3 - Λαθεύοντας ιστορίες

- Ήταν μια φορά ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Κιτρινοσκουφίτσα.

– Όχι, Κοκκινοσκουφίτσα!

– Α, ναι, Κοκκινοσκουφίτσα. Η μαμά του το φώναξε και του είπε: Άκου, Πρασινοσκουφίτσα.

– Μα όχι, Κοκκινοσκουφίτσα!

– Α, ναι, Κοκκινοσκουφίτσα. Πήγαινε στη θεία Διομίρα και δώσ' της αυτή τη φλούδα πατάτας. – Όχι, πήγαινε στη γιαγιά και δώσε της αυτή την πίτα.

– Καλά. Το κοριτσάκι πήγε στο δάσος και συνάντησε μια καμηλοπάρδαλη.

– Τι μπέρδεμα! Συνάντησε ένα λύκο, όχι καμηλοπάρδαλη.

– Κι ο λύκος τη ρώτησε: Πόσο κάνει έξι επί οχτώ;

– Καθόλου. O λύκος τη ρώτησε: Πού πας;

– Έχεις δίκιο. Η Μαυροσκουφίτσα απάντησε...

– Παππού, δεν ξέρεις καθόλου να διηγείσαι ιστορίες, τις κάνεις όλες λάθος.

Τζάνι Ροντάρι, «Παραμύθια από το τηλέφωνο», εκδ. Μεταίχμιο