Mini-museum van Esso-spulletjes in huis
Dit is het domein van Arthur van Melsfort, werkzaam voor een ingenieursbureau in Hellevoetsluis dat onder meer echte tankstations voor Esso maakt.
Bijna iedere dag is Arthur hier bezig met zijn Esso verzameling. Daarnaast bezoekt hij beurzen, en speurt hij op internet naar unieke hebbedingetjes. Ja, oude dingetjes vinden dat is echt de beurzen afstruinen, dozen ook leeg plukken, op je knieen en in Engeland zoeken, in Duitsland zoeken, en in de toekomst hoop ik nog een keer naar Amerika te kunnen, om ook dingetjes te gaan kijken, te bemachtigen, maar het wordt wel heel moeilijk, echt de krentjes uit de pap te halen. Arthur beperkt zich tot spullen waar alleen Esso op staat, en niet Exon Mobil, Chevron, Standard Oil en al die andere namen van het concern.
Zijn werkterrein is Europa. Het begon ooit met speelgoed maar de collectie omvat nu veel meer. Ik heb een maquette gemaakt van een benzinestation in Rotterdam, da's waarschijnlijk gebouwd eind jaren dertig, heeft op de Statenweg gestaan, en in de jaren vijftig is dat afgebroken, dat heb ik pas gemaakt, schaal 1 op 43, ja, dat is toch een beetje nostalgie zo als dat vroeger aanwezig was in de straat. Dit is ook nog wel iets grappigs. Het zijn allemaal slides, van Esso zelf, en het zijn allemaal hele kleine fotootjes en het gaat alleen maar over transport ook. Alleen moet ik ze nog een keer zien af te drukken. Naast de bijzondere spullen op zolder, zit in de computer een uitgebreide database, maar het pronkstuk van de collectie in de ogen van Arthur, is toch iets onverwachts. Ja, de vloermat, waar je op staat.
Daar ben ik trots op want die heeft mijn vrouw speciaal voor mij laten maken, toen ik 12,5 jaar getrouwd was. Ja, want wat dat betreft heeft u eigenlijk de perfekte vrouw hè? Zeker, zij helpt zelfs met het zoeken naar leuke items op beurzen, op rommelmarkten, soms als ik het niet gezien heb dan zegt zij nog even, 'Heb je dat nog gezien, heb je dat al?' en dan lopen we terug en dan zeg ik 'Nee, heb ik nog niet'. 'Nou' zegt ze, 'Moet je het wel meenemen'. Ondanks die medewerking heeft Arthur met haar afgesproken dat de verzameling op zolder blijft. Hij kan d'r mee leven zoals hij ook nooit duizenden euro's of dollars zal uitgeven aan iets heel bijzonders, of misschien toch? Aan twee dingen. Nou, een mooie pomp buiten. Of een mooi oud Esso logo buiten, onder het afdakje, ja, zou wel leuk zijn, maar dan moet ik de vrouw eerst nog zien te overredenen hoor. Wie weet, komt een andere droomwens eerder uit, een boek, over de geschiedenis van het rijdend materieel van Esso. De oliemaatschappij zelf heeft geen interesse, maar de eerste gesprekken met een uitgever zijn hoopvol. Een boek, ja, dat is toch wel het kroontje op je werk. Weet je, zoals ik ermee bezig ben, denk ik toch wel dat, nou echt, daar streef je naar, om ook meer andere mensen te laten zien wat het is. En als het aan Arthur ligt blijft het daar niet bij, want hij heeft al ideeen voor een Esso speelgoedboek.
