Nieustannie ktoś mówi nam, jak uczyć się skutecznie języka.
Jak nauczyć się go szybko, jaka jest najlepsza metoda nauki.
Kupujemy e-booki o tym, jaka jest ta jedyna działająca metoda, która pozwoli nam opanować język obcy.
A ja mam niestety złą wiadomość. Uczę języków innych i uczę się sama języków i nauczyłam się,
że jedynej metody, takiej, która działałaby dla wszystkich, która byłaby skuteczna dla wszystkich, niestety nie ma.
Jeśli jeszcze mnie nie znasz, to ja jestem Ania,
jestem nauczycielką języka polskiego jako obcego, a to jest Płynnie po polsku,
kanał i podcast dla tych, którzy uczą się języka polskiego jako obcego.
Ten podcast będzie nieco inny niż poprzednie, pod tym względem, że do tego podcastu
wyjątkowo nie znajdziecie transkrypcji.
Chciałam, żeby było to ćwiczenie jedynie z zrozumienia ze słuchu, więc ćwiczcie, słuchajcie, słuchajcie go tyle razy,
ile potrzebujecie, pamiętajcie, że możecie wysłuchać go wielokrotnie na różnych platformach
takich jak Spotify, Google Podcasts czy YouTube. Polecam wam słuchać go tak jak mówię,
wielokrotnie, nie raz, ale dwa, trzy, cztery żeby powtarzać.
Bo powtarzanie, będziemy mówić o metodzie nauki języków, powtarzanie w nauce języka to jeden z kluczy do sukcesu.
Nie znajdziecie też do niego transkrypcji, bo chciałam, żeby ten podcast był czymś, co możecie posłuchać sobie
cokolwiek robicie, gdziekolwiek jesteście.
Żeby był bardziej czymś, co możecie posłuchać w tle, czymś przyjemnym co słuchacie w tle, robiąc coś innego.
Nie wiem jak wy, ale ja bardzo lubię słuchać różnych rzeczy w innych językach:
podcastów, audiobooków czy jakichś filmików, kiedy gotuję, albo sprzątam, albo ćwiczę.
Więc jeśli ty też lubisz tak robić, to polecam też takie ćwiczenie.
Warto słuchać wielokrotnie. Jeszcze raz powtarzam: powtarzanie to jeden z kluczy do sukcesu w nauce języka.
Ok, zaczynamy podcast o najlepszej metodzie nauki języka.
Żyjemy w świecie, w którym oczywiście nie jesteśmy sami.
Żyjemy w grupie i nieustannie ktoś nas z kimś porównuje albo my sami siebie z kimś porównujemy
W szkole uczymy się w grupie i rzadko mamy też okazję nawet poznać samych siebie,
, odkryć, jakie metody nauki, nie tylko języka, ale w ogóle,
jakie metody nauki faktycznie działają w naszym przypadku.
Żyjemy w grupie, uczymy się w grupie, a to co robimy i jak się uczymy,
często jest podyktowane wyborami innych członków tej grupy.
Już chyba kiedyś wspominałam o tym, że interesuję się filozofią, prawda?
I mimo tego że oczywiście ta grupa ma bardzo dużo zalet i nie potrafilibyśmy poradzić sobie bez niej,
żyć bez niej i funkcjonować w świecie bez niej, to czasem w nauce, a tym bardziej w nauce języków może nam przeszkadzać.
Sam pomyśl, sama pomyśl: co robisz, kiedy postanawiasz, że zaczniesz uczyć się języka?
Kupujesz książkę, która mówi ci, że nauczysz się go w 30 dni?
Znajdujesz jakiś dobry podcast, dobry kanał na YouTubie,
którego masz ochotę słuchać, albo który masz ochotę oglądać cały czas?
Zapisujesz się może na kurs językowy albo znajdujesz nauczyciela?
Jeśli na któreś z tych pytań odpowiedziałeś / odpowiedziałaś tak, to oczywiście nie ma w tym niczego złego.
Może znalazłaś / znalazłeś już taką metodę, która jest dla ciebie idealna i nie chcesz jej zmieniać i to bardzo dobrze.
I ja mogę ci tylko zazdrościć i gratulować.
Ale jeśli nie wiesz co robić, kiedy chcesz nauczyć się nowego języka, to mam dla ciebie taką radę, która mi bardzo pomogła.
Zastanów się, jak uczyłaś się / jak uczyłeś się swojego ojczystego języka.
Prawdopodobnie oczywiście tego sama / sam nie pamiętasz,
ale możesz, może masz taką możliwość, żeby zapytać kogoś ze swojej rodziny, kto będzie to pamiętać.
Co robiłaś / robiłeś na początku?
Kiedy studiowałam przez jakiś czas w Paryżu, miałam takie zajęcia z przyswajania języka przez dzieci.
Jedną z form zaliczenia tego przedmiotu było napisanie pracy na temat
swojej historii przyswajania swojego własnego języka ojczystego.
Trzeba było napisać refleksje związane z tym tematem.
Temat może wydawać się na początku dosyć dziwny,
ale w rzeczywistości zmienił naprawdę całe moje podejście do nauki języków.
Bo dzięki temu, że musiałam napisać tę pracę, to zapytałam swoich rodziców, jak uczyłam się języka,
to znaczy jak nauczyłam się polskiego.
Jakie robiłam na początku błędy,
jak szło mi mówienie, jak szło mi przyswajanie nowych wiadomości i jak szybki był to proces.
I dowiedziałam się, że na początku przez długi czas wcale nie mówiłam, to znaczy nie chciałam mówić.
Wszystko rozumiałam, ale nie chciałam mówić.
Nie wiem, czy orientujesz się w tym, jak dzieci uczą się języków, ale zwykle, przynajmniej z tego co wiem,
wypowiadają na początku jakieś fragmenty zdań
albo jakieś słowa i dopiero stopniowo przechodzą do budowania całego zdania.
Ja podobno kiedy zaczęłam mówić, to już chciałam mówić całymi zdaniami, nie chciałam mówić fragmentami zdań,
nie chciałam mówić samych słów. Oczywiście bez przesady, ale generalizując, uogólniając.
I jest to prawda także dzisiaj, kiedy się nad tym zastanawiam.
Bardzo nie lubię mówić na początku nauki języka.
Kiedy zaczynam proces nauki nowego języka, bardzo lubię go słuchać, bardzo lubię czytać, zanurzać się w tym języku,
ale mówić niekoniecznie. Mówić zaczynam dopiero po jakimś czasie.
Jeśli jest to język z rodziny języków, które już znam, oczywiście ten proces jest szybszy i zaczynam mówić szybciej,
ale jeśli jest to zupełnie nowy język,
z zupełnie innej rodziny języków, których jeszcze w ogóle nie znam, proces ten zajmuje mi o wiele więcej czasu.
Oczywiście w taki sposób możemy uczyć się tylko wtedy, kiedy uczymy się sami, kiedy nie porównujemy się z innymi.
W szkole na przykład jesteśmy raczej zmuszani do mówienia od samego początku,
wielu poliglotów nawet zachęca do tego żeby mówić od samego początku.
A ja mam dla ciebie radę: zastanów się, dowiedz się, jaki był proces nauki twojego języka ojczystego
i zacznij w ten sam sposób uczyć się innych języków.
Bo nauka nowego języka teraz nie jest dla twojego mózgu niczym innym niż nauka twojego języka ojczystego.
Jest właściwie nawet prostsza dla twojego mózgu, bo teraz umiesz już czytać i pisać
i znasz o wiele więcej rzeczy, których nie znałeś jako dziecko.
Tylko dla nas wydaje się ona tak frustrująca, tylko dla nas wydaje się tak niemożliwa
i o tyle trudniejsza niż kiedy byliśmy dziećmi.
Bo po prostu czujemy się jak dzieci, kiedy mówimy w innym języku.
Czujemy się jak dzieci, nie potrafiąc dobrze czytać, nie potrafiąc dobrze wymawiać.
I nie ma w tym niczego dziwnego. Jeśli czujesz się jak dziecko po polsku…
Jest taki mem nawet. Jest chłopak, który mówi do dziewczyny:
„wiem, że brzmię jak trzylatek, ale naprawdę jestem dorosły w swoim ojczysty języku”. Dla mnie to jest bardzo prawdziwe.
I to byłoby tyle z mojej strony na dzisiaj. Bardzo krótki podcast o tym, jaka jest najlepsza według mnie metoda na naukę języka.
Czyli po prostu refleksja nad tym, jaka była twoja nauka języka ojczystego.
Jak przebiegała, jak wyglądał ten proces. Mam nadzieję, że tobie też pomoże to w nauce nowego języka,
przede wszystkim języka polskiego.
Jeśli masz do mnie jakieś pytania to oczywiście zapraszam do kontaktu,
możesz odezwać się do mnie przez maila, Instagrama, Facebooka.
Pamiętaj też, że na moim kanale na YouTubie jest pewna nowość, a jest nią Patreon.
Do każdego podcastu i do każdego filmiku moi Patroni dostają dodatkowe materiały dodatkowe ćwiczenia i listy słówek.
A na wyższym progu dostają nawet podcasty i filmiki ekstra,
więc możesz zobaczyć jak to wygląda, może ciebie też to zainteresuje,
a moim Patronom bardzo dziękuję, tym obecnym i tym przyszłym może, którzy będą.
Dziękuję wam wszystkim za wysłuchanie tego podcastu,
jeśli macie pomysł na inny temat podcastu czy filmiku to zapraszam też do kontaktu, dawajcie mi znać.
I dajcie mi dzisiaj znać w komentarzu jak przebiega wasza nauka języka,
jaki jest wasz proces nauki języka, czy jest podobny do mojego, czy inny,
czy macie jakieś inne rady, jakieś inne wskazówki. Co o tym sądzicie, co powiedziałam?
Jaka jest wasza opinia na ten temat? Bardzo chętnie się tego dowiem.
Trzymajcie się ciepło i do usłyszenia w kolejnym odcinku tego podcastu. Pa, pa!
