1 Corinthians 4

4:1 Οὕτωςως ἡμᾶς͂ς λογιζέσθωω ἄνθρωποςος, ὡςς ὑπηρέταςας Χριστοῦ͂ καὶ̀ οἰκονόμουςυς μυστηρίωνν Θεοῦ͂. 2 ὃ̔̀ δὲ̀ λοιπόνν, ζητεῖταιι ἐνν τοῖςς οἰκονόμοιςις, ἵνανα πιστόςς τις εὑρεθῇῇ. 3 ἐμοὶὶ δὲ̀ εἰςς ἐλάχιστόνόν ἐστινν ἵνανα ὑφ̓̓ ὑμῶν͂ν ἀνακριθῶῶ, ἢ̓̀ ὑπὸὸ ἀνθρωπίνηςης ἡμέραςας· ἀλλ̓̓ οὐδὲὲ ἐμαυτὸν̀ν ἀνακρίνωνω. 4 οὐδὲν̀ν γὰρρ ἐμαυτῷῷ σύνοιδαα, ἀλλ̓̓ οὐκκ ἐνν τούτῳῳ δεδικαίωμαιι· ὁ̔ δὲ̀ ἀνακρίνωνων με Κύριός́ς ἐστινν. 5 ὥστετε μὴ̀ πρὸ̀ καιροῦ͂ τι κρίνετεε, ἕωςως ἂν̀ν ἔλθῃθῃ ὁ̔ Κύριοςς, ὃς̀ς καὶ̀ φωτίσειι τὰ̀ κρυπτὰ̀ τοῦ͂ σκότουςς, καὶ̀ φανερώσειι τὰςς βουλὰςς τῶνν καρδιῶνν· καὶ̀ τότεε ὁ̔ ἔπαινοςος γενήσεταιι ἑκάστῳτῳ ἀπὸὸ τοῦ͂ Θεοῦ͂.

4:6 Ταῦταα δέ́, ἀδελφοίί, μετεσχημάτισαα εἰςς ἐμαυτὸν̀ν καὶ̀ Ἀπολλὼὼ δἰ̓ ὑμᾶς͂ς, ἵνανα ἐνν ἡμῖν͂ν μάθητεε τὸ̀ μὴ̀ ὑπὲρ̀ρ ὃ̔̀ γέγραπταιι φρονεῖνν, ἵνανα μὴ̀ εἷς͂ς ὑπὲρ̀ρ τοῦ͂ ἑνὸς̀ς φυσιοῦσθεε κατὰ̀ τοῦ͂ ἑτέρουου. 7 τίςς γάρρ σε διακρίνειι; τί́ δὲ̀ ἔχειςις ὃ̔̀ οὐκκ ἔλαβεςες; εἰ̓ δὲ̀ καὶ̀ ἔλαβεςες, τί́ καυχᾶσαιι ὡςς μὴ̀ λαβώνν; 8 ἤδηδη κεκορεσμένοιι ἐστέέ, ἤδηδη ἐπλουτήσατετε, χωρὶςς ἡμῶν͂ν ἐβασιλεύσατετε· καὶ̀ ὄφελόνόν γε ἐβασιλεύσατετε, ἵνανα καὶ̀ ἡμεῖς͂ς ὑμῖν͂ν συμβασιλεύσωμενν. 9 δοκῶ͂ γὰρρ ὅτιτι ὁ̔ Θεὸςς ἡμᾶς͂ς τοὺςς ἀποστόλουςυς ἐσχάτουςυς ἀπέδειξενεν ὡςς ἐπιθανατίουςυς· ὅτιτι θέατρονν ἐγενήθημενεν τῷ͂ͅ κόσμῳῳ, καὶ̀ ἀγγέλοιςις, καὶ̀ ἀνθρώποιςις. 10 ἡμεῖς͂ς μωροὶ̀ διὰ̀ Χριστόνν, ὑμεῖς͂ς δὲ̀ φρόνιμοιι ἐνν Χριστῷ͂ͅ· ἡμεῖς͂ς ἀσθενεῖς͂ς, ὑμεῖς͂ς δὲ̀ ἰσχυροίί· ὑμεῖς͂ς ἔνδοξοιοι, ἡμεῖς͂ς δὲ̀ ἄτιμοιοι. 11 ἄχριρι τῆςς ἄρτιτι ὥραςας καὶ̀ πεινῶμενν, καὶ̀ διψῶμενν, καὶ̀ γυμνητεύομενν, καὶ̀ κολαφιζόμεθαα, καὶ̀ ἀστατοῦμενεν, 12 καὶ̀ κοπιῶμενν ἐργαζόμενοιοι ταῖςς ἰδίαιςις χερσί́· λοιδορούμενοιι εὐλογοῦμενεν· διωκόμενοιι ἀνεχόμεθαθα· 13 βλασφημούμενοιι παρακαλοῦμενν· ὡςς περικαθάρματαα τοῦ͂ κόσμουυ ἐγενήθημενεν, πάντωνν περίψημαα ἕωςως ἄρτιτι.

4:14 Οὐκκ ἐντρέπωνων ὑμᾶς͂ς γράφωω ταῦταα, ἀλλ̓̓ ὡςς τέκναα μου ἀγαπητὰὰ νουθετῶ͂. 15 ἐὰν̀ν γὰρρ μυρίουςς παιδαγωγοὺςς ἔχητετε ἐνν Χριστῷ͂ͅ, ἀλλ̓̓ οὐ̓ πολλοὺςς πατέραςς· ἐνν γὰρρ Χριστῷ͂ͅ Ἰησοῦῦ διὰ̀ τοῦ͂ εὐαγγελίουου ἐγὼὼ ὑμᾶς͂ς ἐγέννησασα. 16 παρακαλῶ͂ οὖν͂ν ὑμᾶς͂ς, μιμηταί́ μου γίνεσθεε. 17 διὰ̀ τοῦτοο ἔπεμψαψα ὑμῖν͂ν Τιμόθεονν, ὅς́ς ἐστιι τέκνονν μου ἀγαπητὸν̀ν καὶ̀ πιστὸνν ἐνν Κυρίῳῳ, ὃς̀ς ὑμᾶς͂ς ἀναμνήσειει τὰςς ὁδούς́ς μου τὰςς ἐνν Χριστῷ͂ͅ, καθὼςς πανταχοῦ͂ ἐνν πάσῃῃ ἐκκλησίᾴᾳ διδάσκωω.

18 ὡςς μὴ̀ ἐρχομένουου δέ́ μου πρὸςς ὑμᾶς͂ς ἐφυσιώθησάνάν τινες. 19 ἐλεύσομαιαι δὲ̀ ταχέωςς πρὸςς ὑμᾶς͂ς, ἐὰν̀ν ὁ̔ Κύριοςς θελήσῃῃ, καὶ̀ γνώσομαιι οὐ̓ τὸνν λόγονν τῶνν πεφυσιωμένωνν, ἀλλὰὰ τὴνν δύναμινν. 20 οὐ̓ γὰρρ ἐνν λόγῳῳ ἡ̔ βασιλείαα τοῦ͂ Θεοῦ͂, ἀλλ̓̓ ἐνν δυνάμειι. 21 τί́ θέλετεε; ἐνν ῥάβδῳδῳ ἔλθωθω πρὸςς ὑμᾶς͂ς; ἢ̓̀ ἐνν ἀγάπῃπῃ πνεύματίί τε πρᾳότητοςος;