Laura, de onzichtbare vrouw - Hoofdstuk 3 – Het voorwerp

Hoofdstuk 3 – Het voorwerp

Laura is terug in het kleine park. Er staat een grote menigte van mensen. De politie is er ook. Wat doen al deze mensen hier? Laura denkt na. Dan realiseert ze zich wat er aan de hand is. Ze zijn er vanwege haar!

Sophie en Rik staan tussen de mensen. Ze praten in de buurt van een tafel. Laura loopt naar ze toe. Terwijl ze loopt kijkt Laura om zich heen. Iedereen is er bij — Laura's vrienden, haar familieleden, de politie en vrijwilligers uit Haarlem. Zelfs Gerard komt net aanrijden!

‘Denk eens na, Sophie,' zegt Rik verdrietig. ‘Waar zou Laura kunnen zijn? Ik bedoel maar, we stonden daar!'

‘Ik heb geen idee,' antwoordt Sophie. ‘Ze komt vast terug. Het is gewoon zo vreemd …'

‘Ja. Het ene moment is ze aan de telefoon en dan is ze weg!'

‘Ik weet ‘t,' zegt Sophie. ‘Ik maak me echt zorgen …'

Laura luistert. Ze begint zich te schamen. Ze wil haar vrienden en man geen pijn doen. Ze wil andermans tijd niet verspillen. Ze wil gewoon terug naar de metalen bal. Ze is klaar met het onzichtbaar te zijn!

Ze hoort Rik weer. ‘Hé, Sophie. Herinner jij je die metalen bal? Daar bij die bomen?'

‘Ja?'

Nou, ik heb een theorie.'

Sophie kijkt hem aan. ‘Een theorie?'

‘Ja,' gaat Rik verder. ‘Wat als er meer achter zit? Wat als hij op Laura een vreemd effect heeft gehad?'

Sophie blijft Rik aankijken. Ze lijkt in de war. Maar Laura is niet in de war. Ze maakt zich zorgen. Ze wil niet dat haar vrienden iets weten. Ze wil gewoon de bal aanraken en zichtbaar worden. Ze wil niets uitleggen!

Rik kijkt Sophie goed aan. ‘Misschien is het een speciale bal. Misschien is Laura er ziek van geworden. Of misschien heeft het haar zelfs ergens naartoe gebracht! Je weet maar nooit …'

Sophie schudt haar hoofd. ‘Jij en je theorieën, Rik …' Dan stopt ze. Er is geen andere verklaring. Misschien …

‘Laat me even nadenken. Laura is in de buurt ervan verdwenen,' voegt Rik eraan toe. Ze kijken elkaar aan. Dan zegt Rik: ‘Kom op! Laten we gaan kijken.'

Sophie is het daar uiteindelijk mee eens. ‘Oké. Laten we gaan.'

De twee vrienden lopen naar de bomen toe. Oh nee! denkt Laura. Wat als ze de bal meenemen? Of hem aan de politie geven? Laura rent haar vrienden vooruit. Ze moet het voorwerp als eerste vinden!

Laura komt als eerste bij de bomen. Het metalen voorwerp is er niet! Waar is het? denkt ze. Het moet hier ergens zijn! Ze blijft zoeken.

Rik en Sophie komen dichterbij. ‘Hij moet hier ergens zijn! Ik gooide hem daarheen,' zegt Rik terwijl hij naar de bomen wijst.

Dat is het! denkt Laura. Iemand heeft hem ergens anders neergelegd! Wat als ze hem verloren hebben? Ik heb die bal nodig! Laura rent naar de plek waar Rik naar toewijst. Rik en Sophie lopen ook naar die plek. Plotseling staat Rik op. Hij heeft het metalen voorwerp in zijn hand! Laura kijkt goed naar het voorwerp. Er is nu helemaal geen licht.

Ze weet niet wat dat betekent. Ze moet gewoon een manier vinden om het voorwerp opnieuw aan te raken. Ze weet dat het haar zichtbaar zal maken.

‘Hé, Sophie. Ik heb hem gevonden!' roept Rik.

Sophie rent naar hem toe. ‘Wauw! Wat is het precies?' vraagt ze.

‘Ik heb geen idee,' antwoordt Rik. ‘Hij is rond en van metaal gemaakt. Maar ik weet niet wat hij doet.'

‘Denk je echt dat hij Laura iets heeft gedaan?'

‘Ik denk het eigenlijk niet. Het kan toch niet. Het is gewoon een metalen bal. Jammer van mijn theorie …' Rik gooit de metalen bal in de bomen. Laura let goed op.

‘Kom op,' zegt Sophie als ze weglopen. ‘Laten we nu met de politie praten. Misschien moeten we de ziekenhuizen bellen of …'

Laura wacht tot Rik en Sophie vertrokken zijn. Ze wil het voorwerp aanraken. Maar ze wil haar vrienden en haar man geen pijn doen. Als ze uit het niets verschijnt, zijn ze misschien heel bang!

Eindelijk zijn Rik en Sophie weg. Laura gaat naar de bomen. Ze pakt de metalen bal op en raakt hem aan. Eerst voelt ze niets. Dan begint het vreemde object op te lichten. Laura begint te trillen. Het object is opnieuw volledig verlicht. Eindelijk gebeurt er iets! denkt ze.

Ineens houdt het trillen op. De metalen bal is nog steeds verlicht. ‘Is dat het? Heeft het gewerkt?' Laura vraagt het zich af. Ze krijgt snel antwoord. ‘Laura! Laura!' hoort ze. ‘Ben jij dat?' Het zijn Sophie en Rik. Ze kunnen haar zien! Ze is zichtbaar!

Laura's vrienden rennen naar haar toe. Ze heeft het licht nog steeds in haar hand. Oh-oh, denkt ze. Ze laat de bal snel los. Hij gaat langzaam de bomen in. Al snel kan ze hem niet meer zien.

‘Laura, waar ben je geweest?' roept Rik. Laura draait zich om. Dan zegt Sophie: ‘En wat was dat licht? Het was zo intens! Daardoor hebben we je gevonden!'

Laura weet niet wat ze moet zeggen. De waarheid vertellen zou alles zo moeilijk maken. Niemand zou haar geloven. Een onzichtbare vrouw? Echt waar? !

Plotseling hoort Laura een andere stem vanuit de menigte. Het is Gerard! Hij rent naar Laura toe. Hij geeft haar een stevige knuffel en kust haar. Dan kijkt hij haar in de ogen en zegt: ‘Waar was je? Ik was zo bezorgd!'

Laura is sprakeloos. ‘Ik was in … in … ik …'

Meer stemmen vanuit de menigte roepen om haar. Het is haar manager en diverse anderen van het kantoor. Laura kan alle steun niet geloven. Er zijn zoveel mensen om haar te helpen!

De mensen staan om Laura heen. Ze beginnen allemaal tegelijk te praten. ‘We waren zo bezorgd!' herhaalt Gerard.

Waar ben je geweest?' zegt Rik.

‘Je zal niet geloven wat er op kantoor is gebeurd!' zegt mevrouw Smit.

Laura steekt haar arm omhoog. ‘Wacht … wacht … geef me een even de tijd.' De groep wordt stil. Laura kijkt om zich heen. ‘Mag ik jullie allereerst bedanken. Enorm bedankt voor al jullie hulp. Ik ben echt blij met al jullie steun.' Dan vervolgt ze: ‘Ik weet zeker dat jullie je afvragen waar ik was. Nou, de waarheid is …' Laura pauzeert. Moet ze hen echt de waarheid vertellen? Zouden ze haar geloven? Zouden ze denken dat ze gek was?

Laura begint opnieuw. ‘De waarheid is … dat ik verdwaald was,' zegt ze dan. ‘Ik was aan het bellen,' vervolgt Laura. ‘Ik lette niet op waar ik naartoe ging. Plotseling kon ik de weg niet terugvinden.' Ze glimlacht en zegt: ‘Nogmaals bedankt en welterusten.'

Laura en Gerard lopen naar haar auto. Ze wil naar huis. Ze lopen langs Rik en Sophie.

‘Maar hoe zit het met je auto?' roept Rik. ‘Hij stond er niet meer! Dat hebben we gezien!'

‘En hoe zit het met dat licht?' vraagt Sophie. ‘Wat was dat?' En weet je, we hebben iets in de bomen gezien. Het was een metalen bal en …'

Laura blijft lopen. Misschien moet ze later alles uitleggen, maar nu niet. Haar ervaring als een onzichtbare vrouw was geweldig! Ze weet nu dat ze aardige vrienden heeft, een goede manager en een geweldige man. Ze heeft ook iets heel belangrijks geleerd; het is geweldig om een doodgewoon doorsnee leven te leiden!

Hoofdstuk 3 Overzicht

Samenvatting

Laura keert terug naar het park. Veel mensen zijn haar daar aan het zoeken. Rik en Sophie denken dat de vreemde bal iets met Laura heeft gedaan. Ze vinden de bal, maar veranderen van gedachten. Laura vindt de bal en raakt hem aan. Ze wordt weer zichtbaar. Iedereen is blij haar te zien. Maar ze hebben veel vragen. Laura zal ze later beantwoorden. Eerst wil ze weer van haar doorsnee leven genieten.