— მე ვარ გოჭი პეპა.
ეს ჩემი უმცროსი ძმა ჯორჯია.
ეს დედა ღრუტუა.
ეს კი მამა ღრუტუ.
გოჭი პეპა.
პიკნიკი.
დღეს შესანიშნავი მზიანი დღეა.
პეპამ და მისმა ოჯახმა გადაწყვიტეს მოაწყო პიკნიკი.
მამა ღრუტუს მოაქვს საჭმლით სავსე კალათა.
- გადასაფარებელი, პური, ყველი, პომიდორი, ლიმონათი ხომ არაფერი დაგვავიწყდა?
- მარწყვის ნამცხვარი.
- ვიხუმრე პეპა.
მარწყვის ნამცხვარიც კალათაშია.
- აბა ყველანი მზად ხართ? - მზად ვართ.
- წავედით.
საუკეთესო საპიკნიკე დღეა.
- ვაშა!
- მაგარია. რა კარგია ბუნებაში, მოდით ვირბინოთ და ვივარჯიშოთ.
- მე მშია, მერე უნდა დავიძინო, არ მინდა სირბილი.
- ურიგო არ იქნება თუ მამა ირბენს, მას დიდი მუცელი აქვს.
- ჩვეულებრივი მუცელი მაქვს, მაგრამ მაინც სიამოვნებით ვივარჯიშებ.
- მივირთვათ.
- უკვე დროა, ძალიან მომშივდა.
რა გემრიელია.
- მოდი წამოვწვები.
- მამა ღრუტუ, შენ ხომ სირბილს აპირებდი.
- მერე ვირბენ.
- შეხედეთ, გუბურა იხვის ჭუკებით.
დედა მოდი, რა ვაჭამოთ?
- კარგი, პური დაუყარეთ.
პეპას და ჯორჯს მოსწონთ იხვების დაპურება.
- დედა, კიდევ შიათ.
- ეყოფათ!
- მაპატიე იხვის ჭუკო, პური მეტი არ მაქვს.
იხვის ჭუკები შიათ.
- მამა ღრუტუ ძალიან გაერთო ვარჯიშით.
- რა?
- ისევ აქ ხართ? ხომ გითხარით, მეტი პური არ გვაქვს.
- დედა, ჩვენ ხომ გვაქვს მარწყვის ნამცხვარი.
- თუ დარჩება ნამცეცები ვაჭამოთ იხვის ჭუკებს.
- ყველას უყვარს დედა ღრუტუნას მომზადებული მარწყვის ნამცხვარი.
- ო კრაზანა, როგორ მეშინია კრაზანების.
- ნუ გეშინია დედა ღრუტუნა, რა მოხდა კრაზანაა.
- წადი აქედან.
- დაწყნარდი და გაფრინდება.
ხომ ვხედავ, უნდა დაწყნარდე უი, გაფრინდე!
მიშველეთ! წადი დამანებე თავი, წადი, დამანებე თავი, დამანებე თავი.
- ვიმედოვნებ, მამა ღრუტუს არ უკბენს კრაზანა.
- ვაი, მიშველეთ!
- კრაზანა ვერ დაეწევა ჩვენ მამა ღრუტუს.
- მიშველეთ!
- მოდით მივირთვათ, სანამ კრაზანა მოფრინდება.
- ოო, ჩვენ სულ დაგვავიწყდე იხვის ჭუკები.
- მგონი შემოვიშორე.
- რომ თქვი უნდა ვირბინო,
მეგონა ხუმრობდი.
- საბედნიეროდ ჩემი ნამცხვარი არავის შეუჭამია.
- მოიცა მამა, შენ ხომ დამპირდი რომ დავუტოვებდი იხვის ჭუკებს?
- თქვენ ძალიან გაგიმართლათ.
გადაუხადეთ მამა ღრუტუს მადლობა.
- შეგერგოთ ჭუკებო.
- სახლში წასვლის დროა, დაემშვიდობე იხვის ჭუკებს,
- მშვიდობით ჭუკებო.
მალე შევხვდებით.
