Two Greeks, One Britain ft. Linguatree

- Γεια σου Γιούλη!

- Γεια σου Δαρεία!

- Καλώς ήρθες στο podcast μου. - Καλώς σας βρήκα.

- Πώς είσαι;

- Είμαι πολύ καλά, είμαι κυρίως στο σπίτι, δεν πηγαίνω πουθενά πέρα από τα βασικά -

σουπερμάρκετ, λίγο περπάτημα και κάποιες φορές πηγαίνω και στο πάρκο.

- Εσύ μένεις στο Λονδίνο, σωστά; - Ναι, εγώ μένω στο Λονδίνο τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

- Εγώ ζω στη Γλασκώβη, στη Σκωτία, εδώ και πέντε χρόνια. Από πού είσαι, στην Ελλάδα;

- Είμαι από την Πάτρα, δηλαδή είμαι από την Κεντρική Ελλάδα, δεν είμαι από κάποιο νησί.

Η Πάτρα είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας, είναι γνωστή για το Πανεπιστήμιό της.

- … και το καρναβάλι, σωστά; - Και το καρναβάλι, σωστά, και το καρναβάλι της.

Εσύ από πού είσαι, Δαρεία; - Εγώ είμαι από την Κρήτη, από το Ηράκλειο, και νομίζω το Ηράκλειο είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στην Ελλάδα;

Ή τέταρτη; Δεν είμαι σίγουρη …

- Και πώς και αποφάσισες να έρθεις, να μετακομίσεις, να φύγεις από την Ελλάδα και να μετακομίσεις μόνιμα στη Σκωτία;

- Νομίζω πολλοί άνθρωποι στην ηλικία μας έκαναν το ίδιο, γιατί η Ελλάδα έχει κρίση πάρα πολλά χρόνια

και όταν ήμουν στο Πανεπιστήμιο κατάλαβα ότι δεν είχα πολλές ευκαιρίες.

Είχα πολλά σχέδια, ήθελα να ταξιδέψω στον κόσμο, ήθελα να δω διαφορετικά πράγματα

και ήξερα ότι στην Ελλάδα δεν μπορούσα να κάνω αυτά που ήθελα. Οπότε έφυγα.

Και επειδή είχα φίλους εδώ στη Σκωτία, μού είπαν ‘'Έλα στη Σκωτία να δεις πώς είναι''. Και ήρθα, και έμεινα.

- Εμένα είναι λίγο διαφορετική η ιστορία μου. Εγώ δεν το είχα σκεφτεί από πριν να μετακομίσω στην Αγγλία, ήταν λίγο πιο ξαφνικό:

Δούλευα όλο το καλοκαίρι σε ένα νησί και μετά από τη δουλειά μου αποφάσισα να επισκεφτώ την Αγγλία, το Λονδίνο,

μόνο για ένα μήνα, μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα.

Και τελικά έμεινα τέσσερα χρόνια και ακόμα μετράμε ίσως και παραπάνω!

Μου αρέσει η ζωή στην Αγγλία αν και είναι πολύ διαφορετική από τη ζωή στην Ελλάδα.

- Θέλω να μιλήσουμε για αυτό. Θέλω να σε ρωτήσω αν είχες κάποιο πολιτισμικό σοκ όταν ήρθες εδώ για πρώτη φορά.

- Η αλήθεια είναι ότι όταν ήρθα για πρώτη φορά στο Λονδίνο, δεν το συνειδητοποίησα.

Μπορώ να πω ότι το περίμενα ότι θα είναι πολύ - θα έχει πολύ μεγάλη διαφορά από την Ελλάδα.

Αλλά όταν γύρισα πίσω στην Ελλάδα, τότε κατάλαβα …

- … κατάλαβες τις διαφορές, τις μεγάλες διαφορές …

- Ακριβώς, τότε κατάλαβα τις μεγάλες διαφορές μεταξύ των δύο χωρών.

Δηλαδή, για παράδειγμα, κάτι που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση όταν γύρισα πίσω στην Ελλάδα ήταν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

- Δηλαδή;

- Γιατί εδώ πέρα, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, δηλαδή το μετρό, τα λεωφορεία, είναι πάρα πολύ τυπικά, είναι στην ώρα τους,

κάτι που δεν συμβαίνει στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ώρες, δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα στα λεωφορεία στην Ελλάδα.

- Νομίζω το πρόγραμμα υπάρχει αλλά κανείς δεν το ακολουθεί. Αυτή είναι η δική μου γνώμη.

- Θα συμφωνήσω σε αυτό. Εσύ είχες κάποιο πολιτισμικό σοκ;

- Για όσους ξέρουν, για όσους μένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο: έχουμε ένα website, το HMRC,

που είναι για φόρους, είναι για πολλά πράγματα που έχουν να κάνουν με το κράτος.

Είδα ότι στο site υπήρχε το chat, το online chat: αν χρειάζεσαι βοήθεια σε κάτι μπορείς να γράψεις στο chat και κάποιος θα απαντήσει.

Αυτό για εμένα ήταν μεγάλο πολιτισμικό σοκ γιατί στην Ελλάδα αυτό δεν υπάρχει, ίσως ποτέ δε θα υπάρξει.

Αν χρειάζεσαι κάτι με το κράτος, κάποιο σημαντικό χαρτί, κάτι σημαντικό να κάνεις, όλα λειτουργούν πολύ αργά, πολύ δύσκολα.

Οπότε για εμένα αυτή η ευκολία του chat ήταν μεγάλο σοκ.

- Θα συμφωνήσω ότι όλα εδώ πέρα στην Αγγλία γίνονται λίγο πιο αυτόματα ... - … ναι ...

- … και πιο γρήγορα. Διαδικασίες που στην Ελλάδα παίρνουν πολλές μέρες και πρέπει να βρίσκεσαι εκεί αυτοπροσώπως,

εδώ πέρα στην Αγγλία μπορούν να γίνουν ηλεκτρονικά.

Όπως για παράδειγμα να πληρώσεις κάποιον λογαριασμό, οτιδήποτε έχει σχέση με διάφορες πληρωμές, με διάφορα φορολογικά,

όλα αυτά γίνονται πιο αυτόματα και μέσω του internet εδώ στην Αγγλία.

- Δεν είναι φανταστικό αυτό; - Είναι φανταστικό και σου λύνει τα χέρια!

- Σου λύνει τα χέρια, σου κάνει τη ζωή πιο εύκολη!

Νομίζω μόνο μία φορά, όταν ήρθα εδώ για πρώτη φορά, χρειάστηκε να πάω σε ένα γραφείο για ένα χαρτί

και από τότε δεν έχω ξαναπάει ποτέ σε γραφείο, δεν έχω ξαναμιλήσει ποτέ στο τηλέφωνο, τα έχω κάνει όλα online, νιώθω πολύ χαρούμενη!

- Ναι, ισχύει. Ένα άλλο πράγμα που έχω παρατηρήσει είναι οι πολύ μεγάλες αποστάσεις εδώ στο Λονδίνο.

Ας πούμε, όταν θέλω να πάω να συναντήσω κάποιον φίλο μου, πρέπει να ταξιδέψω πάνω από είκοσι λεπτά και συνήθως με το μετρό.

Ενώ στην Ελλάδα όλες οι αποστάσεις ήταν πολύ κοντινές

και μπορούσες να πας από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη, μέσα σε ένα τέταρτο, με το αυτοκίνητο.

- Είναι λίγο αστείο όταν οι άνθρωποι εδώ στη Γλασκώβη λένε ‘'Αυτό το κτίριο είναι πολύ κοντά:

είναι μισή ώρα με ένα λεωφορείο, ένα μετρό, άλλο ένα λεωφορείο''...

Για εμένα ‘'κοντά'', και φαντάζομαι για εσένα το ίδιο, είναι δέκα λεπτά με τα πόδια, ίσως.

- Ναι, ναι, γιατί έχουμε μεγαλώσει σε γειτονιές, ας πούμε.

- Ναι, και όλα είναι κοντά: το σουπερμάρκετ, το σχολείο, η πλατεία, η καφετέρια, είναι όλα μικρά και κοντά …

- Ακριβώς.

- Επειδή μιλάμε για διαφορές ανάμεσα στις πόλεις και στις χώρες,

ήθελα να ξέρω αν νιώθεις ακόμα διαφορετική από τους Βρετανούς ή αν νιώθεις ότι έχεις ενσωματωθεί.

- Κοίτα, θεωρώ τον εαυτό μου ακόμη τουρίστρια.

Ίσως επειδή, σε καθημερινή βάση, εξαιτίας του ότι μένω στο Λονδίνο και το Λονδίνο είναι η πρωτεύουσα του πολυπολιτισμικού στοιχείου,

δηλαδή υπάρχουν πάρα πολλοί διαφορετικοί πολιτισμοί και μέσα στην ημέρα σου μπορεί να συναντήσεις ανθρώπους από την άλλη άκρη του κόσμου,

ίσως για αυτό είναι πιο δύσκολο σε καθημερινή βάση να επικοινωνώ και να ανταλλάσσω στοιχεία με ντόπιους, με Βρετανούς.

Ας πούμε, μία μέρα, μπορεί να περάσει καιρός που να μην μιλήσω με κάποιον ο οποίος είναι Βρετανός.

Μπορεί να μιλήσω με Ιταλούς, με Ισπανούς, με Άραβες, με Γερμανούς και σπάνια με Άγγλους. Αλλά νομίζω πως αυτό είναι το Λονδίνο και δεν είναι γενικά η Αγγλία.

- Και αυτό ισχύει σε όλες τις περιοχές του Λονδίνου ή υπάρχουν κάποιες περιοχές που είναι πιο πολυπολιτισμικές;

- Νομίζω πως οι περισσότεροι Βρετανοί μένουν έξω από το Λονδίνο. Και υπάρχουν διαφορετικές γειτονιές που έχουν διαφορετικές ταυτότητες.

Υπάρχουν κάποια μέρη στα οποία κατοικούν ίσως περισσότεροι Έλληνες, περισσότεροι Κύπριοι, περισσότεροι Άραβες.

Δηλαδή, λένε ότι η Edgware Road, αυτός ο δρόμος, μένουν κυρίως αραβόφωνοι. Ο δρόμος της Knightsbridge: κυρίως ακούς αραβικά.

Σε κάθε γειτονιά υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι από πολλές διαφορετικές χώρες

αλλά συγκεκριμένοι άνθρωποι από συγκεκριμένες χώρες έχουν συγκεκριμένη προτίμηση σε γειτονιά.

- Άρα, οι πιο πολλοί φίλοι που έχεις είναι από άλλες χώρες, φαντάζομαι. - Ναι. Έχω φίλους κυρίως από διαφορετικές χώρες.

- Ναι, κατάλαβα. Και όταν εσύ και οι φίλοι σου πηγαίνετε έξω, πώς περνάτε το χρόνο σας; Πηγαίνετε σε πάμπ όπως πηγαίνουν οι άνθρωποι εδώ;

- Ναι, κυρίως πηγαίνουμε σε παμπ, είναι σαν παράδοση εδώ στην Αγγλία! Όμως νομίζω για εμάς τους Έλληνες το ρόλο της παμπ έχουν οι καφετέριες.

- Εγώ προσωπικά προτιμώ τις καφετέριες. - Ίσως επειδή είναι πιο ήσυχα στις καφετέριες.

- Σωστό.

- Για μας η καφετέρια έχει έναν τελείως διαφορετικό ρόλο. Δεν είναι μόνο το ότι αγαπάμε πολύ τον καφέ, αλλά είναι και μία ευκαιρία για να συζητήσουμε.

Και για να συζητήσεις θέλεις ησυχία, για να ακούς τον άλλον, σωστά;

Στις παμπ έχει πολλή φασαρία, έχει πολύ κόσμο και έχει σχετικά δυνατότερη μουσική από αυτή που έχουμε συνηθίσει.

Εγώ και εδώ πέρα πηγαίνω σε διάφορες καφετέριες, όμως πηγαίνω κυρίως πρωινές ώρες, κάτι που δεν το έκανα στην Ελλάδα.

Στην Ελλάδα πήγαινα για καφέ ίσως το απογευματάκι, δηλαδή μετά το μεσημεριανό.

Αλλά εδώ πηγαίνω το πρωί για καφέ και ταυτόχρονα απολαμβάνω και το πρωινό μου στην καφετέρια,

δηλαδή μπορεί να πιω τον καφέ μου μαζί με ένα κρουασάν και να οργανώσω την ημέρα μου. Τότε πηγαίνω στις καφετέριες.

- Άρα νιώθεις ότι όταν είσαι στο Λονδίνο έχεις διαφορετικούς ρυθμούς μέσα στη μέρα; Ότι κάνεις τα πράγματα πιο νωρίς ή τα κάνεις διαφορετικά;

- Ναι, νομίζω. Γενικά εγώ συνήθιζα να ξυπνάω νωρίς.

Στην Ελλάδα ίσως ξυπνάω πιο αργά από ότι ξυπνάω εδώ, γιατί εγώ ξυπνάω συνήθως γύρω στις πέντε το πρωί.

- Εγώ δεν ξυπνάω στις πέντε το πρωί, αλλά όντως και εγώ ξυπνάω πιο αργά στην Ελλάδα. Εγώ κανονικά ξυπνάω γύρω στις εννιά.

- Αυτό το κάνεις και στην Ελλάδα; Και στην Ελλάδα ξυπνάς στις εννιά;

- Ξυπνάω … ξυπνάω ό,τι ώρα ξυπνάω.

Δεν έχω κανένα πρόγραμμα στην Ελλάδα, γιατί όταν πάω στην Ελλάδα πάω για διακοπές και δεν έχω να κάνω δουλειά ή κάτι σημαντικό.

- Ναι, είναι ο ίδιος τρόπος που βλέπω και εγώ την Ελλάδα, πλέον. Συνήθως πηγαίνεις για καφέ ή πηγαίνεις και για φαγητό;

- Συνήθως πηγαίνω για καφέ. Έχω μία - δύο καφετέριες που αγαπάω πάρα πολύ στο Ηράκλειο και συνήθως πηγαίνουμε εκεί ή πηγαίνουμε για περίπατο.

Για φαγητό όχι πάρα πολύ.

- Εγώ πηγαίνω, όπως είπαμε και πριν, για καφέ, και κάποιες φορές, συνήθως μετά τις δέκα πηγαίνω σε μαγαζιά τα οποία είναι πιο πολύ σαν μικρές ταβέρνες.

- Τα μεζεδοπωλεία εννοείς;

- Σωστά, σε μεζεδοπωλεία, τα οποία, ειδικά το καλοκαίρι έχουν τα τραπέζια τους έξω.

Αυτό είναι κάτι επίσης που δεν υπάρχει εδώ πέρα στο Λονδίνο.

Δεν υπάρχουν, δηλαδή, μαγαζιά τα οποία να έχουν live μουσική, να έχουν κρασί ή ούζο μαζί με έναν μικρό μεζέ.

Συνήθως είναι εστιατόρια εδώ πέρα στο Λονδίνο και έχουν έναν λίγο πιο τυπικό, αυστηρό χαρακτήρα θα έλεγα.

Δηλαδή πρέπει να κλείσεις στο μαγαζί για να μπορέσεις να πας.

Ενώ σε αυτού του είδους τα μαγαζιά όπως είναι τα ουζερί ή τα μεζεδοπωλεία δε χρειάζεται να πάρεις καν τηλέφωνο,

μπορείς απλά μετά τον καφέ να συνεχίσεις τη βραδιά σου εκεί.

Προφανώς σίγουρα και εδώ πέρα στο Λονδίνο θα υπάρχουν μαγαζιά τα οποία μπορείς απλά να πας εκεί χωρίς να κλείσεις κάποιο τραπέζι.

Απλά ίσως, εγώ, στα μαγαζιά που συνηθίζω να πηγαίνω, υπάρχει μία προτεραιότητα,

υπάρχει ένας προγραμματισμός μεγαλύτερος από αυτόν που υπάρχει στην Ελλάδα.

Δηλαδή πρέπει να έχεις σκεφτεί ίσως κάποιες μέρες πριν πού θα ήθελες να περάσεις την Παρασκευή σου,

αι για αυτό χρειάζεται μία μεγαλύτερη οργάνωση εάν θέλεις όντως να φας σε ένα εστιατόριο.

- Όλες αυτές οι διαφορές αλλά και οι ομοιότητες μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένου Βασιλείου είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσες.

Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ που ήρθες σήμερα εδώ, στο podcast.

- Kαι εγώ, είναι η αλήθεια, χάρηκα πάρα πολύ! Θα ήμασταν νομίζω και οι δύο πολύ χαρούμενες να διαβάσουμε και τη δικιά σας άποψη.

- Ναι! Αν έχετε προτάσεις για άλλα επεισόδια που θέλετε να συζητήσουμε, γράψτε μας στα σχόλια.

- Ναι, ναι, ναι! - Αυτά από μας!

- Φιλάκια πολλά, παιδιά! - Φιλάκια πολλά και τα λέμε, τσάο τσάο!

- Bye!