La Kafejo de Malnovaj Libroj

Aŭskultu ĉi tiun lecionon en "Esperanto Stories" ĉe YouTube kaj Apple Podcasts.

Hodiaŭ estas marda posttagmezo. La suno brilas, sed la vento estas iom malvarma. Marko promenas en la urbo. Li serĉas trankvilan lokon por trinki kafon.

Li vidas malgrandan pordon kun bela ŝildo. La ŝildo diras: "La Kafejo de Malnovaj Libroj." Marko malfermas la pordon. Tuj, li flaras kafon kaj malnovan paperon.

Ĝi estas tre agrabla aromo. En la kafejo, estas multaj tabloj kaj multaj seĝoj. Sed la plej grava afero estas la muroj. Ĉie estas libroj!

Miloj da libroj atendas la klientojn. Marko sidiĝas ĉe malgranda tablo en la angulo. Li mendas tason da nigra kafo kaj kukon. Dum li atendas, li rigardas la grandan breton apud li.

Unu libro estas tre dika kaj verda. Ĝi aspektas tre malnova. Marko prenas la libron. Kiam li malfermas la libron, io falas sur la tablon.

Ĝi ne estas mono. Ĝi estas malnova foto. Sur la foto, estas juna virino kaj juna viro. Ili staras antaŭ la sama kafejo!

Sed ili vestas malnovajn vestojn de la jaro mil naŭcent kvindek. Malantaŭ la foto, estas skribita mesaĝo: "Por mia kara Sofia. Ĉi tie ni renkontiĝis la unuan fojon. Kun amo, Petro."

Marko estas surprizita. Li rigardas ĉirkaŭ la kafejo. Maljuna virino laboras malantaŭ la drinkejo. Ŝi havas grizajn harojn kaj dolĉan rideton.

Marko iras al ŝi kun la foto. "Pardonu, sinjorino," diras Marko. "Mi trovis ĉi tion en malnova libro." La virino rigardas la foton.

Ŝiaj okuloj fariĝas malsekaj kaj grandaj. "Ho mia dio," ŝi flustras. "Tio estas mi... kaj tio estas Petro. Mi serĉis ĉi tiun foton dum kvardek jaroj!"

Ŝi klarigas, ke Petro estis ŝia edzo, sed li mortis antaŭ longe. Ŝi pensis, ke la foto perdiĝis por ĉiam. Ŝi donas al Marko grandan pecon da kuko senpage. Marko trinkas sian kafon kaj legas sian libron.

Li sentas sin tre feliĉa. En la kafejo de malnovaj libroj, oni trovas ne nur rakontojn, sed ankaŭ memorojn.