×

We use cookies to help make LingQ better. By visiting the site, you agree to our cookie policy.


image

Greek Readings 2, Demosthenes Olynthiacs 1.1., Rouse

Demosthenes Olynthiacs 1.1., Rouse

ἀντὶ πολλῶν ἄν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,χρημάτων

ὑμᾶς ἑλέσθαι νομίζω, εἰ φανερὸν γένοιτο

τὸ μέλλον συνοίσειν τῇ πόλει περὶ ὧν νυνὶ

σκοπεῖτε. ὅτε τοίνυν τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει,

προσήκει προθύμως ἐθέλειν ἀκούειν τῶν

βουλομένων συμβουλεύειν: οὐ γὰρ μόνον εἴ τι

χρήσιμον ἐσκεμμένος ἥκει τις, τοῦτ᾽ ἂν ἀκούσαντες

λάβοιτε, ἀλλὰ καὶ τῆς ὑμετέρας τύχης ὑπολαμβάνω

πολλὰ τῶν δεόντων ἐκ τοῦ παραχρῆμ᾽ ἐνίοις ἂν

ἐπελθεῖν εἰπεῖν, ὥστ᾽ ὁ μὲν οὖν παρὼν καιρός,

ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,μόνον οὐχὶ λέγει φωνὴν

ἀφιεὶς ὅτι τῶν πραγμάτων ὑμῖν ἐκείνων αὐτοῖς

ἀντιληπτέον ἐστίν, εἴπερ ὑπὲρ σωτηρίας αὐτῶν

φροντίζετε: ἡμεῖς δ᾽ οὐκ οἶδ᾽ ὅντινά μοι δοκοῦμεν

ἔχειν τρόπον πρὸς αὐτά. ἔστι δὴ τά γ᾽ ἐμοὶ

δοκοῦντα, ψηφίσασθαι μὲν ἤδη τὴν βοήθειαν,

καὶ παρασκευάσασθαι τὴν ταχίστην ὅπως

ἐνθένδε βοηθήσετε (καὶ μὴ πάθητε ταὐτὸν

ὅπερ καὶ πρότερον), πρεσβείαν δὲ πέμπειν,

ἥτις ταῦτ᾽ ἐρεῖ καὶ παρέσται τοῖς πράγμασιν:

[3] ὡς ἔστι μάλιστα τοῦτο δέος, μὴ πανοῦργος

ὢν καὶ δεινὸς ἅνθρωπος πράγμασι χρῆσθαι,

τὰ μὲν εἴκων, ἡνίκ᾽ ἂν τύχῃ, τὰ δ᾽ ἀπειλῶν

(ἀξιόπιστος δ᾽ ἂν εἰκότως φαίνοιτο),

τὰ δ᾽ἡμᾶς διαβάλλων καὶ τὴν ἀπουσίαν

τὴν ἡμετέραν, τρέψηται καὶ παρασπάσηταί

τι τῶν ὅλων πραγμάτων.


Demosthenes Olynthiacs 1.1., Rouse

ἀντὶ πολλῶν ἄν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,χρημάτων

ὑμᾶς ἑλέσθαι νομίζω, εἰ φανερὸν γένοιτο

τὸ μέλλον συνοίσειν τῇ πόλει περὶ ὧν νυνὶ

σκοπεῖτε. ὅτε τοίνυν τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει,

προσήκει προθύμως ἐθέλειν ἀκούειν τῶν

βουλομένων συμβουλεύειν: οὐ γὰρ μόνον εἴ τι

χρήσιμον ἐσκεμμένος ἥκει τις, τοῦτ᾽ ἂν ἀκούσαντες

λάβοιτε, ἀλλὰ καὶ τῆς ὑμετέρας τύχης ὑπολαμβάνω

πολλὰ τῶν δεόντων ἐκ τοῦ παραχρῆμ᾽ ἐνίοις ἂν

ἐπελθεῖν εἰπεῖν, ὥστ᾽ ὁ μὲν οὖν παρὼν καιρός,

ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,μόνον οὐχὶ λέγει φωνὴν

ἀφιεὶς ὅτι τῶν πραγμάτων ὑμῖν ἐκείνων αὐτοῖς

ἀντιληπτέον ἐστίν, εἴπερ ὑπὲρ σωτηρίας αὐτῶν

φροντίζετε: ἡμεῖς δ᾽ οὐκ οἶδ᾽ ὅντινά μοι δοκοῦμεν

ἔχειν τρόπον πρὸς αὐτά. ἔστι δὴ τά γ᾽ ἐμοὶ

δοκοῦντα, ψηφίσασθαι μὲν ἤδη τὴν βοήθειαν,

καὶ παρασκευάσασθαι τὴν ταχίστην ὅπως

ἐνθένδε βοηθήσετε (καὶ μὴ πάθητε ταὐτὸν

ὅπερ καὶ πρότερον), πρεσβείαν δὲ πέμπειν,

ἥτις ταῦτ᾽ ἐρεῖ καὶ παρέσται τοῖς πράγμασιν:

[3] ὡς ἔστι μάλιστα τοῦτο δέος, μὴ πανοῦργος

ὢν καὶ δεινὸς ἅνθρωπος πράγμασι χρῆσθαι,

τὰ μὲν εἴκων, ἡνίκ᾽ ἂν τύχῃ, τὰ δ᾽ ἀπειλῶν

(ἀξιόπιστος δ᾽ ἂν εἰκότως φαίνοιτο),

τὰ δ᾽ἡμᾶς διαβάλλων καὶ τὴν ἀπουσίαν

τὴν ἡμετέραν, τρέψηται καὶ παρασπάσηταί

τι τῶν ὅλων πραγμάτων.