De fluisterende palmen

De fluisterende palmen door Deepa Gangwani en Tina Suchanek

Mori was een klein meisje met grote bruine ogen.

Ze woonde met haar ouders heel mooi tussen de kokospalmen bij een klein blauw meer. Iedere ochtend liep ze met een grote lege mand op haar hoofd naar het meer. Dan kwam haar moeder met de was en haar vader bracht het grote visnet. Haar moeder waste de kleren op een grote steen bij het meer, en haar vader ging vissen.

Daarna sleepte hij het net het strand op en deden ze de vissen allemaal bij elkaar in de grote mand. Soms raakte er een schildpad verstrikt in het net, dan rende Mori er snel naar toe om hem te redden. Op een zonnige ochtend, terwijl ze met haar vader aan het vissen was, zei Mori: "Als we zoveel vissen vangen, zullen ze op een dag op zijn!" Haar moeder lachte en stuurde haar naar school.

In de schaduw van de bomen viel Mori's moeder in een onrustige slaap. Ze droomde van een meer zonder vissen, terwijl de wind in de palmbladeren fluisterde: "De wateren en het land hebben altijd voor je familie gezorgd, maar nu moet jij op jouw beurt voor hen zorgen." Ze werd wakker met tranen in haar ogen, want ze wist niet hoe ze voor Mori kon zorgen zonder zoveel vis te verkopen. Ze zat de hele middag kokosmatten te weven, al denkend aan haar droom.

Die nacht hoorde Mori haar ouders fluisteren en de olielamp brandde tot diep in de nacht. De volgende ochtend gaf haar vader haar een kleinere mand. "Hoe kunnen we alle vis in dit kleine mandje dragen?" vroeg Mori. "We zullen niet meer vissen vangen dan er in deze mand gaan," was het antwoord. Mori keek verbaasd. Toen ze uit school kwam, was ze blij verrast dat ze haar moeder zeep en olie van de kokosnoten zag maken. Mori klom snel een boom in om meer kokosnoten te plukken, maar haar moeder riep haar terug: "Pluk ze niet, we moeten alleen gebruiken wat de boom ons geeft." En haar vader voegde eraan toe: "We hebben alleen de gevallen kokosnoten opgeraapt om deze zeep en olie te maken. Kijk, we hebben zelfs zeep gemaakt met een jasmijnbloem erin!" Sinds die dag maakte de familie bezems van palmbladeren en weefde matten van kokosnootvezel. Ze brachten zeep, olie en maar een klein beetje vis naar de markt. Toen Mori wat groter was sneed ze graag kleine schildpadjes uit de schaal van de kokosnoten en ze droeg er zelf altijd eentje om haar hals.