×

우리는 LingQ를 개선하기 위해서 쿠키를 사용합니다. 사이트를 방문함으로써 당신은 동의합니다 쿠키 정책.


image

► 011 - Όσκαρ Ουάιλντ, Το Αηδόνι και το Τριαντάφυλλο - Όσκαρ Ουάιλντ / Oscar Wilde (2/2)

Το Αηδόνι και το Τριαντάφυλλο - Όσκαρ Ουάιλντ / Oscar Wilde (2/2)

Και όταν η Σελήνη έλαμψε στους ουρανούς η Αηδόνα πέταξε στην Τριανταφυλλιά, και έβαλε το στήθος της πάνω στο αγκάθι. Όλο το βράδυ τραγουδούσε με το στήθος της πάνω στο αγκάθι, και η ψυχρή κρυστάλλινη Σελήνη έσκυψε και αφουγκράστηκε. Όλη νύχτα τραγουδούσε, και το αγκάθι έμπαινε όλο και βαθύτερα στο στήθος της, και το αίμα της ζωής της άδειαζε από μέσα της.

Τραγούδησε πρώτα για τη γέννηση της αγάπης στην καρδιά ενός αγοριού και ενός κοριτσιού. Και στο (πιο) ψηλό κλαδάκι της Τριανταφυλλιάς άνθισε ένα θαυμάσιο τριαντάφυλλο, πέταλο με το πέταλο, τραγούδι με το τραγούδι.

Ωχρό ήταν, στην αρχή, όπως η καταχνιά που κρέμεται πάνω από το ποτάμι - ωχρό σαν τα πόδια τού πρωινού, και ασημένιο σαν τα φτερά της αυγής.

Σαν τη σκιά ενός τριαντάφυλλου σε καθρέφτη από ασήμι, σαν τη σκιά ενός τριαντάφυλλου σε λίμνη νερού, έτσι ήταν το τριαντάφυλλο που άνθισε στο ψηλότερο κλαδάκι του Δένδρου. Μα το Δένδρο φώναξε στην Αηδόνα να πιέσει περισσότερο πάνω στο αγκάθι «Πίεσε περισσότερο, μικρή Αηδόνα», φώναξε το Δένδρο, «αλλιώς η Μέρα θα 'ρθει πριν να τελειώσει το τριαντάφυλλο.» Έτσι η Αηδόνα πίεσε περισσότερο πάνω στο αγκάθι, και ολοένα και δυνατότερο έγινε το τραγούδι της, καθώς τραγούδαγε για τη γέννηση του πάθους στην ψυχή ενός άνδρα και μίας κόρης. Και μία απαλή απόχρωση από ροζ ήρθε στα φύλλα του τριαντάφυλλου, σαν το αναψοκοκκίνισμα στο πρόσωπο του γαμπρού όταν φιλά τα χείλη της νύφης.

Αλλά το αγκάθι δεν είχε ακόμα φτάσει στην καρδιά της, κι έτσι η καρδιά του τριαντάφυλλου παρέμενε λευκή, καθώς μόνο το αίμα της καρδιάς ενός Αηδονιού μπορεί να κοκκινίσει την καρδιά ενός ρόδου. Και το Δένδρο φώναξε στην Αηδόνα να πιέσει περισσότερο πάνω στο αγκάθι. «Πίεσε περισσότερο, μικρή Αηδόνα», φώναξε το Δένδρο, «αλλιώς η Μέρα θα 'ρθει πριν να τελειώσει το τριαντάφυλλο.» Έτσι η Αηδόνα πίεσε περισσότερο πάνω στο αγκάθι, και το αγκάθι άγγιξε την καρδιά της, και μία άγρια σουβλιά πόνου τη διαπέρασε. Πικρός, πικρός ήταν ο πόνος, και όλο και πιο ξέφρενο γινόταν το τραγούδι της, καθώς τραγουδούσε για τον Έρωτα που τελειοποιείται με το Θάνατο, για τον Έρωτα που δεν πεθαίνει στο μνήμα.

Και το θαυμάσιο ρόδο έγινε βαθυκόκκινο, σαν το ροδόχρωμα του ουρανού της ανατολής. Βαθυκόκκινη ήταν η γιρλάντα από πέταλα, και πορφυρή σα ρουμπίνι ήταν η καρδιά

Μα της Αηδόνας η φωνή γινόταν όλο και πιο αχνή, και τα μικρά φτερά της άρχισαν να τρέμουν, και μία λεπτή μεμβράνη σκέπασε τα μάτια της. Όλο και πιο αδύναμο γινόταν το τραγούδι της, και ένοιωσε κάτι να την πνίγει στο λαιμό.

Τότε έβγαλε ένα τελευταίο ξέσπασμα μουσικής. Η λευκή Σελήνη το άκουσε, και ξέχασε την αυγή, και παρέμεινε στον ουρανό. Το κόκκινο ρόδο το άκουσε, και τρεμούλιασε σύγκορμο από έκσταση, και άνοιξε τα πέταλά του στον κρύο πρωινό αέρα.

Η ηχώ το μετέφερε στις πορφυροβαμμένες της σπηλιές στους λόφους, και ξύπνησε τους κοιμισμένους τσοπάνηδες από τα όνειρα τους. Αρμένισε μέσα από τα καλάμια του ποταμού, και αυτά μετέφεραν το μαντάτο του στη θάλασσα.

«Κοίτα, κοίτα!» φώναξε το δένδρο, «το τριαντάφυλλο είναι έτοιμο τώρα», μα η Αηδόνα δεν έδωσε καμία απάντηση, γιατί κειτόταν νεκρή στο ψηλό χορτάρι, με το αγκάθι στην καρδιά της.

* * *

Και το μεσημέρι ο Φοιτητής άνοιξε το παραθυρό του και κοίταξε έξω. «Τι έκπληξη, τι θαυμάσια τύχη!» Ξεφώνησε, «να ένα κόκκινο τριαντάφυλλο! Δεν έχω ποτέ δει τριαντάφυλλο σαν κι αυτό σε όλη μου τη ζωή. Είναι τόσο όμορφο που είμαι σίγουρος ότι έχει ένα μακρύ Λατινικό όνομα», και έσκυψε και το έκοψε.

Μετά φόρεσε το καπέλο του, και έτρεξε μέχρι το σπίτι του Καθηγητή με το τριαντάφυλλο στο χέρι του. Η κόρη του Καθηγητή καθόταν στην εξώπορτα τυλίγοντας μπλε μετάξι σε μια κουβαρίστρα, και το σκυλάκι της ήταν ξαπλωμένο στα πόδια της. «Είπες ότι θα χόρευες μαζί μου αν σου έφερνα ένα κόκκινο τριαντάφυλλο,» φώναξε ο Φοιτητής. «Ορίστε το πιο κόκκινο τριαντάφυλλο σ' ολόκληρο τον κόσμο. Θα το φορέσεις σήμερα το βράδυ δίπλα στην καρδιά σου, και καθώς θα χορεύουμε μαζί θα σου λέει πόσο σε αγαπώ.»

Μα το κορίτσι κατσούφιασε. «Φοβάμαι ότι δεν θα ταιριάζει με το φορεμά μου,» απάντησε, «και, εκτός αυτού, ο ανιψιός του Αυλάρχη μου έχει στείλει μερικά αληθινά πετράδια, και όλοι ξέρουν ότι τα πετράδια κοστίζουν πολύ περισσότερο από τα λουλούδια.»

«Λοιπόν, στο λόγο μου, είσαι πολύ αχάριστη,» είπε ο Φοιτητής θυμωμένα, και πέταξε το τριαντάφυλλο στο δρόμο, κι εκείνο έπεσε μέσα στο ρείθρο, και ο τροχός μίας αμαξάς πέρασε από πάνω του. «Αχάριστη!» είπε το κορίτσι

* * *

«Για να σου πω, είσαι πολύ αναιδής. Και, έπειτα, ποιος είσαι εσύ; Ένας φοιτητάκος. Γιατί, δεν πιστεύω ότι ούτε καν έχεις ασημένιες αγκράφες στα παπούτσια σου όπως έχει ο ανιψιός του Αυλάρχη», και σηκώθηκε από την καρέκλα της και μπήκε μέσα στο σπίτι. «Τι ανόητο πράγμα που είναι ο Έρωτας,» είπε ο φοιτητής καθώς έφευγε. «Δεν είναι ούτε κατά το ήμισυ τόσο χρήσιμος όσο η Λογική, καθώς δεν αποδεικνύει τίποτε, και πάντοτε σου τάζει πράγματα που δεν πρόκειται να συμβούν, και σε κάνει να πιστεύεις πράγματα που δεν είναι αληθινά.

Στην πραγματικότητα, δεν είναι διόλου πρακτικός, και, καθώς στην εποχή μας το να είσαι πρακτικός είναι το παν, θα επιστρέψω στην Φιλοσοφία και θα μελετήσω Μεταφυσική.» Έτσι επέστρεψε στο δωμάτιό του και τράβηξε ένα μεγάλο σκονισμένο βιβλίο, και άρχισε να διαβάζει.


Το Αηδόνι και το Τριαντάφυλλο - Όσκαρ Ουάιλντ / Oscar Wilde (2/2) Nachtigall und die Rose - Oscar Wilde (2/2) The Nightingale and the Rose - Oscar Wilde / Oscar Wilde (2/2) 夜莺与玫瑰 - 奥斯卡·王尔德 / 奥斯卡·王尔德 (2/2)

Και όταν η Σελήνη έλαμψε στους ουρανούς η Αηδόνα πέταξε στην Τριανταφυλλιά, και έβαλε το στήθος της πάνω στο αγκάθι. Und als der Mond am Himmel schien, flog Aidona nach Triantaphyllia und legte ihre Brust an den Dorn. And when the Moon shone in the heavens the Nightingale flew to the Rose, and laid her breast upon the thorn. E quando la luna brillò nel cielo, Aidona volò a Triantaphyllia e pose il petto sulla spina. Όλο το βράδυ τραγουδούσε με το στήθος της πάνω στο αγκάθι, και η ψυχρή κρυστάλλινη Σελήνη έσκυψε και αφουγκράστηκε. Sie sang die ganze Nacht mit ihrer Brust auf dem Dorn, und der kalte kristalline Mond beugte sich herab und lauschte. Όλο το βράδυ τραγουδούσε με το στήθος της πάνω στο αγκάθι, και η ψυχρή κρυστάλλινη Σελήνη έσκυψε και αφουγκράστηκε. All night she sang with her breast upon the thorn, and the cold crystal Moon bent down and listened. Cantò tutta la notte con il petto sulla spina, e la fredda e cristallina Luna si chinò e ascoltò. Όλη νύχτα τραγουδούσε, και το αγκάθι έμπαινε όλο και βαθύτερα στο στήθος της, και το αίμα της ζωής της άδειαζε από μέσα της. All night long she sang, and the thorn went deeper and deeper into her breast, and her life-blood drained from her. Ha cantato tutta la notte, e la spina è andata sempre più a fondo nel suo petto, e il sangue della sua vita si è svuotato da dentro di lei.

Τραγούδησε πρώτα για τη γέννηση της αγάπης στην καρδιά ενός αγοριού και ενός κοριτσιού. Ha cantato per la prima volta della nascita dell'amore nel cuore di un ragazzo e una ragazza. Και στο (πιο) ψηλό κλαδάκι της Τριανταφυλλιάς άνθισε ένα θαυμάσιο τριαντάφυλλο, πέταλο με το πέταλο, τραγούδι με το τραγούδι. And on the (highest) branch of the Rose, a wonderful rose blossomed, petal by petal, song by song. E nel ramo (più alto) della Triantaphyllia una magnifica rosa sbocciò, petalo dopo petalo, canzone dopo canzone.

Ωχρό ήταν, στην αρχή, όπως η καταχνιά που κρέμεται πάνω από το ποτάμι - ωχρό σαν τα πόδια τού πρωινού, και ασημένιο σαν τα φτερά της αυγής. Zuerst war sie blass, wie der Nebel, der über dem Fluss hing - blass wie die Füße des Morgens und silbern wie die Flügel der Morgendämmerung. Pale was it, at first, as the gloom that hangs over the river—pale as the feet of the morning, and silver as the wings of the dawn. All'inizio era pallido, come l'oscurità che incombeva sul fiume - pallido come le gambe del mattino e argento come le ali dell'alba.

Σαν τη σκιά ενός τριαντάφυλλου σε καθρέφτη από ασήμι, σαν τη σκιά ενός τριαντάφυλλου σε λίμνη νερού, έτσι ήταν το τριαντάφυλλο που άνθισε στο ψηλότερο κλαδάκι του Δένδρου. Like the shadow of a rose in a mirror of silver, like the shadow of a rose in a pool of water, so was the rose that bloomed on the highest branch of the Tree. Come l'ombra di una rosa su uno specchio d'argento, come l'ombra di una rosa su uno stagno d'acqua, così fu la rosa che sbocciò sul ramo più alto dell'Albero. Μα το Δένδρο φώναξε στην Αηδόνα να πιέσει περισσότερο πάνω στο αγκάθι «Πίεσε περισσότερο, μικρή Αηδόνα», φώναξε το Δένδρο, «αλλιώς η Μέρα θα 'ρθει πριν να τελειώσει το τριαντάφυλλο.» Έτσι η Αηδόνα πίεσε περισσότερο πάνω στο αγκάθι, και ολοένα και δυνατότερο έγινε το τραγούδι της, καθώς τραγούδαγε για τη γέννηση του πάθους στην ψυχή ενός άνδρα και μίας κόρης. Aber der Baum rief Adona zu, sie solle fester auf den Dorn drücken: "Drück fester, kleine Adona", rief der Baum, "oder der Tag wird kommen, bevor die Rose fertig ist." So drückte Eidona fester auf den Dorn, und lauter und lauter wurde ihr Lied, als sie von der Geburt der Leidenschaft in der Seele eines Mannes und einer Tochter sang. But the Tree called to the Nightingale to press harder on the thorn "Press harder, little Nightingale," cried the Tree, "or the Day will come before the rose is finished." So Aedona pressed harder on the thorn, and louder and louder grew her song, as she sang of the birth of passion in the soul of a man and a daughter. Ma Dendro gridò ad Aidona di spingere più forte sulla spina "Spingi più forte, piccola Aidona", gridò Dendro, "altrimenti verrà il giorno prima che la rosa sia finita". Così Aidona fece più pressione sulla spina e la sua canzone divenne sempre più forte, mentre cantava sulla nascita della passione nell'anima di un uomo e di una figlia. Και μία απαλή απόχρωση από ροζ ήρθε στα φύλλα του τριαντάφυλλου, σαν το αναψοκοκκίνισμα στο πρόσωπο του γαμπρού όταν φιλά τα χείλη της νύφης. Die Rosenblätter färbten sich zart rosa, so wie das Gesicht des Bräutigams errötet, wenn er die Lippen der Braut küsst. And a soft tinge of pink came to the leaves of the rose, like the flush on the bridegroom's face when he kisses the bride's lips. E una tenue sfumatura di rosa venne sulle foglie della rosa, come il rossore sul viso dello sposo quando bacia le labbra della sposa.

Αλλά το αγκάθι δεν είχε ακόμα φτάσει στην καρδιά της, κι έτσι η καρδιά του τριαντάφυλλου παρέμενε λευκή, καθώς μόνο το αίμα της καρδιάς ενός Αηδονιού μπορεί να κοκκινίσει την καρδιά ενός ρόδου. Aber der Dorn hatte ihr Herz noch nicht erreicht, und so blieb das Herz der Rose weiß, wie nur das Blut des Herzens einer Nachtigall das Herz einer Rose röten kann. But the thorn had not yet reached her heart, and so the heart of the rose remained white, as only the blood of a Nightingale's heart can redden the heart of a rose. Ma la spina non aveva ancora raggiunto il suo cuore, e così il cuore della rosa rimase bianco, come solo il sangue del cuore di un usignolo può arrossare il cuore di una rosa. Και το Δένδρο φώναξε στην Αηδόνα να πιέσει περισσότερο πάνω στο αγκάθι. And the Tree called to the Nightingale to press harder on the thorn. «Πίεσε περισσότερο, μικρή Αηδόνα», φώναξε το Δένδρο, «αλλιώς η Μέρα θα 'ρθει πριν να τελειώσει το τριαντάφυλλο.» Έτσι η Αηδόνα πίεσε περισσότερο πάνω στο αγκάθι, και το αγκάθι άγγιξε την καρδιά της, και μία άγρια σουβλιά πόνου τη διαπέρασε. "Press harder, little Nightingale," cried the Tree, "or the Day will come before the rose is finished." So Nightingale pressed harder on the thorn, and the thorn touched her heart, and a fierce stab of pain shot through her. "Spingiti più forte, piccola Aidona", gridò l'Albero, "altrimenti verrà il Giorno prima che la rosa sia finita". Così Aidona premette più forte sulla spina, e la spina le toccò il cuore, e un selvaggio pungiglione di dolore la trafisse. Πικρός, πικρός ήταν ο πόνος, και όλο και πιο ξέφρενο γινόταν το τραγούδι της, καθώς τραγουδούσε για τον Έρωτα που τελειοποιείται με το Θάνατο, για τον Έρωτα που δεν πεθαίνει στο μνήμα. Bitter, bitter war der Schmerz, und immer verzweifelter sang sie von dem Eros, der durch den Tod vervollkommnet wird, von dem Eros, der nicht im Grab stirbt. Bitter, bitter was the pain, and more and more frantic was her singing, as she sang of the Eros that is perfected by Death, of the Eros that does not die in the grave. Amaro, amaro era il dolore, e sempre più frenetico era il suo canto, mentre cantava dell'Eros che si perfeziona con la Morte, dell'Eros che non muore nella tomba.

Και το θαυμάσιο ρόδο έγινε βαθυκόκκινο, σαν το ροδόχρωμα του ουρανού της ανατολής. Βαθυκόκκινη ήταν η γιρλάντα από πέταλα, και πορφυρή σα ρουμπίνι ήταν η καρδιά Tiefrot war die Girlande aus Blütenblättern, und purpurrot wie ein Rubin war das Herz. Deep red was the garland of petals, and purple as a ruby was the heart. Rosso intenso era la ghirlanda di petali e viola come un rubino il cuore.

Μα της Αηδόνας η φωνή γινόταν όλο και πιο αχνή, και τα μικρά φτερά της άρχισαν να τρέμουν, και μία λεπτή μεμβράνη σκέπασε τα μάτια της. But Aedona's voice grew fainter and fainter, and her little wings began to tremble, and a thin membrane covered her eyes. Ma la voce di Edona si fece sempre più flebile, le sue piccole ali cominciarono a tremare e una sottile pellicola le coprì gli occhi. Όλο και πιο αδύναμο γινόταν το τραγούδι της, και ένοιωσε κάτι να την πνίγει στο λαιμό. Ihr Gesang wurde immer schwächer, und sie spürte, wie sie etwas in der Kehle würgte. Her singing grew weaker and weaker, and she felt something choking her in the throat. La sua canzone divenne sempre più debole e sentì qualcosa soffocarla in gola.

Τότε έβγαλε ένα τελευταίο ξέσπασμα μουσικής. Dann ließ er ein letztes Mal Musik ertönen. Poi si è lasciato andare a un'ultima esplosione di musica. Η λευκή Σελήνη το άκουσε, και ξέχασε την αυγή, και παρέμεινε στον ουρανό. The white Moon heard it, and forgot the dawn, and remained in the sky. La bianca luna lo udì, e dimenticò l'alba, e rimase nel cielo. Το κόκκινο ρόδο το άκουσε, και τρεμούλιασε σύγκορμο από έκσταση, και άνοιξε τα πέταλά του στον κρύο πρωινό αέρα. The red rose heard it, and shivered in ecstasy, and spread its petals in the cold morning air. La rosa rossa lo sentì e tremò di estasi, e allargò i suoi petali nell'aria fredda del mattino.

Η ηχώ το μετέφερε στις πορφυροβαμμένες της σπηλιές στους λόφους, και ξύπνησε τους κοιμισμένους τσοπάνηδες από τα όνειρα τους. Das Echo trug es zu seinen purpurroten Höhlen in den Hügeln und weckte die schlafenden Hirten aus ihren Träumen. The echo carried it to its purple-painted caves in the hills, and woke the sleeping shepherds from their dreams. L'eco lo portò nelle sue grotte dipinte di viola sulle colline e svegliò i pastori addormentati dai loro sogni. Αρμένισε μέσα από τα καλάμια του ποταμού, και αυτά μετέφεραν το μαντάτο του στη θάλασσα. Er tobte durch das Schilf des Flusses, und sie trugen seine Nachricht zum Meer. He raged through the reeds of the river, and they carried his tidings to the sea. Si scatenò tra le canne del fiume ed essi portarono la notizia fino al mare.

«Κοίτα, κοίτα!» φώναξε το δένδρο, «το τριαντάφυλλο είναι έτοιμο τώρα», μα η Αηδόνα δεν έδωσε καμία απάντηση, γιατί κειτόταν νεκρή στο ψηλό χορτάρι, με το αγκάθι στην καρδιά της. "Look, look!" cried the tree, "the rose is ready now," but Aedona made no answer, for she lay dead in the tall grass, with the thorn in her heart. "Guarda, guarda!", gridò l'albero, "la rosa è pronta", ma Edona non rispose, perché giaceva morta nell'erba alta, con la spina nel cuore.

* * *

Και το μεσημέρι ο Φοιτητής άνοιξε το παραθυρό του και κοίταξε έξω. E a mezzogiorno lo Studente aprì la finestra e guardò fuori. «Τι έκπληξη, τι θαυμάσια τύχη!» Ξεφώνησε, «να ένα κόκκινο τριαντάφυλλο! "What a surprise, what wonderful luck!" She exclaimed, "There's a red rose! "Che sorpresa, che meravigliosa fortuna!" Gridò: "Ecco una rosa rossa! Δεν έχω ποτέ δει τριαντάφυλλο σαν κι αυτό σε όλη μου τη ζωή. I have never seen a rose like this in my whole life. Non ho mai visto una rosa così in tutta la mia vita. Είναι τόσο όμορφο που είμαι σίγουρος ότι έχει ένα μακρύ Λατινικό όνομα», και έσκυψε και το έκοψε. Sie ist so schön, dass sie sicher einen langen lateinischen Namen hat", und er bückte sich und schnitt sie ab. It's so beautiful I'm sure it has a long Latin name,” and he bent down and cut it. È così bello che sono sicuro che abbia un lungo nome latino, "e si chinò e lo tagliò.

Μετά φόρεσε το καπέλο του, και έτρεξε μέχρι το σπίτι του Καθηγητή με το τριαντάφυλλο στο χέρι του. Dann setzte er seinen Hut auf und lief mit der Rose in der Hand zum Haus des Professors hinauf. Poi si mise il cappello e corse a casa del Professore con la rosa in mano. Η κόρη του Καθηγητή καθόταν στην εξώπορτα τυλίγοντας μπλε μετάξι σε μια κουβαρίστρα, και το σκυλάκι της ήταν ξαπλωμένο στα πόδια της. Die Tochter des Professors saß an der Haustür und wickelte blaue Seide in ein Bündel, und ihr kleiner Hund lag zu ihren Füßen. The Professor's daughter was sitting at the front door wrapping blue silk in a bundle, and her little dog was lying at her feet. La figlia del Professore era seduta sulla porta d'ingresso avvolgendo di seta blu una matassa, e il suo cane era sdraiato in piedi. «Είπες ότι θα χόρευες μαζί μου αν σου έφερνα ένα κόκκινο τριαντάφυλλο,» φώναξε ο Φοιτητής. "You said you would dance with me if I brought you a red rose," the Student shouted. "Hai detto che avresti ballato con me se ti avessi portato una rosa rossa", gridò lo Studente. «Ορίστε το πιο κόκκινο τριαντάφυλλο σ' ολόκληρο τον κόσμο. "Here's the reddest rose in the whole world. "Ecco la rosa più rossa del mondo. Θα το φορέσεις σήμερα το βράδυ δίπλα στην καρδιά σου, και καθώς θα χορεύουμε μαζί θα σου λέει πόσο σε αγαπώ.» Du wirst es heute Abend neben deinem Herzen tragen, und wenn wir zusammen tanzen, wird es dir sagen, wie sehr ich dich liebe." You will wear it tonight next to your heart, and as we dance together it will tell you how much I love you." Lo indosserai stasera vicino al tuo cuore e mentre balliamo insieme ti dirà quanto ti amo".

Μα το κορίτσι κατσούφιασε. But the girl frowned. Ma la ragazza si accigliò. «Φοβάμαι ότι δεν θα ταιριάζει με το φορεμά μου,» απάντησε, «και, εκτός αυτού, ο ανιψιός του Αυλάρχη μου έχει στείλει μερικά αληθινά πετράδια, και όλοι ξέρουν ότι τα πετράδια κοστίζουν πολύ περισσότερο από τα λουλούδια.» "I'm afraid it won't go with my dress," she replied, "and, besides, the Courtier's nephew has sent me some real gems, and everybody knows that gems cost a lot more than flowers." "Temo che non stia bene al mio vestito," rispose, "e poi il nipote del Maestro mi ha mandato delle vere gemme, e tutti sanno che le gemme costano molto di più dei fiori."

«Λοιπόν, στο λόγο μου, είσαι πολύ αχάριστη,» είπε ο Φοιτητής θυμωμένα, και πέταξε το τριαντάφυλλο στο δρόμο, κι εκείνο έπεσε μέσα στο ρείθρο, και ο τροχός μίας αμαξάς πέρασε από πάνω του. "Well, on my word, you are very ungrateful," said the Student angrily, and threw the rose into the street, and it fell into the gutter, and the wheel of a carriage went over it. "Ebbene, con le mie parole, sei molto ingrato", disse lo Studente rabbioso, e gettò la rosa in strada, ed essa cadde nel canile, e la ruota di una carrozza gli passò sopra. «Αχάριστη!» είπε το κορίτσι "Ungrateful!" said the girl "Ingrato!" disse la ragazza

* * *

«Για να σου πω, είσαι πολύ αναιδής. "To tell you the truth, you're very impertinent. "A dire il vero, sei molto sfacciato. Και, έπειτα, ποιος είσαι εσύ; Ένας φοιτητάκος. And, then, who are you? A student. E poi, chi sei? Uno studente. Γιατί, δεν πιστεύω ότι ούτε καν έχεις ασημένιες αγκράφες στα παπούτσια σου όπως έχει ο ανιψιός του Αυλάρχη», και σηκώθηκε από την καρέκλα της και μπήκε μέσα στο σπίτι. Ich glaube, du hast nicht einmal silberne Schnallen an deinen Schuhen, wie der Neffe des Avlarhi", und sie erhob sich von ihrem Stuhl und ging ins Haus. Why, I don't believe you've even got silver buckles on your shoes like the Duke's nephew has,” and she rose from her chair and went into the house. Perché, non credo che tu non abbia nemmeno le fibbie d'argento sulle scarpe come ha il nipote di Alarchis», e si alzò dalla sedia ed entrò in casa. «Τι ανόητο πράγμα που είναι ο Έρωτας,» είπε ο φοιτητής καθώς έφευγε. "What a silly thing Eros is," said the student as he left. "Che cosa sciocca è Eros," disse lo studente mentre se ne andava. «Δεν είναι ούτε κατά το ήμισυ τόσο χρήσιμος όσο η Λογική, καθώς δεν αποδεικνύει τίποτε, και πάντοτε σου τάζει πράγματα που δεν πρόκειται να συμβούν, και σε κάνει να πιστεύεις πράγματα που δεν είναι αληθινά. "Sie ist nicht halb so nützlich wie die Vernunft, denn sie beweist nichts und sagt einem immer Dinge, die nicht passieren werden, und lässt einen Dinge glauben, die nicht wahr sind. "It is not half as useful as Reason, as it proves nothing, and always tells you things that are not going to happen, and makes you believe things that are not true. "Non è nemmeno la metà utile della Logica, poiché non prova nulla, e ti mette sempre cose che non accadranno e ti fa credere cose che non sono vere.

Στην πραγματικότητα, δεν είναι διόλου πρακτικός, και, καθώς στην εποχή μας το να είσαι πρακτικός είναι το παν, θα επιστρέψω στην Φιλοσοφία και θα μελετήσω Μεταφυσική.» Έτσι επέστρεψε στο δωμάτιό του και τράβηξε ένα μεγάλο σκονισμένο βιβλίο, και άρχισε να διαβάζει. In fact, he's not practical at all, and, as being practical is everything these days, I'm going back to Philosophy and studying Metaphysics.'' So he went back to his room and pulled out a big dusty book, and started reading. In effetti, non è per niente pratico, e poiché ai nostri tempi l'essere pratico è tutto, tornerò alla Filosofia e studierò la Metafisica». Così tornò nella sua stanza, tirò fuori un grosso libro impolverato e iniziò a leggere.