Egill

Árið er níu hundruð og sjö. Egill er þriggja ára strákur sem býr á Íslandi. Hann er með svart hár og er mjög ljótur. Pabbi hans heitir Grímur og er sköllóttur, þess vegna er hann kallaður Skalla-Grímur. Þrátt fyrir að vera bara þriggja ára er Egill mjög sterkur og mjög gott skáld. Hann er erfitt barn og er vondur við aðra krakka.

Í kvöld er veisla heima hjá afa hans Egils. Fjölskyldan hans Egils ætlar í veisluna.

„Má ég koma með?“ spyr Egill pabba sinn.

„Nei, þú mátt ekki koma með. Þetta er risastór veisla og allir þarna verða fullir. Þú ert alveg nógu erfiður þegar þú ert ekki fullur.“ svarar Skalla-Grímur.

Egill er ekki ánægður með þetta svar. Þegar fjölskyldan hans er farin finnur Egill hest og fer á eftir þeim. Það er seint um kvöld þegar Egill mætir loksins í veisluna, þar situr fólk og drekkur bjór.

Afi Egils sér hann. „Egill! Af hverju kemurðu svona seint? Viltu ekki koma og setjast hérna hjá mér?“

„Jú takk“ svarar Egill og sest hjá afa sínum. Pabbi hans og bróðir hans sitja á móti honum.

Veislan er stór og fólkið þar drekkur mikið. Egill semur ljóð um afa sinn og les það fyrir fólkið.

„Vá!“ segir afi. „Þetta er alveg frábært ljóð. Takk, Egill minn.“

Næsta dag gefur hann Agli þrjár skeljar og andaregg fyrir ljóðið. Egill er mjög ánægður með gjafirnar og semur ljóð um þær. Fólkið er mjög ánægt með ljóðin hans Egils.