κεφάλαιο 4

Η Ντέιζη τραβούσε την σκηνή και κατέγραφε όλες τις απειλητικές λέξεις.

Ξαφνικά η κάμερα έκανε ένα περίεργο σφυριχτό ήχο.

"Ίσως η κασέτα είναι μπλοκαρισμένη!" πανικοβλήθηκε η Ντέιζη.

Προσπάθησε να την σβήσει αλλά πάτησε λάθος κουμπί και ο σφυριχτός ήχος αυξήθηκε.

Στο σημείο αυτό ο πρώην σύζυγος της Παμ το αντιλήφθηκε και γύρισε εξοργισμένος.

Συνειδητοποίησε ότι κάποιος τον παρακολουθούσε και έβρισε υπερβολικά.

Μετά κατευθύνθηκε προς την Ντέιζη λες και θα την χτυπούσε.

Η πρώτη σκέψη της Ντέιζη ήταν να προστατεύσει την κάμερα με το σώμα της, γύρισε τη πλάτη της σε αυτόν και άρχισε να ουρλιάζει.

Της φάνηκε ότι το ουρλιαχτό της κράτησε μια αιωνιότητα.

Ξαφνικά ένα δυνατό φως φακού φώτισε και τους δύο.

"Τι συμβαίνει εδώ;"

Ήταν μια αστυνομικίνα, που φαινόταν πολύ αποφασισμένη.

"Είδα εσένα να σκαρφαλώνεις πάνω από το φράκτη," δείχνοντας τον άντρα με το φως του φακού της

"Ελάτε ήσυχα, και οι δύο σας.

Σας συλλαμβάνω για καταπάτηση και …"

Ακριβώς αυτή τη στιγμή η Παμ φάνηκε στο παράθυρο της κρεβατοκάμαράς της, το άνοιξε και κοίταξε έξω.

"Αστυνομικέ, αστυνομικέ. Αυτός ο άντρας αναμφίβολα καταπατά, αλλά η νεαρή γυναίκα είναι φίλη μου."

Ο πρώην σύζυγος της Παμ απομακρύνθηκε μόλις εμφανίστηκε ο συνάδελφος της αστυφύλακα και η Ντέιζη προσκλήθηκε μέσα στο εξοχικό για να καθαριστεί και να πιει ένα καυτό φλιτζάνι κακάο.

"Λοιπόν, αυτή είναι τύχη." είπε η Ντέιζη.

"Να κατορθώσεις να τον κινηματογραφήσεις να κοιτάζει μέσα στο παράθυρό σου τη νύχτα και να έχεις όλη την σκηνή επιβεβαιωμένη από την αστυνομία.

Δεν νομίζω ότι θα έχεις άλλη φασαρία από τον Τζιμ!"

Το επόμενο πρωί γύρω στις έντεκα η Ντέιζη έφτασε στο γραφείο της για να βρει ένα φρέσκο μπουκέτο από λουλούδια μέσα σε ένα βάζο, πάνω στο γραφείο της.

Εκεί κοντά υπήρχε ένα μικρό σημείωμα γραμμένο με μολύβι.

"Ευχαριστώ Ντέιζη, ευχαριστώ και πάλι. Παμ.

Υ.Γ. Έχω βάλει ένα βάζο σπιτικής μαρμελάδας πράσινου δαμάσκηνου στο ψυγείο σου."