Rozenburgse vrijwilligers knotten zelf wilgen

Je kunt natuurlijk van alles doen op je vrije zaterdag.

En ik heb gekozen voor een dagje vrijwilligerswerk in Rozenburg: wilgen snoeien. Rozenburger Tom Voois zwengelde het idee aan bij de deelgemeente. Het wilgenknotten raakte namelijk in het slop. De deelgemeente zorgde voor begelijding van de mannen van de groenvoorziening, de ladders, de zagen, de helmen en de snoeimessen. We hebben het weer opgerakeld, omdat het twee jaar stilgestaan heeft, en elk jaar vonden we het toch zeker de oudjes die er bij zijn nu, die vonden het toch altijd hartstikke leuk en je keek er toch naar uit om even een ochtendje zo met zijn allen bezig te zijn hier.

De ploeg bestaat uit zeker 20 vrijwilligers, ervaren, onervaren, oud en jong.

Nog even doorgaan. U hoorde een beetje bij de oude ploeg die het altijd deed? Ja hoor, ik heb het meergedaan. Het is een leuk werk, en een sigaartje erbij. Nou, jij weet wel van aanpakken hè?

Ja, we zijn het gewend hè, inmiddels. Hoe vaak het je het al gedaan dan? Och, ik denk wel een keer of vijf, zes of zo. Ja, dit is jouw zesde keer. Wilgenknotten begint met stevig staan. Dan dunne takken met de snoeischaar afknippen, en zagen. Om hem een beetje in vorm te houden deze knotwilg, moet je proberen om zo dicht mogelijk op de stam zelf af te zagen. Dus, anders krijg je van die gekke grote sprieten. Ja. Want hier loopt ie dadelijk weer op nieuw uit. OK. Het is ook wel doorwerken hè heb ik het idee. Uitladen die ladders en gaan. Ik vind het nog wel meevallen hoor. Ja, ik ga je helpen, en als ik het niet goed doe moet je het zeggen. Dat doe ik. OK. Hoe vindt u het straatje worden? Ja, het is nou nog een puinhoop, maar het zal best opknappen natuurlijk. Echt wel. Ja, want het zicht wordt natuurlijk hartstikke goed zo, want je zag eigenlijk niks meer. Dit scheelt voor jullie natuurlijk toch ook weer, want hadden jullie dit zelf kunnen doen?

Nee, niet in zo'n korte tijd. Nee, daar doe je veel langer over. Ja goed, het is ook veel beter voor Rozenburg zelf. Kijk de bewoners aktief, veel voor de natuur. Wat wil je nog meer. Nou effe een bakkie doen.

Toen mochten we alles doen. Jullie merkten wel dat het effe nodig was een kopje koffie. Ja, dat is altijd. In het begin zijn ze enthousiast, en dan worden ze een beetje moe, en dan gaat het wat langzamer. En wat zijn de plannen nu? Ja, proberen of we die rij af kunnen krijgen en dan vanmiddag al het hout door de snipperaar heen douwen. Ik had al eventjes gebeld, ik dacht van er is vast wel iemand in Rozenburg die wat te maken heeft gehad, kwa broodwinning met wilgenknotten, en ja hoor.

Ja, ja, dat is inderdaad waar, wij hebben hier op Rozenburg natuurlijk zeker in een grijs verleden hebben wij mensen gehad die in die griend en die rietindustrie gewerkt hebben. En vervolgens mij, maar ik ben er niet helemaal zeker van, is die aktiviteit in 1929 gestopt. Had je hier ook mandenmakers zitten? We hadden hier ook een mandenmaker, ik heb die man eigenlijk nog wel gekend, dat was ene meneer van den Andel, Rien van den Andel, en die maakte niet alleen laat ik zeggen siermanden, maar ook manden die door professionele mensen werden gebruikt dus door de boeren en door de tuinders. Ja, want dit herinnert toch ook nog wel een klein beetje aan dat oude, aan dat voormalige Rozenburg. Het wilgenknotten was dit jaar weer terug in Rozenburg.

Goed voor de wilgen en de gemeenschapszin. Met dank aan initiatiefnemer Tom. Jongens mogen we even verzamelen voor de laatste tak? Kijk eens even jongen. Ja, dank je wel hè. Namens de hele ploeg super bedankt voor het initiatief. Bedankt. Proost. Dat zakt erin zeg.