image

Εγκλημα και τιμωρία (Μερος 2ο), ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 (3)

Ξαφνικά, η κάμαρα του φωτίστηκε από ένα δυνατό φως: Έμπαινε μέσα η Ναστάσια μ' ένα κερί και μ' ένα πιάτο σούπα. Τον κοίταξε προσεχτικά και καθώς είδε πως δεν κοιμότανε, ακούμπησε το κηροπήγιο πάνω στο τραπέζι κι άρχισε να τοποθετεί αυτά που είχε φέρει: ψωμί, αλάτι, ένα πιάτο, κουτάλι.

"Νηστικός από τα χθες, μου γυρίζει όλη τη μέρα με τέτοιο πυρετό! ".

"Ναστάσια... γιατί τη χτύπησαν τη σπιτονοικοκυρά;".

Εκείνη τον κοίταξε κατάπληκτη.

"Ποιος τη χτύσησε τη σπιτονοικοκυρά;".

"Τώρα δα... πριν από μισή ώρα... Ο Ηλίας Πετρόβιτς, ο υπαστυνόμος, στη σκάλα.

Για ποιο λόγο τη χτύπησε τόσο πολύ; Και... γιατί ήρθε εδώ;".

Η Ναστάσια τον κοίταξε πολλή ώρα αμίλητα. Εκείνος ένιωσε κάτι σα δυσφορία γι' αυτό, σαν τρόμο μάλιστα.

"Ναστάσια, γιατί δε λες τίποτα;", ρώτησε φοβισμένα.

"Είναι το αίμα! ", είπε εκείνη, σα να μιλούσε μόνη της.

"Το αίμα; Ποιο αίμα;", ψιθύρισε ο Ρασκόλνικωφ, οπισθοχωρώντας κατά τον τοίχο, κατακίτρινος.

Η Ναστάσια εξακολουθούσε να τον κοιτάζει αμίλητα.

"Κανένας δε τη χτύπησε τη σπιτονοικοκυρά", απάντησε με μια φωνή αυστηρή και σίγουρη.

Εκείνος την κοίταξε με κομμένη ανάσα.

"Τ άκουσα με τ' αυτιά μου... δεν κοιμόμουνα... ήμουνα καθιστός..." ψέλλισε ο Ρασκόλνικωφ ακόμα πιο φοβισμένα... "Τ άκουγα πολλή ώρα... Ο υπαστυνόμος ήρθε... Βγήκανε όλοι από τα σπίτια τους στη σκάλα...".

"Κανένας δεν ήρθε. Το αίμα όμως φωνάζει μέσα σου. 'Όταν δε μπορεί να βγεί έξω, μπουκώνει το συκώτι κι αρχίζει τότε ο άνθρωπος να βλέπει φαντάσματα... θα φας;".

Ο Ρασκόλνικωφ δεν απάντησε. Εκείνη στεκότανε ακόμα δίπλα του. Δε μιλούσε και τον κοίταζε επίμονα.

"Διψάω, Ναστάσια".

Κατέβηκε και ύστερα από δυο λεπτά ξαναγύρισε φέρνοντας του νερό σ' ένα άσπρο, πήλινο κανάτι. Ο Ρασκόλνικωφ θυμότανε αργότερα πως ήπιε μόνο μια γουλιά και όλο τ' άλλο χύθηκε στο στήθος του. Ύστερα, λιποθύμησε.__



Want to learn a language?


Learn from this text and thousands like it on LingQ.

  • A vast library of audio lessons, all with matching text
  • Revolutionary learning tools
  • A global, interactive learning community.

Language learning online @ LingQ

Ξαφνικά, η κάμαρα του φωτίστηκε από ένα δυνατό φως: Έμπαινε μέσα η Ναστάσια μ' ένα κερί και μ' ένα πιάτο σούπα. Τον κοίταξε προσεχτικά και καθώς είδε πως δεν κοιμότανε, ακούμπησε το κηροπήγιο πάνω στο τραπέζι κι άρχισε να τοποθετεί αυτά που είχε φέρει: ψωμί, αλάτι, ένα πιάτο, κουτάλι.

"Νηστικός από τα χθες, μου γυρίζει όλη τη μέρα με τέτοιο πυρετό! ".

"Ναστάσια... γιατί τη χτύπησαν τη σπιτονοικοκυρά;".

Εκείνη τον κοίταξε κατάπληκτη.

"Ποιος τη χτύσησε τη σπιτονοικοκυρά;".

"Τώρα δα... πριν από μισή ώρα... Ο Ηλίας Πετρόβιτς, ο υπαστυνόμος, στη σκάλα.

Για ποιο λόγο τη χτύπησε τόσο πολύ; Και... γιατί ήρθε εδώ;".

Η Ναστάσια τον κοίταξε πολλή ώρα αμίλητα. Εκείνος ένιωσε κάτι σα δυσφορία γι' αυτό, σαν τρόμο μάλιστα.

"Ναστάσια, γιατί δε λες τίποτα;", ρώτησε φοβισμένα.

"Είναι το αίμα! ", είπε εκείνη, σα να μιλούσε μόνη της.

"Το αίμα; Ποιο αίμα;", ψιθύρισε ο Ρασκόλνικωφ, οπισθοχωρώντας κατά τον τοίχο, κατακίτρινος.

Η Ναστάσια εξακολουθούσε να τον κοιτάζει αμίλητα.

"Κανένας δε τη χτύπησε τη σπιτονοικοκυρά", απάντησε με μια φωνή αυστηρή και σίγουρη.

Εκείνος την κοίταξε με κομμένη ανάσα.

"Τ άκουσα με τ' αυτιά μου... δεν κοιμόμουνα... ήμουνα καθιστός..." ψέλλισε ο Ρασκόλνικωφ ακόμα πιο φοβισμένα... "Τ άκουγα πολλή ώρα... Ο υπαστυνόμος ήρθε... Βγήκανε όλοι από τα σπίτια τους στη σκάλα...".

"Κανένας δεν ήρθε. Το αίμα όμως φωνάζει μέσα σου. 'Όταν δε μπορεί να βγεί έξω, μπουκώνει το συκώτι κι αρχίζει τότε ο άνθρωπος να βλέπει φαντάσματα... θα φας;".

Ο Ρασκόλνικωφ δεν απάντησε. Εκείνη στεκότανε ακόμα δίπλα του. Δε μιλούσε και τον κοίταζε επίμονα.

"Διψάω, Ναστάσια".

Κατέβηκε και ύστερα από δυο λεπτά ξαναγύρισε φέρνοντας του νερό σ' ένα άσπρο, πήλινο κανάτι. Ο Ρασκόλνικωφ θυμότανε αργότερα πως ήπιε μόνο μια γουλιά και όλο τ' άλλο χύθηκε στο στήθος του. Ύστερα, λιποθύμησε.__


×

We use cookies to help make LingQ better. By visiting the site, you agree to our cookie policy.