Ĉapitro 3.2

Tom: Kio?

Pri kio vi parolas? Kio estas pli grava? Bob: Vi ne vidis min, dum mi proksimiĝis al vi, sed mi vin rigardis.

Linda: Mi ne komprenas, pri kio vi parolas.

Bob: Mi parolas pri via vizaĝo.

Linda: Kio pri mia vizaĝo?

Ĉu ĝi ne estas bela? Bob: Ho jes, ĝi estas bela, ĝi estas la plej bela en la mondo.

Sed ĝi estis mistera! Linda: Mistera?

Ĉu mia vizaĝo estis mistera? Bob: Jes.

Via vizaĝo estis mistera. Fakte, viaj vizaĝoj estis misteraj. Mistera vizaĝo de spionino ĉe mistera vizaĝo de spiono. Vi aspektis strange. Vi aspektis mistere. Mi bone rigardis vin, dum mi proksimiĝis al vi, kaj estis mistera esprimo sur via vizaĝo, Linda, kaj ankaŭ sur via, Tom. Kiel mi jam diris, vi aspektis kiel spionoj.