síðan mörg ár og ég lærði aldrei nein fleiri tungumál. Ég fór í nám í allt öðrum greinum en tungumálum. Og það var síðan ekki fyrr en ég flutti til Montreal árið 2004, seint árið 2004 að ég fékk smá áhuga á að læra frönsku. En ég byrjaði ekkert á því, af neinu viti, í rauninni fyrr en ég var búinn að búa þar kannski hálft ár. Þá keypti ég mér tungumálaforrit og byrjaði að læra og ég byrjaði að læra af svona einföldum kennslubókum. Og ég lærði aldrei almennilega frönsku því að það er hægt að tala ensku í Montreal og komast bara vel af þannig. En eh, það var síðan mörgum, mörgum árum seinna, að ég byrjaði aftur að hugsa um að læra frönsku og uppgötvaði þá LingQ og byrjaði að læra frönsku þar og það gekk mjög vel. Ég sá að LingQ var mjög öflugt forrit til að læra. Kenndi mér mjög hratt að lesa, en ég byrjaði ekki nógu flótt að hlusta. Ég var mest að lesa og læra lesmálið, læra orð, læra orðaforða. En það var svo mikið keppnismál hjá mér að læra eins mörg orð eins og ég gat,

að ég var ekki alveg nógu duglegur að hlusta. Svo fór ég seinna að hlusta meira. Svo fór ég seinna að reyna að finna Frakka á Íslandi til að tala við og æfa mig meira í tali.

En af því að ég kunni nú þegar þýsku og sænsku og dönsku, þá var ég forvitinn um hversu hratt ég mundi geta lært semsagt norsku og hollensku.

Þannig ég fór líka að læra þær í LingQ og kláraði það. Kláraði, þarna, eh hvað á maður að segja, Advanced 2, það mundi heita á íslensku:

Lengra komnir 2, eða annað stig fyrir lengra komna. Kláraði það í báðum málunum og passaði mig líka soldið að hlusta meira heldur en að ég hafði gert með frönsku.

Öm, það er ekki sérstaklega mikið efni kannski fyrir öll tungumálin í LingQ eins og minni tungumál eins og norsku þá er ekki kannski rosalega mikið efni,

en ég tók og flutti inn efni og las mikið. Gat ekki hlustað svo mikið í

LingQ, en ég á mjög erfitt, ég á mjög, fyrirgefðu ég á mjög auðvelt með að skilja norsku því að hún er mjög lík sænsku og, og dönsku nú þegar. Það er kannski aðallega erfiðara að

tala og finna orðin sem eru ekki, ekki lík. En eh, síðan lærði ég á endanum líka spænsku og hérna kláraði líka, semsagt, lengra komna spænsku númer 2 og nún er ég alltaf að

læra eitthvað nýtt og er svona að reyna að hætta að læra ný tungumál og verða betri í því sem ég kann. En ég er búinn að tala kannski aðeins lengur heldur en ég vildi um þetta

og ég ætla að ljúka þessu núna. Vonandi skiljið þið vel það sem ég er að segja og við heyrumst í næsta þætti.