کروکودیلِ گُرُسنِه

روزی روزِگاری کروکودیلی بود کِه خِیلی گُرُسنِه بود.

او خِیلی آهِستِه وَ آرام وَ بی سَر وَ صِدا بِه دُنبالِ غَذا می‌گَشت. وَسِپَس....

پااووو! کروکودیل حَملِه می‌کُنَد وَیِک طُعمِه را شِکار می‌کُنَد.

بَعد اَز آن او دیگر گُرُسنِه نیست وَ خوشحال اَست.

تا وَقتی که او دوبارِه گُرُسنِه شَوَد.