Sveitin á Íslandi

Sveitin

Á Íslandi eru bændur. Mjög lengi lifðu líka næstum allir Íslendingar af landbúnaði og bjuggu í sveit. Það var áður en fiskveiðar urðu mikilvægari en landbúnaður og Íslendingar fóru að búa í borgum og bæjum. Bændurnir eru með kýr, kindur, hænur, svín og hesta. Kýrnar gefa mjólk og kjöt. Kindurnar gefa ull og kjöt. Svínin gefa kjöt, en það eru ekki mjög mörg svín á Íslandi. Hænurnar gefa egg og kjöt.

Hestarnir eru mestmegnis til skemmtunar, því fólki þykir gaman að fara í útreiðatúra og þeir eru notaðir í ferðabransanum fyrir túrista. Kjötið af hestum er líka nýtt, hrossakjöt og hrossabjúgu. Hrossakjöt er ekki mikið selt, en étið á bæjunum og hrossabjúgu eru í boði í flestum matvörubúðum.

Á Íslandi eru dýrin höfð inni á veturna, nema sumir hestar, sem eru úti allan veturinn. Það þarf að slá mikið af grasi á sumrin og láta það þorna og breytast í hey. Síðan er því safnað saman í hlöðurnar. Að safna heyinu, þurrka það og geyma heitir heyskapur. Heyið er auðvitað til að kýrnar, hestarnir og kindurnar hafi nóg að éta á veturna. Hestar sem eru úti á veturna þurfa líka að fá hey.

Í Reykjavík er skemmtigarður sem heitir Húsdýra- og fjölskyldugarðurinn. Í honum er hægt að sjá flest íslensku húsdýrin og mörg dýr sem lifa villt á Íslandi.

Á Íslandi er bannað að flytja inn hesta frá útlöndum. Það er til þess að þeir smiti ekki íslensku hestana af sjúkdómum.

Á sumrin fá kýrnar að fara út á daginn, en eru mjólkaðar á morgnana og á kvöldin. Kindurnar eru úti á sumrin. Bændurnir hjálpast síðan að við að finna allar kindurnar á haustin og smala þeim aftur á sveitabæina. Stundum verða slys þegar kindur hlaupa yfir vegina á Íslandi og bílar keyra á þær.

Á Íslandi er sérstakt hundakyn sem heitir íslenski fjárhundurinn, eða bara íslenski hundurinn. Fjárhundur er hundur sem er notaður til að smala. Að smala er að sækja kindur eða reka kindur áfram. Íslenski hundurinn er með oddhvöss eyru og skott sem rúllast í hring. Þeir eru oftast gulleitir á bakinu og hvítir á kviðnum og fótunum, en geta líka verið öðruvísi á litinn.

Á Íslandi geta oft verið mýs í kringum sveitabæi og í hlöðunum. Margir bændur eiga ketti sem veiða mýsnar.

Á Íslandi eru refir, sem geta stundum ráðist á lömb og drepið þau. Hér eru líka minkar, sem geta ráðist á og drepið og étið hænur. Minkar eru oft veiddir, en refir eru friðaðir á sumum stöðum. Refir voru nú þegar á Íslandi þegar fyrstu mennirnir komu hingað. Minkar voru hins vegar fluttir inn til Íslands, til að rækta þá sem loðdýr og selja feldina. Þeir sluppu oft úr búrunum og fjölguðu sér. Núna er mikið af þeim kringum allt Ísland.

Á Íslandi er ekki ræktað mikið af jurtum sem menn geta borðað. Það hefur samt aukist, enda hefur verið að hlýna á Íslandi síðustu áratugi. Á Suðurlandi eru ræktaðar gulrætur og bygg til dæmis. Byggið er stundum notað til að gera bjór eða viský.

Margir bændur leigja út gistingu til ferðamanna. Sumir leigja líka aðgang að ám sem renna gegnum landið þeirra, fyrir veiðimenn sem vilja veiða lax. Á Íslandi lifa líka ferskvatnsfiskar í vötnum og ám og þeir eru líka stundum veiddir. Á Íslandi verpa endur sem heita æðarendur. Sumir bændur eiga land þar sem æðarendur verpa. Sumir safna dúni frá öndunum. Dúnninn er oft notaður í sængur og selst fyrir háar fjárhæðir. Bændurnir vernda oft æðavarpið, með því að skjóta hrafna og máva sem ráðast á ungana og éta þá.