Suna Mateno en la Merkato

Aŭskultu ĉi tiun lecionon en "Esperanto Stories" ĉe YouTube kaj Apple Podcasts.

Hodiaŭ estas sabato. La suno brilas forte en la kvieta, blua ĉielo. Paŭlo sidas ĉe sia fenestro kaj trinkas tason da varma kafo. Li rigardas la straton.

Estas tempo por viziti la urbocentran merkaton. Li prenas sian grandan, verdan sakon kaj piediras al la placo. Kiam Paŭlo alvenas, la merkato jam estas plena de vivo. La aero estas tute speciala.

Li fermas siajn okulojn kaj spiras profunde. Li sentas la dolĉan odoron de maturaj fragoj kaj la fortan aromon de freŝa kofeo. Estas agrable esti ĉi tie inter la homoj. Unue, li haltas ĉe la frukto-vendejo.

La koloroj estas mirindaj. Li vidas ruĝajn pomojn, flavajn bananojn kaj belajn, purpurajn vinberojn. Paŭlo tuŝas la surfacon de granda akvomelono; ĝi estas malvarma kaj glata. "Bonan tagon!"

li diras al la vendistino. Li aĉetas tri kilogramojn da fruktoj. Lia sako fariĝas iom peza, sed li estas feliĉa. Poste, li marŝas proksime al la bakejo.

Tie, la odoro de varma pano estas nerezistebla. La pano estas ora kaj kraketa. Paŭlo aŭdas la sonon de la homoj, kiuj babilas kaj ridas. Infano kuras kun granda, bunta balono.

La tuta foirplaco estas kiel pentraĵo plena de moviĝo. Fine, Paŭlo aĉetas malgrandan bukedon da floroj. Ili estas blankaj kaj odoras tre freŝe. Li rigardas la ĉielon denove.

La suno ankoraŭ brilas, kaj la tago estas bela. Kun sako plena de manĝaĵoj kaj koro plena de trankvilo, li revenas hejmen. La merkato ne estas nur loko por aĉeti; ĝi estas festo por la okuloj kaj la nazo.