image

The Skeptic Theory, 15. Ψυχασθένεια και Μεγαλοφυΐα

Τζον Νας, Νίκολα Τέσλα και Βαν Γκογκ.

Αναμφισβήτητα τρεις μεγαλοφυΐες με έντονες τάσεις δημιουργικότητας

που έχουν διαπρέψει σε μεγάλο βαθμό στον τομέα τους,

αλλά και γνωστοί επίσης για κάποιες μικρές έως μεγάλες

ψυχικές διαταραχές που τους διακατείχαν.

Συνδέονται αυτά τα δύο χαρακτηριστικά μεταξύ τους

ή είναι απλά μια πλάνη από επιπόλαιη γενίκευση;

Οι επιστήμονες αναρωτιούνται εδώ και πολύ καιρό

γιατί η τρέλα και η δημιουργικότητα φαίνονται να σχετίζονται

και στο σημερινό επεισόδιο θα αναλύσουμε πώς αυτές οι δύο μεταβλητές

μπορεί να συνδέονται μεταξύ τους.

Ο βραβευμένος με νόμπελ μαθηματικός Τζον Νας,

που ίσως τον γνωρίζεται από την ταινία "A Beautiful Mind"

η οποία είναι βασισμένη στη ζωή του, θεωρείται μια ιδιοφυΐα στα μαθηματικά,

με αξιοσημείωτη τη συμβολή του στη θεωρία των παιγνίων.

Στα 31 του όμως άρχισε να δείχνει σημάδια ψυχικών διαταραχών,

όπου τελικά διαγνώστηκε με παρανοϊκού τύπου σχιζοφρένεια.

Αυτό όμως δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα.

Πολλά άλλα μεγάλα μυαλά χαρακτηρίστηκαν ως τρελοί

με μικρές έως μεγάλες δόσεις παράνοιας.

Άλλωστε το πρότυπο του τρελού επιστήμονα

έχει καθιερωθεί σε πολλές ταινίες και κινούμενα σχέδια εδώ και δεκαετίες.

Και έτσι κάποιος κάνοντας μια επιπόλαιη συσχέτιση, θα μπορούσε να πει

πως όποιος είναι ιδιοφυής, κρύβει μέσα του και κάποια ψυχική ασθένεια.

Τα πράγματα όμως είναι λίγο πιο περίπλοκα, και θα σας εξηγήσω τι εννοώ.

Πριν ξεκινήσουμε,

θα πρέπει να κάνουμε αναφορά σε έναν μηχανισμό του ανθρώπινου εγκεφάλου

και γενικά όλων των θηλαστικών που έχουν μελετηθεί,

ο οποίος ονομάζεται «Λανθάνουσα Αναστολή».

Ο συγκεκριμένος μηχανισμός μάς βοηθάει να επικεντρωνόμαστε

σε συγκεκριμένα ερεθίσματα του περιβάλλοντός μας,

και να φιλτράρουμε τις περιττές πληροφορίες

για να προστατέψουμε τον εγκέφαλό μας από πληροφοριακή υπερφόρτωση.

Με πιο απλά λόγια, η λανθάνουσα αναστολή

είναι η ιδιότητα των ζώων να αγνοούν ασυνείδητα

τα περιβαλλοντικά ερεθίσματα για τα οποία η πείρα έχει δείξει

ότι δεν σχετίζονται άμεσα με τις ανάγκες τους.

Αν παρομοιάζαμε τον εγκέφαλό μας με έναν υπολογιστή,

φανταστείτε ότι η λανθάνουσα αναστολή είναι μια διεργασία

η οποία κλείνει με μια αυτοματοποιημένη διαδικασία

τα περιττά προγράμματα που δεν χρησιμοποιούμε εκείνη τη στιγμή,

για να μην υπερφορτωθεί η μνήμη RAM.

Για παράδειγμα,

όταν βλέπουμε για πρώτη φορά ένα αντικείμενο, όπως ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο,

ο εγκέφαλός μας έχει την τάση να είναι πιο δεκτικός

σε νέες πληροφορίες για αυτό το νέο αντικείμενο,

όπως το σχήμα του, τον τρόπο λειτουργίας του και πολλά άλλα,

με αποτέλεσμα να επικεντρώνεται σε αυτό.

Την επόμενη φορά που θα δούμε ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο,

ο εγκέφαλός μας απλοποιεί αυτή τη διαδικασία και λέει:

«Έχω ξαναέρθει σε επαφή με αυτό το αντικείμενο,

»δεν χρειάζεται να το ξανααναλύσω»

διευκολύνοντάς τον να επικεντρωθεί σε άλλα πράγματα.

Τώρα θα μου πείτε, τι σχέση έχει η λανθάνουσα αναστολή

με την δημιουργικότητα και τις ψυχικές ασθένειες;

Απ' ό,τι δείχνουν οι έρευνες, μεγάλη.

Αυτός ο μηχανισμός δεν είναι ίδιος σε όλους τους ανθρώπους.

Παρόλο που στον μέσο άνθρωπο τα επίπεδα αυτής της λειτουργίας είναι κανονικά,

υπάρχουν και άτομα με χαμηλή λανθάνουσα αναστολή.

Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλός τους δεν μπορεί να φιλτράρει τις πληροφορίες που δέχεται,

έχοντας σαν αποτέλεσμα να επικρατεί ένα χάος σκέψεων στο μυαλό τους.

Όταν έχουμε χαμηλή λειτουργία αυτού του μηχανισμού,

κινδυνεύουμε να κατακλυστούμε εγκεφαλικά από ένα σωρό μηνύματα,

τα οποία μας αποπροσανατολίζουν

και ενδεχομένως υπερφορτώνουν τον εγκέφαλό μας.

Γι' αυτό και η χαμηλή λανθάνουσα αναστολή

έχει συνδεθεί με διάφορες ψυχικές παθήσεις, όπως η σχιζοφρένεια.

Όταν δηλαδή έχουμε πολλές εφαρμογές ανοιχτές,

είναι πιθανό να κρασάρει το σύστημά μας.

Σύμφωνα με διάφορες έρευνες,

η χαμηλή λανθάνουσα αναστολή φαίνεται να συνδέεται άμεσα

με έναν δημιουργικό και μεγαλοφυή τρόπο σκέψης.

Έχει παρατηρηθεί ότι οι γνωστικές επεξεργασίες ατόμων

με υψηλά επίπεδα δημιουργικότητας στους τομείς τους

είναι διαφορετικές από εκείνες των φυσιολογικών ατόμων.

Και μια πολύ πιθανή μεταβλητή που κάνει τη διαφορά

φαίνεται να είναι η λανθάνουσα αναστολή.

Μια ακόμη όμως μεταβλητή που πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας

για να διαχωρίσουμε τα εξαιρετικά δημιουργικά άτομα από άτομα που πάσχουν από ψυχώσεις,

είναι ο δείκτης νοημοσύνης.

Ένα άτομο με υψηλό δείκτη νοημοσύνης και χαμηλή λανθάνουσα αναστολή,

μπορεί να εκμεταλλευτεί και να αξιοποιήσει

όλες αυτές τις διάσπαρτες και αφιλτράριστες πληροφορίες που υπάρχουν στο μυαλό του,

δημιουργώντας πρωτότυπες και μεγαλοφυείς ιδέες,

τη στιγμή που ένα άτομο με τον ίδιο δείκτη νοημοσύνης

αλλά με υψηλή λανθάνουσα αναστολή, δεν θα μπορέσει.

Και επειδή αρχίζουν και αυξάνονται οι μεταβλητές και μπορεί να με χάνετε,

θα αξιοποιήσω ένα εργαλείο της επικοινωνίας της επιστήμης για να σας διευκολύνω:

Το ορθογώνιο σύστημα αξόνων.

Φανταστείτε ένα σύστημα αξόνων,

όπου στον οριζόντιο άξονα έχουμε τον δείκτη νοημοσύνης ενός ατόμου,

ενώ στον κάθετο την λανθάνουσα αναστολή του.

Όταν ένας άνθρωπος έχει χαμηλό δείκτη νοημοσύνης και υψηλή λανθάνουσα αναστολή,

τότε το άτομο αυτό χαρακτηρίζεται ως ένα αργόστροφο

και ακίνδυνο ως προς την ψύχωση άτομο.

Δεν έχει ιδιαίτερες γνωστικές ικανότητες,

αλλά τουλάχιστον έχει μικρή προδιάθεση να παρουσιάσει κάποια ψυχική ασθένεια.

Στην περίπτωση που κάποιος έχει υψηλό δείκτη νοημοσύνης και υψηλή λανθάνουσα αναστολή,

τότε είναι απλά ένα έξυπνο άτομο.

Δεν θα λέγαμε ότι μπορεί να χαρακτηριστεί από εξαιρετικά δημιουργικές τάσεις,

αλλά μπορεί να λύνει ασκήσεις με μεγάλη ευκολία

και γενικά να επικεντρώνεται στη λύση συγκεκριμένων προβλημάτων.

Πάμε τώρα στα κατώτερα επίπεδα,

εκεί που η λανθάνουσα αναστολή είναι μειωμένη.

Τα άτομα τα οποία έχουν χαμηλό δείκτη νοημοσύνης και χαμηλή λανθάνουσα αναστολή,

είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε ψυχικές ασθένειες, όπως η σχιζοφρένεια.

Η πληθώρα πληροφοριών και σκέψεων στο μυαλό τους

και η χαμηλή δυνατότητα του εγκεφάλου να τις κατατάξει και να τις οργανώσει,

δημιουργούν προβλήματα στον ψυχικό κόσμο του ατόμου.

Όπως σε έναν υπολογιστή με χαμηλή μονάδα επεξεργασίας

που έχει πολλές εφαρμογές ανοιχτές ταυτόχρονα,

υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κολλήσει.

Από την άλλη,

τα άτομα που έχουν υψηλό δείκτη νοημοσύνης και χαμηλή λανθάνουσα αναστολή

είναι πολύ πιθανό να παράγουν μεγαλοφυείς και πρωτότυπες ιδέες.

Ο εγκέφαλός τους έχει τη δυνατότητα να συνδυάσει

και να αξιοποιήσει όλες αυτές τις σκόρπιες πληροφορίες,

κάνοντας το άτομο ιδιαίτερα δημιουργικό.

Αλλά όσο δυνατή μονάδα επεξεργασίας και να έχουμε,

κάποια στιγμή μπορεί να φάει κολλήματα το σύστημά μας.

Γι' αυτό θα έχετε παρατηρήσει και άτομα με μεγάλο δείκτη νοημοσύνης

να έχουν κάποιες τάσεις ψυχικών διαταραχών.

Άρα λοιπόν, παρατηρούμε

ότι τα άτομα με τάσεις για ψυχικές ασθένειες και τα εξαιρετικά δημιουργικά άτομα

ενδέχεται να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Χαμηλή λανθάνουσα αναστολή.

Μια πολύ καλή έρευνα πάνω σε αυτό το θέμα,

είναι αυτή του 2003, των Shelley Carson, Daniel Higgins και Jordan Peterson.

Κατά τη διεξαγωγή αυτής της έρευνας

μετρήθηκε η λανθάνουσα αναστολή και ο δείκτης νοημοσύνης

86 φοιτητών του πανεπιστημίου του Ηarvard, με ηλικίες κάτω των 21 ετών.

Όσοι είχαν στο ιστορικό τους εξαιρετικά δημιουργικά επιτεύγματα,

παρατηρήθηκε ότι ήταν επτά φορές πιο πιθανό

να έχουν μειωμένη λανθάνουσα αναστολή απ' ό,τι υψηλή.

Αξιοσημείωτο αποτελεί το γεγονός,

ότι κατά τα πρώτα στάδια κάποιων ψυχικών ασθενειών όπως η σχιζοφρένεια,

τα οποία συχνά συνδέονται από αισθήματα

βαθιάς διορατικότητας και θρησκευτικής εμπειρίας,

πραγματοποιούνται χημικές αλλαγές στις οποίες εξαφανίζεται η λανθάνουσα αναστολή.

Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι πολλές ναρκωτικές ουσίες

μπορούν να επιφέρουν μείωση της λανθάνουσας αναστολής,

κάνοντάς μας να επεξεργαζόμαστε πολλά ταυτόχρονα ερεθίσματα του περιβάλλοντός μας.

Γι' αυτό ίσως και θα έχετε ακούσει για κάποιους ανθρώπους,

οι οποίοι νιώθουν να εμπνέονται περισσότερο κατά την επίδραση τέτοιων ουσιών.

Όπως και να έχει,

πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτοί οι παράγοντες που αναφέραμε

δεν είναι οι μοναδικοί που καθορίζουν τη δημιουργικότητα

και την προδιάθεση ψυχικών ασθενειών ενός ανθρώπου,

απλώς συμβάλουν με μεγάλη βαρύτητα.

Έτσι λοιπόν, η έκφραση που λέει «Τον κόσμο τον αλλάζουν οι τρελοί κι οι ονειροπόλοι»

ίσως πλέον έχει κάποια βάση.

Είμαι ο Άκης και μόλις παρακολουθήσατε την εκπομπή "The Skeptic Theory".



Want to learn a language?


Learn from this text and thousands like it on LingQ.

  • A vast library of audio lessons, all with matching text
  • Revolutionary learning tools
  • A global, interactive learning community.

Language learning online @ LingQ

Τζον Νας, Νίκολα Τέσλα και Βαν Γκογκ.

Αναμφισβήτητα τρεις μεγαλοφυΐες με έντονες τάσεις δημιουργικότητας

που έχουν διαπρέψει σε μεγάλο βαθμό στον τομέα τους,

αλλά και γνωστοί επίσης για κάποιες μικρές έως μεγάλες

ψυχικές διαταραχές που τους διακατείχαν.

Συνδέονται αυτά τα δύο χαρακτηριστικά μεταξύ τους

ή είναι απλά μια πλάνη από επιπόλαιη γενίκευση;

Οι επιστήμονες αναρωτιούνται εδώ και πολύ καιρό

γιατί η τρέλα και η δημιουργικότητα φαίνονται να σχετίζονται

και στο σημερινό επεισόδιο θα αναλύσουμε πώς αυτές οι δύο μεταβλητές

μπορεί να συνδέονται μεταξύ τους.

Ο βραβευμένος με νόμπελ μαθηματικός Τζον Νας,

που ίσως τον γνωρίζεται από την ταινία "A Beautiful Mind"

η οποία είναι βασισμένη στη ζωή του, θεωρείται μια ιδιοφυΐα στα μαθηματικά,

με αξιοσημείωτη τη συμβολή του στη θεωρία των παιγνίων.

Στα 31 του όμως άρχισε να δείχνει σημάδια ψυχικών διαταραχών,

όπου τελικά διαγνώστηκε με παρανοϊκού τύπου σχιζοφρένεια.

Αυτό όμως δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα.

Πολλά άλλα μεγάλα μυαλά χαρακτηρίστηκαν ως τρελοί

με μικρές έως μεγάλες δόσεις παράνοιας.

Άλλωστε το πρότυπο του τρελού επιστήμονα

έχει καθιερωθεί σε πολλές ταινίες και κινούμενα σχέδια εδώ και δεκαετίες.

Και έτσι κάποιος κάνοντας μια επιπόλαιη συσχέτιση, θα μπορούσε να πει

πως όποιος είναι ιδιοφυής, κρύβει μέσα του και κάποια ψυχική ασθένεια.

Τα πράγματα όμως είναι λίγο πιο περίπλοκα, και θα σας εξηγήσω τι εννοώ.

Πριν ξεκινήσουμε,

θα πρέπει να κάνουμε αναφορά σε έναν μηχανισμό του ανθρώπινου εγκεφάλου

και γενικά όλων των θηλαστικών που έχουν μελετηθεί,

ο οποίος ονομάζεται «Λανθάνουσα Αναστολή».

Ο συγκεκριμένος μηχανισμός μάς βοηθάει να επικεντρωνόμαστε

σε συγκεκριμένα ερεθίσματα του περιβάλλοντός μας,

και να φιλτράρουμε τις περιττές πληροφορίες

για να προστατέψουμε τον εγκέφαλό μας από πληροφοριακή υπερφόρτωση.

Με πιο απλά λόγια, η λανθάνουσα αναστολή

είναι η ιδιότητα των ζώων να αγνοούν ασυνείδητα

τα περιβαλλοντικά ερεθίσματα για τα οποία η πείρα έχει δείξει

ότι δεν σχετίζονται άμεσα με τις ανάγκες τους.

Αν παρομοιάζαμε τον εγκέφαλό μας με έναν υπολογιστή,

φανταστείτε ότι η λανθάνουσα αναστολή είναι μια διεργασία

η οποία κλείνει με μια αυτοματοποιημένη διαδικασία

τα περιττά προγράμματα που δεν χρησιμοποιούμε εκείνη τη στιγμή,

για να μην υπερφορτωθεί η μνήμη RAM.

Για παράδειγμα,

όταν βλέπουμε για πρώτη φορά ένα αντικείμενο, όπως ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο,

ο εγκέφαλός μας έχει την τάση να είναι πιο δεκτικός

σε νέες πληροφορίες για αυτό το νέο αντικείμενο,

όπως το σχήμα του, τον τρόπο λειτουργίας του και πολλά άλλα,

με αποτέλεσμα να επικεντρώνεται σε αυτό.

Την επόμενη φορά που θα δούμε ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο,

ο εγκέφαλός μας απλοποιεί αυτή τη διαδικασία και λέει:

«Έχω ξαναέρθει σε επαφή με αυτό το αντικείμενο,

»δεν χρειάζεται να το ξανααναλύσω»

διευκολύνοντάς τον να επικεντρωθεί σε άλλα πράγματα.

Τώρα θα μου πείτε, τι σχέση έχει η λανθάνουσα αναστολή

με την δημιουργικότητα και τις ψυχικές ασθένειες;

Απ' ό,τι δείχνουν οι έρευνες, μεγάλη.

Αυτός ο μηχανισμός δεν είναι ίδιος σε όλους τους ανθρώπους.

Παρόλο που στον μέσο άνθρωπο τα επίπεδα αυτής της λειτουργίας είναι κανονικά,

υπάρχουν και άτομα με χαμηλή λανθάνουσα αναστολή.

Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλός τους δεν μπορεί να φιλτράρει τις πληροφορίες που δέχεται,

έχοντας σαν αποτέλεσμα να επικρατεί ένα χάος σκέψεων στο μυαλό τους.

Όταν έχουμε χαμηλή λειτουργία αυτού του μηχανισμού,

κινδυνεύουμε να κατακλυστούμε εγκεφαλικά από ένα σωρό μηνύματα,

τα οποία μας αποπροσανατολίζουν

και ενδεχομένως υπερφορτώνουν τον εγκέφαλό μας.

Γι' αυτό και η χαμηλή λανθάνουσα αναστολή

έχει συνδεθεί με διάφορες ψυχικές παθήσεις, όπως η σχιζοφρένεια.

Όταν δηλαδή έχουμε πολλές εφαρμογές ανοιχτές,

είναι πιθανό να κρασάρει το σύστημά μας.

Σύμφωνα με διάφορες έρευνες,

η χαμηλή λανθάνουσα αναστολή φαίνεται να συνδέεται άμεσα

με έναν δημιουργικό και μεγαλοφυή τρόπο σκέψης.

Έχει παρατηρηθεί ότι οι γνωστικές επεξεργασίες ατόμων

με υψηλά επίπεδα δημιουργικότητας στους τομείς τους

είναι διαφορετικές από εκείνες των φυσιολογικών ατόμων.

Και μια πολύ πιθανή μεταβλητή που κάνει τη διαφορά

φαίνεται να είναι η λανθάνουσα αναστολή.

Μια ακόμη όμως μεταβλητή που πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας

για να διαχωρίσουμε τα εξαιρετικά δημιουργικά άτομα από άτομα που πάσχουν από ψυχώσεις,

είναι ο δείκτης νοημοσύνης.

Ένα άτομο με υψηλό δείκτη νοημοσύνης και χαμηλή λανθάνουσα αναστολή,

μπορεί να εκμεταλλευτεί και να αξιοποιήσει

όλες αυτές τις διάσπαρτες και αφιλτράριστες πληροφορίες που υπάρχουν στο μυαλό του,

δημιουργώντας πρωτότυπες και μεγαλοφυείς ιδέες,

τη στιγμή που ένα άτομο με τον ίδιο δείκτη νοημοσύνης

αλλά με υψηλή λανθάνουσα αναστολή, δεν θα μπορέσει.

Και επειδή αρχίζουν και αυξάνονται οι μεταβλητές και μπορεί να με χάνετε,

θα αξιοποιήσω ένα εργαλείο της επικοινωνίας της επιστήμης για να σας διευκολύνω:

Το ορθογώνιο σύστημα αξόνων.

Φανταστείτε ένα σύστημα αξόνων,

όπου στον οριζόντιο άξονα έχουμε τον δείκτη νοημοσύνης ενός ατόμου,

ενώ στον κάθετο την λανθάνουσα αναστολή του.

Όταν ένας άνθρωπος έχει χαμηλό δείκτη νοημοσύνης και υψηλή λανθάνουσα αναστολή,

τότε το άτομο αυτό χαρακτηρίζεται ως ένα αργόστροφο

και ακίνδυνο ως προς την ψύχωση άτομο.

Δεν έχει ιδιαίτερες γνωστικές ικανότητες,

αλλά τουλάχιστον έχει μικρή προδιάθεση να παρουσιάσει κάποια ψυχική ασθένεια.

Στην περίπτωση που κάποιος έχει υψηλό δείκτη νοημοσύνης και υψηλή λανθάνουσα αναστολή,

τότε είναι απλά ένα έξυπνο άτομο.

Δεν θα λέγαμε ότι μπορεί να χαρακτηριστεί από εξαιρετικά δημιουργικές τάσεις,

αλλά μπορεί να λύνει ασκήσεις με μεγάλη ευκολία

και γενικά να επικεντρώνεται στη λύση συγκεκριμένων προβλημάτων.

Πάμε τώρα στα κατώτερα επίπεδα,

εκεί που η λανθάνουσα αναστολή είναι μειωμένη.

Τα άτομα τα οποία έχουν χαμηλό δείκτη νοημοσύνης και χαμηλή λανθάνουσα αναστολή,

είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε ψυχικές ασθένειες, όπως η σχιζοφρένεια.

Η πληθώρα πληροφοριών και σκέψεων στο μυαλό τους

και η χαμηλή δυνατότητα του εγκεφάλου να τις κατατάξει και να τις οργανώσει,

δημιουργούν προβλήματα στον ψυχικό κόσμο του ατόμου.

Όπως σε έναν υπολογιστή με χαμηλή μονάδα επεξεργασίας

που έχει πολλές εφαρμογές ανοιχτές ταυτόχρονα,

υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κολλήσει.

Από την άλλη,

τα άτομα που έχουν υψηλό δείκτη νοημοσύνης και χαμηλή λανθάνουσα αναστολή

είναι πολύ πιθανό να παράγουν μεγαλοφυείς και πρωτότυπες ιδέες.

Ο εγκέφαλός τους έχει τη δυνατότητα να συνδυάσει

και να αξιοποιήσει όλες αυτές τις σκόρπιες πληροφορίες,

κάνοντας το άτομο ιδιαίτερα δημιουργικό.

Αλλά όσο δυνατή μονάδα επεξεργασίας και να έχουμε,

κάποια στιγμή μπορεί να φάει κολλήματα το σύστημά μας.

Γι' αυτό θα έχετε παρατηρήσει και άτομα με μεγάλο δείκτη νοημοσύνης

να έχουν κάποιες τάσεις ψυχικών διαταραχών.

Άρα λοιπόν, παρατηρούμε

ότι τα άτομα με τάσεις για ψυχικές ασθένειες και τα εξαιρετικά δημιουργικά άτομα

ενδέχεται να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Χαμηλή λανθάνουσα αναστολή.

Μια πολύ καλή έρευνα πάνω σε αυτό το θέμα,

είναι αυτή του 2003, των Shelley Carson, Daniel Higgins και Jordan Peterson.

Κατά τη διεξαγωγή αυτής της έρευνας

μετρήθηκε η λανθάνουσα αναστολή και ο δείκτης νοημοσύνης

86 φοιτητών του πανεπιστημίου του Ηarvard, με ηλικίες κάτω των 21 ετών.

Όσοι είχαν στο ιστορικό τους εξαιρετικά δημιουργικά επιτεύγματα,

παρατηρήθηκε ότι ήταν επτά φορές πιο πιθανό

να έχουν μειωμένη λανθάνουσα αναστολή απ' ό,τι υψηλή.

Αξιοσημείωτο αποτελεί το γεγονός,

ότι κατά τα πρώτα στάδια κάποιων ψυχικών ασθενειών όπως η σχιζοφρένεια,

τα οποία συχνά συνδέονται από αισθήματα

βαθιάς διορατικότητας και θρησκευτικής εμπειρίας,

πραγματοποιούνται χημικές αλλαγές στις οποίες εξαφανίζεται η λανθάνουσα αναστολή.

Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι πολλές ναρκωτικές ουσίες

μπορούν να επιφέρουν μείωση της λανθάνουσας αναστολής,

κάνοντάς μας να επεξεργαζόμαστε πολλά ταυτόχρονα ερεθίσματα του περιβάλλοντός μας.

Γι' αυτό ίσως και θα έχετε ακούσει για κάποιους ανθρώπους,

οι οποίοι νιώθουν να εμπνέονται περισσότερο κατά την επίδραση τέτοιων ουσιών.

Όπως και να έχει,

πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτοί οι παράγοντες που αναφέραμε

δεν είναι οι μοναδικοί που καθορίζουν τη δημιουργικότητα

και την προδιάθεση ψυχικών ασθενειών ενός ανθρώπου,

απλώς συμβάλουν με μεγάλη βαρύτητα.

Έτσι λοιπόν, η έκφραση που λέει «Τον κόσμο τον αλλάζουν οι τρελοί κι οι ονειροπόλοι»

ίσως πλέον έχει κάποια βάση.

Είμαι ο Άκης και μόλις παρακολουθήσατε την εκπομπή "The Skeptic Theory".


×

We use cookies to help make LingQ better. By visiting the site, you agree to our cookie policy.