BİR KÖYLÜNÜN BİR GÜNÜ NASIL GEÇER?
Türkiye'de yaklaşık 30 bin köy var. Türkiye, kocaman bir ülke. Bu yüzden doğudaki bir köyle batıdaki bir köy arasında fark olması çok doğal. Ancak bu yazıda ortalama bir köylünün yaşamına odaklanacağız. Sıradan bir köy hayatına ışık tutacağız.
Köylerde eskiden binlerce insan yaşardı. Son yıllarda köylerden kentlere pek çok göç oldu. Bu yüzden köylerin nüfusu önemli ölçüde azaldı. Bugün köylerde ortalama 300-500 kişi yaşıyor. Bazı köyler tamamen boşaldı. Köylerin nüfusu yaz aylarında ve bayramlarda artar. İnsanlar yaşlıları ziyaret etmek, bayramlaşmak, kurban kesmek, cenaze gömmek gibi sebeplerle köylere giderler.
Köydeki bazı resmi işlemleri yapan kişiye muhtar denir. Muhtar olabilmek için seçime katılmak gerekir. Muhtar 5 yıl görev yapar. Özellikle küçük köylerde muhtar olmak kişiye ve ailesine epey prestij sağlar. Muhtarlar silah taşıyabilirler. Ama onlar Amerika'daki şerifler kadar yetkili değildirler. Köylerde güvenliği jandarma sağlar. Orada polis yoktur.
Artık köylerde genellikle yaşlılar yaşıyor. Orada gençleri görmek çok zor. Çünkü köylerde ekmek kapısı bulmak zorlaştı. Gençler köylerde sıkılıyorlar ve iş bulmakta zorlanıyorlar. Tarımda makineleşmenin artması da pek çok köylüyü işsiz bıraktı. Miras kalan araziler, tarlalar da sürekli bölündü. Böylece çiftçilikten para kazanmak zorlaştı.
Almancılar da köylerine büyük önem verirler. Gurbette para biriktirip köylerinden ev alırlar. Emekli olan kişiler de sakin bir yaşam için köylere taşınıyorlar. Bazı köylerde bakkal dahi yoktur. Kimisinde de okul bulunmaz. Bunun için öğrenciler taşımalı eğitimle kasabaya giderler.
Köylüler daha muhafazakar ve dindar bir yaşam sürerler. Türkiye'nin iç bölgelerinde Alevi köyleri vardır. Onlar pek dindar değildirler. Ve onların köylerinde cami yerine cemevi olur. Orada ibadet ederler. Alevi köyleri dışında neredeyse her köyde bir cami ve orada görevli bir imam vardır. İmamlar cemaate namaz kıldırırlar. Halk onlara hürmet eder.
Köylerin çoğunda ziraatle uğraşılır. Tarlalara yılda bir veya iki kez ekim yapılır. Ekim genellikle traktörler ile yapılır. Ancak dağlık bölgelerde, köylerde traktör kullanılamaz. Örneğin Karadeniz Bölgesi'nde fındık ve çay tarımı yaygındır. Köylüler hasat zamanı dağların tepesine çıkarlar. Topladıkları ürünleri aracılara satarlar. Aracılar da malları alıp şehirlere götürürler.
Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık da köylerdeki önemli geçim kaynaklarından biridir. Köylüler ahırlarda süt için inek, et için öküz ve koyun beslerler. Süt sağmak için köylü kadınlar sabah çok erken uyanırlar. Bu sütten peynir, tereyağı, yoğurt vs. yaparlar. Neredeyse her köy evinde bir kümes bulunur. Horozların etini, tavukların yumurtasını yerler. Türkiye'deki köylerde domuz yetiştirilmez. Çünkü domuz eti yemek İslam'da haramdır.
Bazı köylerde avcılık yapılır. Genç ve orta yaşlı erkekler tüfekleriyle tavşan, kuş, ördek avına giderler. Göle veya ırmağa yakın köylerde de balıkçılık yapılır. Ancak son yıllarda kapitalizmin etkisiyle birlikte köyler şehirlere bağımlı hâle geldiler. Birçok köylü tembelleşti. Artık üretmek, yetiştirmek yerine satın almayı tercih ediyorlar.
