image

Τὸ Εὐαγγέλιον κατὰ Μάρκον | The Gospel according to Mark | Koine–YouTube videos, Mark 4 (Koine) - YouTube

Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν.

Καὶ συνήχθη πρὸς αὐτὸν ὄχλος πολύς,

ὥστε αὐτὸν ἐμβάντα εἰς τὸ πλοῖον καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ·

καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦν.

Καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά,

καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ,

Ἀκούετε·

ἰδού,

ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι·

καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν,

ὃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν,

καὶ ἦλθεν τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό.

Ἄλλο δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες,

ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν·

καὶ εὐθέως ἐξανέτειλεν,

διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς·

ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη,

καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.

Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας,

καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι,

καὶ συνέπνιξαν αὐτό,

καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν.

Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν·

καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξάνοντα,

καὶ ἔφερεν ἓν τριάκοντα,

καὶ ἓν ἑξήκοντα,

καὶ ἓν ἑκατόν.

Καὶ ἔλεγεν,

Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

Ὅτε δὲ ἐγένετο καταμόνας,

ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὴν παραβολήν.

Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς,

Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὸ μυστήριον τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ·

ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω,

ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται·

ἵνα βλέποντες βλέπωσιν,

καὶ μὴ ἴδωσιν·

καὶ ἀκούοντες ἀκούωσιν,

καὶ μὴ συνιῶσιν·

μήποτε ἐπιστρέψωσιν, καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα.

Καὶ λέγει αὐτοῖς,

Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην;

Καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε;

Ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει.

Οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδόν,

ὅπου σπείρεται ὁ λόγος,

καὶ ὅταν ἀκούσωσιν,

εὐθέως ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν.

Καὶ οὗτοί εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι,

οἵ, ὅταν ἀκούσωσιν τὸν λόγον,

εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν,

καὶ οὐκ ἔχουσιν ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς,

ἀλλὰ προσκαιροί εἰσιν·

εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον,

εὐθέως σκανδαλίζονται.

Καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι,

οἱ τὸν λόγον ἀκούοντες,

καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος τούτου,

καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου,

καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι

εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσιν τὸν λόγον,

καὶ ἄκαρπος γίνεται.

Καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες,

οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λόγον,

καὶ παραδέχονται,

καὶ καρποφοροῦσιν,

ἓν τριάκοντα,

καὶ ἓν ἑξήκοντα,

καὶ ἓν ἑκατόν.

Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς,

Μήτι ὁ λύχνος ἔρχεται ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην;

Οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ;

Οὐ γὰρ ἐστίν τι κρυπτόν,

ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ·

οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον,

ἀλλ᾿ ἵνα εἰς φανερὸν ἔλθῃ.

Εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς,

Βλέπετε τί ἀκούετε.

Ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν,

καὶ προστεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀκούουσιν.

Ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ·

καὶ ὃς οὐκ ἔχει,

καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.

Καὶ ἔλεγεν,

Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ,

ὡς ἐὰν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς,

καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν,

καὶ ὁ σπόρος βλαστάνῃ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός.

Αὐτομάτη γὰρ ἡ γῆ καρποφορεῖ,

πρῶτον χόρτον, εἶτα στάχυν, εἶτα πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ.

Ὅταν δὲ παραδῷ ὁ καρπός,

εὐθέως ἀποστέλλει τὸ δρέπανον,

ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός.

Καὶ ἔλεγεν,

Τίνι ˹ ὁμοιώσωμεν ˺ τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ;

Ἢ ἐν ποίᾳ παραβολῇ παραβάλωμεν αὐτήν;

Ὡς κόκκον σινάπεως,

ὅς, ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς,

μικρότερος πάντων τῶν σπερμάτων ἐστὶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς·

καὶ ὅταν σπαρῇ,

ἀναβαίνει,

καὶ γίνεται πάντων τῶν λαχάνων μείζων,

καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους,

ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν.

Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον,

καθὼς ἐδύναντο ἀκούειν·

χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς·

κατ᾿ ἰδίαν δὲ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπέλυεν πάντα.

Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ,

ὀψίας γενομένης,

Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν.

Καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον,

παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ.

Καὶ ἄλλα δὲ πλοιάρια ἦν μετ᾿ αὐτοῦ.

Καὶ γίνεται λαῖλαψ ἀνέμου μεγάλη·

τὰ δὲ κύματα ˹ ἐπέβαλλεν ˺ εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε αὐτὸ ἤδη γεμίζεσθαι.

Καὶ ἦν αὐτὸς ἐπὶ τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων·

καὶ διεγείρουσιν αὐτόν,

καὶ λέγουσιν αὐτῷ,

Διδάσκαλε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα;

Καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ,

καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ,

Σιώπα, πεφίμωσο.

Καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.

Καὶ εἶπεν αὐτοῖς,

Τί δειλοί ἐστε οὕτως;

Πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν;

Καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν,

καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους,

Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν,

ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ;



Want to learn a language?


Learn from this text and thousands like it on LingQ.

  • A vast library of audio lessons, all with matching text
  • Revolutionary learning tools
  • A global, interactive learning community.

Language learning online @ LingQ

Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν.

Καὶ συνήχθη πρὸς αὐτὸν ὄχλος πολύς,

ὥστε αὐτὸν ἐμβάντα εἰς τὸ πλοῖον καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ·

καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦν.

Καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά,

καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ,

Ἀκούετε·

ἰδού,

ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι·

καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν,

ὃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν,

καὶ ἦλθεν τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό.

Ἄλλο δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες,

ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν·

καὶ εὐθέως ἐξανέτειλεν,

διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς·

ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη,

καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.

Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας,

καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι,

καὶ συνέπνιξαν αὐτό,

καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν.

Καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν·

καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξάνοντα,

καὶ ἔφερεν ἓν τριάκοντα,

καὶ ἓν ἑξήκοντα,

καὶ ἓν ἑκατόν.

Καὶ ἔλεγεν,

Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

Ὅτε δὲ ἐγένετο καταμόνας,

ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὴν παραβολήν.

Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς,

Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὸ μυστήριον τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ·

ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω,

ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται·

ἵνα βλέποντες βλέπωσιν,

καὶ μὴ ἴδωσιν·

καὶ ἀκούοντες ἀκούωσιν,

καὶ μὴ συνιῶσιν·

μήποτε ἐπιστρέψωσιν, καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα.

Καὶ λέγει αὐτοῖς,

Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην;

Καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε;

Ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει.

Οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδόν,

ὅπου σπείρεται ὁ λόγος,

καὶ ὅταν ἀκούσωσιν,

εὐθέως ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν.

Καὶ οὗτοί εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι,

οἵ, ὅταν ἀκούσωσιν τὸν λόγον,

εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν,

καὶ οὐκ ἔχουσιν ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς,

ἀλλὰ προσκαιροί εἰσιν·

εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον,

εὐθέως σκανδαλίζονται.

Καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι,

οἱ τὸν λόγον ἀκούοντες,

καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος τούτου,

καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου,

καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι

εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσιν τὸν λόγον,

καὶ ἄκαρπος γίνεται.

Καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες,

οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λόγον,

καὶ παραδέχονται,

καὶ καρποφοροῦσιν,

ἓν τριάκοντα,

καὶ ἓν ἑξήκοντα,

καὶ ἓν ἑκατόν.

Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς,

Μήτι ὁ λύχνος ἔρχεται ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην;

Οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ;

Οὐ γὰρ ἐστίν τι κρυπτόν,

ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ·

οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον,

ἀλλ᾿ ἵνα εἰς φανερὸν ἔλθῃ.

Εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς,

Βλέπετε τί ἀκούετε.

Ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν,

καὶ προστεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀκούουσιν.

Ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ·

καὶ ὃς οὐκ ἔχει,

καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.

Καὶ ἔλεγεν,

Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ,

ὡς ἐὰν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς,

καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν,

καὶ ὁ σπόρος βλαστάνῃ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός.

Αὐτομάτη γὰρ ἡ γῆ καρποφορεῖ,

πρῶτον χόρτον, εἶτα στάχυν, εἶτα πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ.

Ὅταν δὲ παραδῷ ὁ καρπός,

εὐθέως ἀποστέλλει τὸ δρέπανον,

ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός.

Καὶ ἔλεγεν,

Τίνι ˹ ὁμοιώσωμεν ˺ τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ;

Ἢ ἐν ποίᾳ παραβολῇ παραβάλωμεν αὐτήν;

Ὡς κόκκον σινάπεως,

ὅς, ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς,

μικρότερος πάντων τῶν σπερμάτων ἐστὶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς·

καὶ ὅταν σπαρῇ,

ἀναβαίνει,

καὶ γίνεται πάντων τῶν λαχάνων μείζων,

καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους,

ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν.

Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον,

καθὼς ἐδύναντο ἀκούειν·

χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς·

κατ᾿ ἰδίαν δὲ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπέλυεν πάντα.

Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ,

ὀψίας γενομένης,

Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν.

Καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον,

παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ.

Καὶ ἄλλα δὲ πλοιάρια ἦν μετ᾿ αὐτοῦ.

Καὶ γίνεται λαῖλαψ ἀνέμου μεγάλη·

τὰ δὲ κύματα ˹ ἐπέβαλλεν ˺ εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε αὐτὸ ἤδη γεμίζεσθαι.

Καὶ ἦν αὐτὸς ἐπὶ τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων·

καὶ διεγείρουσιν αὐτόν,

καὶ λέγουσιν αὐτῷ,

Διδάσκαλε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα;

Καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ,

καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ,

Σιώπα, πεφίμωσο.

Καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.

Καὶ εἶπεν αὐτοῖς,

Τί δειλοί ἐστε οὕτως;

Πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν;

Καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν,

καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους,

Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν,

ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ;


×

We use cookies to help make LingQ better. By visiting the site, you agree to our cookie policy.